insomnia

Recap of 2011

2011-12-29T23:25:00.000+02:00

2011'de sadece ve sadece 9 entry girdiğime inanamıyorum! Bununla birlikte en azından double digits'e geçeceğim, hiç yoktan iyidir... Yılın bitmesine daha 2 gün var ama iki günde de kayda değer birşey olmaz herhalde, onun için yılı değerlendirelim bakalım:

- 2011'in en önemli olayı: diyetisyene gitmeye başladım ve diyet ve spor yaparak 16 kilo verdim. Kendimle gurur duyuyorum, ne yalan söyleyeyim...

- 6 Aralık 2011 tarihinde İKSV Salon'da The Antlers konserine gittim. 2011'de gittiğim tek konserdi (klasik müzik vb. konserleri saymıyorum) ve etkisinden çıkmam 2-3 hafta sürdü. Konser çıkışı grup elemanlarıyla tanışmış olmam, onlarla birkaç dakikalığına da olsa muhabbet etmiş olmam günümü kat be kat neşelendirdi! Ne yalan söyleyeyim, ergen triplerine girip onları twitter'dan takip etmeye, facebook'tan yazdıklarını okumaya falan bile başladım!

- 2011 Temmuz'unda önce konferans için St. Petersburg'a, sonra da annemle gezmek için Paris'e gittim. İkisi de oldukça güzeldi. Tabi ki ikisinde de rejimde olduğum için doğru dürüst birşey yiyemedim ve Paris'e gitmiş olup da onların meşhur tatlılarından yememiş olmak büyük bir hata, ama "Bir sonraki sefere" demekten başka birşey yapamıyorum.

- Eğer herşey yolunda giderse 2011 Fall döneminde (bu dönem) doktora hayatımın son ders asistanlığını yapıyor olacağım. (Çok devrik bir cümle oldu, ne yaptıysam toparlayamadım!) Yani bu öğrencilerden sonra TA'i olacağım başka öğrenci olmayacak. Buna seviniyorum dersem yalan olur. Öğrencilerimi seviyorum :)

- 2011'de hayatımı değiştiren başka bir olay de kampüs hayvanları komitesine girmem oldu. Önce Mart ayında kampüste 3-4 dişi kedi birden yavruladı. Kar yağdığı için, yurtlarda hayvan bakmak yasak olduğu için ve birşey yapmazsak çoğu öleceği için çok agresif bir şekilde bir yandan onları izole bir ortamda büyütmeye, diğer yandan da yuvalandırmak için girişimlerde bulunmaya başladık. Doğum yapan dişi kedileri yavruları sütten kesilip yeni yuvalarına gittikten sonra teker tekre kırıslaştırdık. 9 dişi kediden bir tanesi ameliyattan çıkamadı, o da benim en çok baktığım, en çok sevdiğim Aylin'di... Kampüse Nisan ayında giren yeni köpeğimiz Ceviz'i yaz aylarından itibaren tasmaya bağlı tutmak zorunda kaldık. Öyle olunca da her allahın günü sabah akşam onu yürütüp, koşturup enerjisini harcatmamız ve tuvaletini yaptırtmamız gerekti. Ben de haftada 3 defa bu işi yapıyorum. Ceviz mükemmel bir köpek ve ona çok bağlandım. Hayatımda ilk defa köpeğe nasıl bakılır, nasıl yürütülür, nasıl davranılır, onları öğrendim. Kedim Reçel'den göremediğim "admiration" ve "unconditional love"ı Ceviz'den gördüm. İnsanlar neden köpek bakıyor, onu anladım. Ceviz'le yürürken, onunla takılırken kaç defa kahkaha attım, kaç defa gülmekten gözlerim yaşardı sayamıyorum!

Ama bu komiteye katılarak aynı zamanda çok ama çok büyük bir yükün altına girdim. Hayvanlarla ilgili her tür şikayete ben dahil 3-4 kişi koşturuyoruz. Çok zaman alıyor ve emotionally draining. Herkesi memnun etmeye çalışıyorsun, hayvanlar zarar görmesin, iyi bakılsın, mutlu olsun istiyorsun, ama her birine yetişmeye çalışırken kendini paralıyorsun ve enerjin bitiyor. Gerçekten öyle. Zaman alması da büyük bir sorun. Bazı haftalar research için kullandığım laptopu hiç açmadan haftayı bitirdiğim oldu. Tabi ki asistanlık da zaman alıyor, yani suçun tümü komitenin değil, ama tezimi yazmam gereken şu aylarda yanlış yoldan gidiyorum sanırım...

- 2011'de lise arkadaşlarımla çok çok az görüştüm. Geçen hafta şans eseri gördüğüm Ş. dışında en son Nisan'da liseden arkadaşlarla görüştüm. Hiç iyi bir durum değil. Ama yukarıda bahsettiğim zaman alıcı faktörlerden dolayı haftasonları eve gittiğimde bütün günü pijamalarımla oturup enerji depolayarak geçirmeye başladım. Neyse, önümüzdeki haftasonu için ufak bir get together ayarlandı, birkaç kişiyi en azından göreceğim.

- Tezimi yazmaya başlamam gerekirdi 2011'de, ama ben başlık dışında bir şey (henüz) yazmadım.

- 2011'de kendi tez hocam ve onun kendi tez hocası ile bir makale bastık. Hem de Astrofizik konusundaki en iyi dergilerden birinde. Şimdiden birkaç citation aldık, mutlu oldum :) TÜBİTAK'tan yayın teşvik bursu alabilmek için başvuruda bulunduk ama adamların "kabul ettiği" dergiler listesinde bu çok ünlü dergi olmadığı için avucumuzu yaladık. Okuldan birkaç yüz lira teşvik aldım, o bir nebze teselli oldu.

- Halihazırda tamamlanmak üzere olan ve yakında submit edeceğimiz 3 makale var, birinde ben first author'um. Bunları da umuyorum 2012'nin ilk yarısında bastıracağız. Bakalım...

- Pilates kursuna başladım. Okulun spor salonuna haftada iki akşam gidip bir saat boyunca vücuduma işkence yapıyorum. Ama etkisini görmek, makes it all worthwhile. (Bazen aklıma söylemek istediğim şeyin Türkçesi gelmiyor, üzgünüm.)

- 2011'de 29. yaşımı doldurdum. Doğumgünümde hiçbir şey, tekrar ediyorum, HİÇBİR ŞEY yapmadım. Bilmiyorum, son yıllarda yaşadığım hayalkırıklıkları yüzünden sanırım beynim bir self defense mekanizmasını harekete geçirdi. Artık doğumgünümle ilgili hiçbir beklentim yok. Belki de büyümenin getirdiği bir şeydir bu, bilemiyorum. Lisede depresif takıldığım dönemlerde hep ilerisini düşündüğümde 30 yaşından sonrasını gözümde canlandıramazdım. Bunun sonucunda da 30 yaşına gelmeden öleceğimi düşünmeye başladım. Şimdi düşününce bu inanış çok çocukça ve "emo" geliyor, ama bir yandan da bir sonraki yaşgünümle ilgili beklentimin ne kadar düşük olduğunu gözönüne seriyor: Eğer ölmediysem o zaman two thumbs up!

- Sanırım bu kadar. Haa az kalsın unutuyordum, 2011'de bir de Ayhan Sicimoğlu'nu keşfettim! Onun kadar on numara bir insan yok televizyonda. Adam benim kızdığım şeylere kızan, benim beğendiğim şeyleri beğenen, birçok dil bilen, dünyayı gezen, kültürlü, karizmatik ve yetenekli bir müzisyen. Dünyanın herhangi bir yerine giderken yanımda götürmek isteyeceğim ilk insan :)

Böyleyken böyle şekerler. Benim çok işim var, onun için 2011'e son noktayı koyuyorum ve okuyan herkese güzel bir 2012 diliyorum.

The Antlers

2011-12-08T06:13:00.000+02:00

Dün gece Salon İKSV'de konserleri vardı. Ben de yakın arkadaşım C. ve onun arkadaşları ile gittim konsere. En önden izledim; kolumu uzatınca soliste değiyordu, o kadar yakın yani :)

Çıkışta biraz bekledik ve grup üyeleri imza dağıtmaya çıktığında onlarla fotoğraf çektirdik. Ben çok daha "composed" çıktığımı düşünüyordum ama fotoğraflarda abartısız 32 dişin tamamını göstermişim! Tam ergen kız triplerindeydim, itiraf ediyorum, ama gerçek şu ki bu adamlar benim hayatımı değiştirdi. And that is not an exaggeration.

24 saatten çok oldu ama hala düşündükçe aptal aptal sırıtıyorum :) What an amazing night...

slim

2011-11-24T00:28:00.000+02:00

Sanırım hayatımda hiç olmadığım kadar inceyim. Lisede giydiğim bedenden bir alt beden giyiyorum. XXL yerine Medium giysiler alıyorum. And it feels amazing!

Dürüst olacağım: Kendime olan özgüvenim arttı. Daha mutlu bir insanım artık. Life is good. Tek aklıma takılan soru ise, neden daha önce bunu yapmadığım. What the hell was I thinking??

Kışın gelmesiyle ve havaların soğumasıyla bendeki üşümeler de arttı. Kendimi bildim bileli ellerim ayaklarım soğuktur benim, ama diyetisyen bunun demir eksikliğinden kaynaklanıyor olabileceğini düşündü ve kan tahlili istedi. Kan almışken birkaç başka şey daha yazdı. Ben de gittim istediği tahlilleri yaptırdım. Demir alt limitin üzerinde (12.00 - 16.00 arası olması gereken şey bende 12.30 çıktı), ama kadın demir takviyesi almamın iyi olacağını söyledi. Zaten B12 için ve Omega 3 için takviye alıyordum, bir de demir ekleyeceğim buna. İyi haberse B12'nin çok iyi çıkması. Üst limite dayanmış yani o derece :)

Bu arada Türkiye'de vegan Omega 3 bulmanın ne kadar zor olduğunu biliyor muydunuz? Satılan ürünlerin çok büyük bir çoğunluğu balık yağından yapılıyor. Ben balık yemediğim için araştırdım, Solgar'ın vegetarian DHA'sini buldum. 30 tablet 40 lira. Her gün 2-3 tablet alın diyor üzerinde. Yani haftada 20 lira sırf Omega 3'e gidecek. Hatta Omega 3'ün tamamı bile değil, çünkü Omega 3'ü oluşturan iki madde varmış, DHA da onlardan biri, ama diğeri (EPA) için Türkiye'de supplement bulamadım. Şu anda ABD'de olan ve Aralık'ta dönecek bir arkadaşımdan rica ettim bana kutu kutu getirecek, bakalım...

Tahlilde bir de D vitaminim çok düşük çıktı. Ne alaka diyebilirsiniz, benim de hiç aklıma gelmemişti böyle bir olasılık olduğu. Onun için bir sonraki görüşmemizde kadına bunun nedenini soracağım.

Ceviz'i sahiplenmek isteyen biri çıktı. Biz de çok sevindik. Kadıköy'de yalnız yaşayan genç bir adam. Ceviz'le kampüste tanıştılar, Ceviz ona çok çabuk ısındı. Beraber arabaya koyup 4 kişi Ceviz'i çocuğun evine götürdük, eve girmeden önce yakınlardaki Özgürlük Parkı'na gidip yürüttük, hayvan çok mutlu oldu. Sonra Ceviz'le çocuğun evine gittik, biz de 1 saat kadar orada oturduk, Ceviz oraya alışınca da yeni sahibiyle bırakıp biz okula geri döndük. Bu olay bayramın ilk günü oldu. Sonra 1 hafta Ceviz orada kaldı, 5 gün sonra ben gidip onları ziyaret ettim. Ceviz beni görünce deliye döndü, ne yapacağını şaşırdı, çok heyecanlandı. Beraber yürüyüşe çıktık, parka gittik, oyun oynadık, vs. Sonra ben yine onları bırakıp okula döndüm, ama ertesi gün genç çocuk bizi arayıp apartmanındaki kişilerden şikayet geldiğini ve ev sahibi olmadığı için imza toplayıp onu attırabileceklerini söyledi. Kampüste benim dışımda konuyla ilgili kimse olmadığı için kendim gittim, çocuklar birlikte Ceviz'i zar zor arabaya koyduk, kampüse geri getirdik... Sonra da çocukla vedalaştık... Ceviz aslında "evine" döndüğü için çok mutlu oldu, ama bize yine büyük iş düşüyor. I am not complaining, ve Ceviz'in olmadığı bir hafta boyunca kızımı gerçekten çok özledim, ama hayvanın günün 21-22 saati bağlı kalması... it breaks my heart. Şimdi hem sahibinden'e, hem de internetteki başka birkaç yere ilanlarını koyduk. Videoyu hazırlamamızın sebebi zaten insanların daha çok ilgisini çekmesiydi. Ceviz'i almak isteyen birkaç kişi çıktı ama bir kısmı İstanbul dışında, bir kısmının geçmişte köpeklerle deneyimleri iyi sonuçlanmamış onun için çok güven verici değiller, bir kısmı da yaş olarak çok küçük. Bakalım, iyi bir aile seçmeye çalışıyoruz...

Haziran'da mezuniyet planları yapıyorum. Ama daha tezi yazmaya başladın mı diye sorsanız verecek cevabım yok... Bir yandan postdoc bakıyorum, bir yandan da existential crisis'e girmemek için kendime zor hakim oluyorum. pofff...

Önümüzdeki yaz Viyana'ya mı gitsem??? :o)

Postsecret'ta geçen haftalardan birinde çıkan bu secret kafamı çok meşgul etti, meşgul etmeye de devam ediyor:

Son olarak: Öğrencilerimi çok seviyorum! Bazen beni sinir ediyorlar ama çoğunlukla çok tatlılar. :)

ceviz icin yuva ariyoruz

2011-10-25T14:53:00.000+03:00

eger asagidaki videoyu izleyemiyorsaniz youtube linki surada.

the last three are the hardest

2011-09-29T22:08:00.000+03:00

15'in 12'si gitti, 3'ü kaldı. Ama bu 3'ü de çok inatçı çıktı! Bu Cumartesi uzun bir aradan sonra tekrar diyetisyene gideceğim, bakalım ne önerecek.

Yeni okul yılı başladı. Yine asistanlık yapıyorum, yine 3 sınıfım var.

Bu köpeğin hastasıyım:

Bahçeli evim olsa bir saniye düşünmem, evime alırım.

3 aylik aradan sonra

2011-08-10T18:18:00.000+03:00

Son yazimin uzerinden 3 aydan daha uzun bir sure gecmis, hic farkinda degilim! Simdi de cok yazma istegim yok ama kisaca olan biteni ozetleyeyim diyorum.

I. Kampusteki hayvanlarin bakimini yapmak, yeni dogan yavru kedileri sahiplendirmek, cogalmalarini engellemek icin kedileri kisirlastirmak amaci ile bir komite kurduk. Ben de aktif olarak gorev aliyorum. Duygusal olarak cok tatmin edici bir is, ama yonetimin/hocalarin cikardigi zorluklar cok defa beni sinirlendirdi. Hayvanlar icin topu topu 5-10 kisi savasmaya calisiyoruz, bakalim ne kadar devam edebilecegiz.

II. 2 ay once diyetisyene gitmeye basladim. 8 haftada 8 kilo verdim. Hedef 15 kilo idi, yolu yarilamis oldum boylece. Son gidisimde de kadin bana "Artik sen duzenini oturttun. Sana guveniyorum, ne yemen gerektigini biliyorsun. Bana taa 4-5 hafta sonra gel." dedi, cok mutlu oldum :) Odevini tam yapip da ogretmenden aferin alan ogrenci gibiyim resmen! Hem de insanlar beni gorunce "Ne kadar cok kilo vermissin, taniyamadim!" diyorlar, o da cok buyuk bir ego tatmini oluyor :)

III. Temmuz'da once bir konferans icin St. Petersburg'a gittim, sonra da tatil icin annemle Paris'e gittik. Iki gezi de cok macera dolu oldu, ama ayrintilara girersem yazmasi saatler surer onun icin onu sonraya erteliyorum. Sadece Paris'e indigimiz gun otele gitmeye calisirken metro duraginda tavandan basima kahverengi bir sivinin damladigini ve elimi basima goturup kokladiginda lagim gibi koktugunu soyleyeyim! Louvre'a (iki gun), Musee d'Orsay'e, Pantheon'a, Sainte-Chapelle'e, Notre Dame'in tepesine, Arc de Triomphe'un tepesine, Centre Pompidou'ya, la Tour Eiffel'e, Sacre Coeur'e, Jardin du Luxembourg'a gittik. Saatlerce, ayaklarimiz agriyana kadar yuruduk. Biz oradayken Tour de France'in finali Champs-Elysees'de yapildi, onun sonunu izledik. Bir de biz orada iken Norvec'teki terorist saldirisi oldu, ve Amy Winehouse evinde olu bulundu. Cok iz birakan bir geziydi gercekten de. Her ne kadar cok guzel olsa da gordugum diger buyuk sehirlerle karsilastirinca Paris en tepeye cikamadi ne yazik ki (bunda kotu havanin da etkisi oldu tabi ki).
Paris fotografi olarak simdilik sadece Mona Lisa'nin fotografini cekmeye calisan kalabaligi koyuyorum:

IV. The Antlers grubu hakkinda daha once yazmistim. Mayis 2011'de de yeni albumleri cikti ve yeni album de cok cok iyi. Gunlerdir loop'a alip bastan sona bir onu bir onu dinliyorum. Aralik'ta konser icin Istanbul'a geliyorlar. Ben de hic beklemeden gittim biletimi aldim :) 2008'de cikan albumlerini de edindim, bakalim o nasil cikacak.

V. Recel 9 yasini bitirdi. 2 yil onceki check-up'indan sonra bu yil da check-up'a goturdum ve ne yalan soyleyeyim kedi yaslandigi icin icimde bir korku vardi. Ama Recel'in kan tahlilleri cok iyi cikti. Rontgen'de de hic bir sorun cikmadi (ufak bir kabizlik disinda). Olan benim banka hesabima oldu ama napalim :)

Genel olarak haberler boyle.

the epitome of health

2011-04-04T18:03:00.000+03:00

[su salak blogspot yasagindan nefret ediyorum ]

benim vejetaryen olmamin uzerinden 3 yil 1 ay gecti. ilk sene, bir defa akrabalarimiza resmi bir olay icin gitmistik, verilen tabaklardaki salatada tavuk varmis ben de cok ciddi bir ortam var diye, ortami bozmamak adina biraz yemistim, bir defa da bulgaristan'daki tanidiklarimizda yemek yerken kucuk kofteli corba koyulmustu onume, ve misafirlikteyim, sorun cikarmayayim diye onu da yemistim. bir iki defa sanirim annem pilava tavuk/et suyu tableti koydu ama o durumlarda da kavga etmistik. bu olaylar disinda hic et yemedim. ve yemek de istemiyorum. is. te. mi. yo. rum! bu kadar basit. yani icten ice yemek istiyorum ama cool olmak icin boyle yapiyorum, ya da "keske biri beni zorlasa da azicik yesem" falan gibi bir dusuncede degilim. tam tersine, dikkat cekmeyi sevmeyen biri olmama ragmen, ve bunun konusu acildiginda istisnasiz her insanin bana sanki kendileri cok iyi biliyormus gibi ve benim yaptigim yanlismis/cocuklukmus/sorumsuzlukmus gibi nutuk atacaklarini bilmeme ragmen bundan vazgecmiyorum. turkiye'de nedense et yemiyorsan sagliksizsindir gibi bir inanis var. ve gecen hafta annemle aramizda gecen olaydan sonra burama kadar geldi (i've has enough'in turkcesi iste).

[alin iste, son ornek. yurdun mutfagindaydim az once ve benim disimda bolumden baska birinin de vejetaryen oldugunun konusu acildi. bu vejetaryen olan diger kisi de antep'liymis. ve komsularimdan birinin tepkisi: "cok yazik." ]

annem nohut almis, yemegini yapacak, biraz da patates koyacakmis. bana sordu, olur yeriz dedim. ben de salonda oturuyorum, kendi isime bakiyorum. bir muddet sonra mutfaktan et kokusu gelmeye basladi, ben de gittim anneme sordum, ne bu et kokusu diye. annemin verdigi cevap: "suyuna bir et suyu tableti ativerdim!"

[ aside: kadin boyle iste, irrational seyler yapip duruyor. ben bu yaptiklarini ogrenince ilk once afalliyorum. beynim idrak edemiyor bir insan boyle bir hareketi nasil ve neden yapar diye. sonra soruyorum ne alaka, neden bunu yaptin diye, ve kadinin verecek cevabi yok. oyle bon bon bana bakiyor. ben de sinirleniyorum. boyle bir dinamik var aramizda. yillardir boyle. ]

ben de sinirlendim, "nine hangi akla hizmet et suyu tableti atiyorsun? benim et yemedigimin farkinda degil misin?" diye bagirdim. o da bana bagirdi, "sen de hastalanip duruyorsun! tahil falan da yaptirmiyorsun, et yemen lazim!" dedi. ben de "bu yemekten bana koyma, cunku yemeyecegim" dedim, o da "bak simdi! yaptigin ise bak!" dedi, ben de "asil senin yaptigin ise bak" dedim.

annemin bahsettigi "surekli hasta oluyorsun" da yalan! her kis hasta olan ben, bu kisi grip mrip olmadan gecirdim. sadece 2 defa eve gittigimde anneme "cok usudum" dedim, o da havanin soguk olmasindandi. kadinin olaylari ne kadar abarttigina bakin lutfen.

neyse, ben de okula dondukten sonra, annem bu isin pesini birakmayacak, allah bilir baska ne yollara basvurur diye dusunup saglik merkezine gittim. doktora olayi anlattim, 3 yildir et yemedigimi ama her turlu sebzeyi, meyveyi, tahili ve baklagili yedigimi soyledim, sut, yogurt, yumurta da yiyiyorum dedim. kadin da "belki b12 vitaminin eksik cikabilir, o durumda da vitamin takviyesi kullanirsin" dedi. thorough olmak icin medical history'me bakti ve ailemde olan hastaliklari sordu. babamin, anneannemin ve dedelerimin kanserden oldugunu soyleyince kanserle ilgili de bir suru tahlil istedi. o kadar cok ki, benden tam 4 tup kan alindi ve sonuclar 5 sayfa olarak bana iletildi. neyse sonuclarimi bugun aldim. and the verdict is: I am the EPITOME of health! 5 sayfa sonucun icinde, sinirlarin disinda olmayan bir tek sey bile yok! kani alan ve sonuclari bana gonderen teknisyen de sasirdi, doktor da sasirdi. doktor hanim sonuclara bakti, sayilari gorunce "cok iyi... cok iyi.. muhtesem... cok guzel sonuclar" deyip durdu. bana "annene cok selam soyle. 'doktordan bile daha saglikliymisim' de. aynen boyle devam et. annen sana inanmazsa beni arasin, ben ona da anlatirim" dedi. iste bu yaa, iste bu. simdi, haftada 2 gun spora devam edeyim de biraz da kilo vereyim tam olacak!

i feel like ten thousand bucks

2011-03-23T11:13:00.000+02:00

taa kasim'dan beri basilmasi icin ugrastigimiz makale gecen gun kabul edildi! cok mutluyum :))) simdi hem tubitak'tan hem de okuldan bir miktar para alacagim (toplami 800 liradan az) ve bunu anneme soyledigimde bana "o parayla kendine guzel, istedigin bir sey al" dedi. icimdeki bulgaristan gocmeni "harcama, biriktir" diyor ama icimdeki consumerist de "bak yeni ipad cikti. so shiny!" diyor. nisan'da ablam abd'ye gidecek, o zamana kadar karar vermem ve alacaksam ona haber vermem gerek.

kampusteki kedi ve kopeklerin bakimlarinin yapilmasi, asilarinin yapilmasi ve kisirlastirilmalari icin gecen hafta iki gun yemekhanede stand kurup bagis toplamistik. (bolumden arkadaslarin bazilari yardimci olmak icin ellerinden geldigince bagis yaptilar ama bazilari da kafalarini cevirip uzaklasti.) herneyse, gayet iyi bir miktar topladik, simdi organize oluyoruz, kampuste yakaladigimiz kedileri teker teker veterinere goturecegiz kisirlastirma icin. ama bir cok yavru var elimizde ve onlara da yuva bulmaya calisiyoruz. cok zor is... ben bir de kulubun web sitesini hazirlamak icin gonullu oldum. sayfada hem kedi/kopeklerin fotograflari, isimleri, temel bilgileri olacak hem de topladigimiz paranin ne kadariyla ne yaptigimizi belgeleyecegiz. konu kedi/kopekler olunca hep uzulecek seyler cikiyor karsima ama bu girisimimizden umutluyum...

ayrica, benim asistani oldugum freshman physics dersinin lecture'larini video kamera ile kaydetme gorevini ustlenmistim (yurt ucretini biraz olsun hafifletsin diye). gecen hafta IT'deki birkac gorevli ile toplanti yaptik. mit'deki gibi open courseware gibi bir sistem yapacagiz ve bunun icin nasil bir sayfa olusturalim konusu konusuldu. ben "ayni sayfada solda hocanin videosu, sagda da o derste tahtaya yazdiklarinin pdf dosyasi olsun, ogrenciler ayni anda ikisini de takip edebilsin" onerisinde bulunmustum ve IT'dekiler bana "olur mu oyle sey? bizim oyle bir altyapimiz yok. bunun icin 10,000 dolar gerek. biz sadece youtube videosuna link koyabiliriz, ogrenci youtube sayfasina gitsin oradan izlesin." dediler. "ama embed etme diye bir sey var, cok zor birsey degil" dediysem de anlatamadim.. sonra gittim o aksam 30 dakikami ayirip bu bahsettigim seyi iceren bir web sitesi yaptim. sadece 30 dakika. ki benim html/php egitimim falan yok. ben bunu tak diye yapabiliyorken koskoca okulun koskoca IT bolumundekiler neden yapamiyor, aklim almiyor dogrusu.

bu cumartesi sevil berberi'ne tekrar gidiyorum. :)

gym'e tekrar duzenli bir sekilde gitmeye basladim. haftada sadece iki gun gidebiliyorum ama devam ettirebilmeyi umuyorum.

haberler simdilik boyle.

sesim kisildi

2011-03-07T14:51:00.000+02:00

blogspot'a erisim yasaklandi. evden baglandigimda opendns sayesinde bu yasagi kirabiliyorum (devlet buyuklerimizin de yaptigi gibi) ama okulda iken opendns de calismiyor. isin ilginc tarafi yeni bir post yazacagim zaman girdigim sayfa blogger.com adresinde oldugu icin ona sorunsuz erisebiliyorum. sadece yazdiklarimi sonradan kendi sayfamda goremiyorum.

bunun disinda postsecret.com da secret'lari blogspot'a koydugu icin onlari goremiyorum (google reader kullansam bile). new york daily photo da blogspot'ta oldugu icin onun fotograflarini da goremiyorum. cok garip bu. yanlis hicbir sey yapmadigim halde cezalandirildim... it's not right.

quick update:
- thesis proposal'imi yazip submit ettim, sonraki hafta da presentation'unu yaptim. kabul edildi.
- ikinci donem de teaching assistant'lik yapmaya devam ediyorum ama artik ayda 620 lira yurt parasi oduyorum. ilk donemin sonunda ogrenciler anonymous teacher evaluation yapmislardi, dersin tum ta'leri arasinda en yuksek ikinci notu ben almisim.
- taaa kasim'da submit ettigimiz makaleye ikinci referee hala bulunamadi, boyle suspended state'te kaldik.
- yurt odamdan tasindim. baska bir odaya gectim. cok uzuldum ama iyi oldu.
- paris/abd gezisi planlari hala teori asamasinda.
- liseden arkadaslarla cok cok seyrek gorusuyorum, which is a bummer.
- facebook'u her gecen gun daha az kullanmaya basladim. cok fazla useless junk var, haksiz miyim?
- kucukcekmece'deki kultur merkezi'nde iki tiyatro gosterimine gittim. ikisi de bol odullu oyunlardi (vahset tanrisi ve profesyonel), ikisini de cok begendim. mart sonundaki sevil berberi operasina da bilet aldim.

random anecdotes:
- gecen hafta sabanci servisinde arkamda oturan cocugun agiz kokusu aradaki koltuga ragmen bana kadar ulasiyordu. ne yapacagimi bilemedim.
- sishane civarlarinda bir reklam panosunda "saygili rulman" yaziyordu, ben onu "saygilarimla" diye okudum kafam karisti.
- this american life ve savage love podcast'lerini itunes'um otomatikman indirmemeye basladi. cok buyuk bir inconvenience oldu. ne yaptiysam da duzeltemedim.
- black swan'a gittim, begendim. kiz oscar'i haketmis. jim carrey'nin snl skecine de cok guldum.
(anecdotes da updates ile karisti sanki)

busy bee

2011-02-04T18:56:00.001+02:00

oha, son yazimin uzerinden koca bir ay gecmis!

su son birkac haftadir cok yogun olarak calisiyorum. hocanin o "2011 sonuna kadar bitirebilirsin" lafi uzerine, hem onu hayalkirikligina ugratmamak icin, hem doktorami aldigimda 30 yasinda olmak istemedigim icin, calismalarimi hizlandirdim. birkac tane de latex formatinda thesis template'i buldum, onlar iyi oldu. bir yandan herseyi yazmam lazim biliyorum, ama bilgisayar karsisinda o kadar cok zaman geciriyorum ki isim olmadigi ender zamanlarda da oturup type etmek istemiyorum. 3 gece ustuste gece 3'e kadar calistim bilgisayarda, sonuc olarak da dunden beri sag gozum segiriyor. (segirmek mi deniyordu ona? gozumun altindaki kaslar istem disi kasilip duruyor birkac saniyede bir.) iyilesir umuduyla dun erken yattim (erken dedigim de 1am) ama bugun yine oyle.

bu hafta da evden calisiyorum, annem bursa'ya gittigi icin kediye ben bakiyorum. recel eskiden posetlerden yaptigimiz toplari atinca peslerinden kosardi ama son zamanlarda onlarla oynamaz olmustu, ben de yeni bir oyun arayisina girdim. sonra da lolcats sitesinde gordugum bir videodan esinlenip yere bir gazete sayfasi (ortadan yirtmadan, iki sayfa genisliginde) serip kedinin ucunda oyuncak bagli sopasini sayfanin altinda gezdirmeye basladim. cok sevdi bu oyunu - birkac gundur boyle oynuyoruz, gazete paramparca olana kadar hep sopanin ucunu tutmaya calisiyor. :)

haziran'da 4-5 gunlugune paris'e mi gitsem? onumuzdeki donem her ay yurt parasi olarak 620 lira odemem gerekecek onun icin mutsuzum, ama hazir firsatim varken (doktoradan sonra ne olacagini kim bilir) gitsem diyorum. yalniz gezmek pek eglenceli degil onun icin yanima birini bulmam lazim. annemle giderim en kotusu, ama o isin de artilari ve eksileri var: ben goturmezsem annemin fransa'yi gorecegini HIC sanmiyorum, ve daha fazla yaslanmadan onun da dunyayi gormesini istiyorum. ve onunla gidersem benim butun muze vs gezmelerime katiliyor, sorun cikarmiyor, naz yapmiyor. ote yandan da annem biraz harcamaktan cekinen biri oldugu icin genelde en ucuz restoranlara gidiyoruz, bazen beni milletin icinde utandiriyor ve pek bir souvenir falan almadan geri donuyoruz. ama sanirim o kadar da kotu olmaz. neyse, bakalim. daha ortada fol yok yumurta yok...

recap of 2010

2010-12-30T16:36:00.000+02:00

normalde ocak'in ilk gunlerinde yapardim bu degerlendirmeyi, ama madem bos vaktim var neden erteleyeyim, degil mi?

2010'da neler oldu?

hollanda'ya gittim. 4 gunde 3 sehir gezdim. subat ayi oldugu icin gotum dondu. bircok muzeye gittim, inci kupeli kiz'i, van gogh'un eserlerini gordum.

ogrencilik hayatimin ders asamasi bitti. son dersimi universitenin rektorunden aldim. sonra yeterlilik sinavina calistim. deli gibi calistim, stres yaptim, moralim bozuldu, gecemeyecegimi dusundum. sinava girdim, gectim.

iki ay ingiltere'de yasadim. leicester'daki bir hoca ile calismak uzere oraya gittim. yine bir taraflarim dondu. mart/nisan olmasina ragmen adam gibi gunes goremedim. londra'ya gittim, cok ama cok yurudum. gorebilecegim herseyi gormeye calistim. ama bende en cok etki birakan sey herhalde havaydi. orada iken nick cave'in son cikan romanini (hardcover ve signed by the author!) satin aldim, hem de sadece 5 pound'a.

hem rufus wainwright hem de martha wainwright konserlerine gittim.

dogumgunumu yalniz, yeterlilige calisarak ve mutsuz gecirdim. need i say more?

2010'da cok fazla kitap okuyamadim. :/ bos zamanlarimi genelde bilgisayar basinda gecirdim, ya internette gezerek ya da film izleyerek. bir de ask-i memnu furyasi cikti 2010'da.

2010'a biraz cakirkeyif girdim ama birkac ay once alkol kullanmayi biraktim. cok kati bir kural degil tabi ki, ama icimden gelmiyor acikcasi icmek... maybe it's the company i keep, i don't know.

2010'da hic et yemedim. vejetaryen olmamin 3. yili bitiyor. vicdanim rahat uyudum, uyuyorum. 2010'da meksika korfezinde korkunc bir cevre felaketi oldu. okyanusta yasayan yuzbinlerce hayvan telef oldu. kimsenin sizan petrolu temizlemeyi becerememsi de insanlik tarihine "epic fail" olarak gecti. tabi ki olaydan 3 ay gecince herkes unuttu olan biteni. olan hayvanciklara oldu.

2010'da italya'ya gittim annemle. roma simdiye kadar gormus oldugum en guzel avrupa sehri oldu. st petersburg'dan bile guzel roma. o kadar guzel ki....

2010'un sonunda norologa gittim ve migrenim oldugunu ogrendim. duzenli ilac kullanmaya basladim. ayni zamanda, her ne kadar duzenli olmasa da, spora gitmeye basladim.

2010'da operaya, bale ve tiyatroya gitmeye basladim (derslerim bittigi icin buldugum ek zamanin faydasi oldu tabi ki). doktora yeterlilik icin istenen kpds sinavina girdim, 98 aldim :) (sonuclar bugun aciklandi) her ne kadar amerikan aksanini kaybetmis olsam da en azindan gramerim bozulmamis diye kendimi avutuyorum.

daha sosyal bir insan olmayi umuyordum ama olamadim. yakin bir-iki arkadasin disinda pek bir iletisimim olmadi insanlarla. bunun iyi birsey olmadiginin farkindayim ama kendimi zorlayamadim.

baska ne oldu? cesme'ye konferansa gittim. konferansin planlamasinda aktif olarak gorev aldim ve ne kadar zor birsey oldugunu gordum. yurtdisindan gelen hocalarla interact ettim, ama asil konusmak istedigim bir-iki hoca ile zamanim olmadigi icin hic konusamadim.

research adina cok da verimli gecmedi bu yil. makale basacaktik ama salak bir hakem yuzunden gecikti, 2011'e sarkti. ingiltere'deyken basladigim isi hala bitiremedim (gozumde cok buyutuyorum). bakalim 2011'in sonunda tezimi bitirebilecek miyim...

pancaroglu

2010-12-23T14:20:00.000+02:00

gecen pazar aksami, annem ve muzik ogretmeni olan bir komsumuzla cemal resit rey'deki sirin pancaroglu konserine gittik. konser cok basariliydi. "istanbul'un sesi" adina sahip, 6 farkli bestecinin ya yalnizca arp icin ya da arp ve baska enstrumanlar icin yazdiklari muzikleri dinledik. arp cok guzeldi, arada viyola, kontrbas cikti onlar da cok basariliydi. ama asil ovguyu son iki parcada cikan kemence hakediyor bence. kemenceden bu kadar bugulu bu kadar guzel bir ses ciktigini ilk defa gordum. ve hayran kaldim! hani ney'lerin cikardigi ses var ya, iste aynen oyle bir ses, ama daha yumusak...

bu aksam da sevil berberi'ne gidiyorum. cikista servise yetisebilmek icin kosmam gerekecek, ona ragmen yetisebilecek miyim bilmiyorum. bakalim.

bizim makale icin hakem'den ikinci rapor geldi ama hakem hic okumadan yazmis raporu resmen. hoca da cok kizdi, editor'e oldukca sinirli bir yazi yazdi. ve ikinci bir hakem istedik. bekliyoruz. cumartesi de norologa kontrole gidecegim. gecen cumartesi gununun tamamini basagrisi ile gecirdim. umarim bir daha olmaz. uyku sorunu da geciciymis, 2-3 gun surdu sadece. ama fena bir tembellik var ustumde su siralar. ne yapayim da atayim bilmiyorum! spor salonu 4 haftadir kapaliydi, spor yapamiyordum. gecen hafta acildi, ben de sali gunu gidip yeni treadmill'lerde 45 dk tempolu yuruyus yaptim canim cikti! artik acildigi icin daha cok gidebilecegim, belki o yardimci olur.

yilbasinda ne yapacagimi da hala bilmiyorum. gorunuse bakilirsa evde televizyon basinda cekirdek citletiyor olacagim.

song of the day: sprawl II - arcade fire

laroxyl

2010-12-15T20:35:00.000+02:00

norologun yazdigi, migreni onleyici ilaci kullanmaya basladim ve 2 gundur gozumden uyku akiyor. dun aksam 8'de dayanamadim yattim, 10 gibi kalktim, pijama giyip dis fircalayip 10:30da tekrar yattim. sabah 8e kadar. simdi de saat daha 8:30 ama yatsam uyurum biliyorum.
ilac boyle iste. aksam 5'ten sonrasini render useless yapiyor benim icin. poff...
haftaya kontrole gidecegim. doktora diyecegim, ben surekli drowsy sekilde dolasamam diye. bakalim...

migren

2010-12-13T20:55:00.000+02:00

taa lise yillarindan beri basagrisi ceken biriyim. lise 2'de hele, bir ara her allahin gunu agri kesici iciyordum yoksa beynim zonkluyordu. sonra revire gittim derdimi anlattim, oradaki pratisyen hekim kadin da bana guldu ve cok condescending bir tavirla "sacmalama sende migren olamaz! migren olsaydi burada karsimda dikiliyor olamazdin!" dedi. ben de o gunden sonra isin ucunu biraktim, basagrilariyla yasamaya alistim. oyle ki, senelerdir cantamda her zaman bulundurdugum 3-4 essential seyden biri agri kesicilerdir. eskiden apranax kullaniyordum, sonra onu yazdirmak icin saglik ocagina gittigimde 2 defa ustuste doktor bana "mideni delmek istiyorsun galiba" deyince vazgecip majezik'e gectim. sonra da abd'den aldigim buyuk (250 count) advil sisesinden kucuk advil sisesine ilac aktarip onu yanimda tasimaya basladim. hala da bitmedi advil'ler, ama haftada 1-2 defa 2 tablet icmeden olmuyor :(

neyse efendim, yazin bir gun arkadasim G ile taksim'de bulustuk ve ben sirt cantami evde biraktigim icin ilaclarimi da yanima alamadim, ve tahmin edebileceginiz gibi butun gun beynim zonkladi. gunlerden pazar. istiklal'in uzerinde hic nobetci eczane yok, en yakinina gitmek icin birkac yuz metre yurumek lazim ve o durumda ben yurursem beynimin literally patlayacagini hissedebiliyorum. onun icin ilac da icemedim. G ile muhabbet de zehir oldu, baska bir arkadasimin dogumgunu partisi vardi aksam, oraya katilacaktim, o da zehir oldu. o gun iste G bana "mutlaka doktora gitmen lazim. ya ciddi birseyse? soz ver bana doktora gideceksin" dedi, ben de olaydan 3 ay gectikten sonra gecen hafta doktora gittim. okuldaki doktor sevk verdi, haftasonu istanbul'daki buyuk bir hastaneye gittim. doktor beni muayene etti, bircok soru sordu ve teshisini koydu: migren.

simdi engellesin diye 1 ilac, olur da yine agrim olursa alayim diye baska bir ilac (apranax) ve o da ise yaramazsa kullanmam icin pahali (ve icinde topu topu 3 adet olan) ama hizli etki eden bir baska ilac verdi. engelleyici ilac aslinda antidepresanmis, ama dusuk dozda. kim bilir, belki mood'umu da elevate eder, bir tasla iki kus vurmus olurum.

baska... hmmm... tzv'nda fnale kalamamisim. zaten kalmayi beklemiyordum. simdi kpds'nin sonucunu bekliyorum. bir de thesis proposal yazmam gerekiyor bu hafta :( havalar da iyice bozdu - haftasonu yagmur+kar vardi, simdi de disarida lapa lapa yagiyor. sicacik evde oturmak rahat, ama disarida saklanacak yer bulamayan hayvanciklar ne yapiyor acaba...

kpds hatirasi

2010-12-07T00:44:00.000+02:00

okulun beni zorla soktugu kamu personeli dil sinavindan bana kalan hatiralar. yaklasik 50 lira cebimden odedikten sonra edindiklerim: 2 "sinav kalemi", 1 silgi, 1 kalemtras, 1 de olips (3 tane olips vardi, sinavda ikisini yedim).

simdi sinavi anlatmakla vakit harcamayayim, siz gidin sozlukten okuyun iyisi mi. cok fantastik bir gundu. sinava giderken, gelirken bir taraflarim dondu, eve geldim, yorgunum, uykusuzum, bir de ustune interneti acinca facebook'ta herkesin profil resmini cizgi kahraman yaptigi bir kampanyayla karsilastim. onun da tartismasi suruyor sozlukte (sadece bugun 200'u askin yazi girilmisti). millet direk kutuplasmis, kavga ediyorlar! ben de ozellikle o basliga birsey yazmadim, karmam yerle bir olmasin diye :/

boyleyken boyle. bugun de bizim hocalarin en basindaki hoca bana email atip "ekim 2011'de doktorani bitirebilirsin bence" dedi, onun yarattigi soku atlatmaya calisiyorum.

hospice

2010-11-22T17:04:00.000+02:00

1 haftalik bayram tatili bitti. tatilde hic dinlenemedim, hocamin yapmami istedigi hicbir seyi yapamadim. simdi de hic enerjim yok; yatip uyumak istiyorum sadece.

bayram icin yine sarma yaptik (ilk denemeyi gecen yil bayramda yapmistik ve pek basarili olmamisti). yine guzel olmadi. borek, tatli, vs de yaptik. annem cok guzel bir vegan kurabiye tarifi bulmus onu yaptik. cok fazla gezmememize ragmen yorucuydu.

1 haftadir bir dakika bile yalniz kalamadim, surekli evde birileri vardi. misafir geldigi icin sikayet ediyor degilim, ama artik etrafimdaki herkesin yaptigi hersey bana batiyor. tolerate edemiyorum; bir sure kimseyle konusmamam gerek yoksa birilerinin kalbini kirabilirim sanirim.

en yakin arkadaslarimdan C, onumuzdeki ay askere gidiyor :( gecenlerde bulusup muhabbet ettik biraz. seems like everybody's leaving.

C'nin tavsiyesi uzerine dinledigim, her dinleyisimde daha cok hosuma giden the antlers'in hospice albumu bana ingiltere'yi hatirlatiyor.

oradayken okuldan uzakta yasiyordum ve her gun okula otobusle gidiyordum. otobuste de hep muzik dinliyordum. bu albumu de o zaman dinlemeye baslamistim ve hatirliyorum, loop'a aliyordum, ustuste bastan sona, bastan sona dinliyordum. simdi de ne zaman shuffle'da bir sarkilari denk gelse hemen ingiltere'yi hatirliyorum... album bana ayni zamanda cok sevdigim bir kelimeyi ogretti: atrophy. hem okunusu guzel, it rolls off your tounge, hem de ilginc bir olayi anlatan bir kelime.

morali arttirmak icin alin size bir tavsan fotografi:

2-3 hafta once marketteki domates ve fiyati:

ve 1 haftanin sonunda reader'imda biriken 1000'den fazla okunmayi bekleyen yazi:

bu sabah sadece 5-10 tanesini okudum, ama digerlerine baslamaya korkuyorum...

bayramdan once caltech'ten arkadasim O ve ailesiyle (karisi Y ve ogullari D) gorustum. istanbul'a yerlestiler, sariyer'de bogaza cok yakin bir evleri var. D 1 yasini gecti, ve cok sevimli bir cocuk olmus. isin ilginci, buyudukce cocuklarla daha iyi anlasir oldum sanki. gecenlerde kuaforde sira beklerken 3-4 yasinda bir kizla karsilastim. o da annesi manikur yaptirirken bekliyordu ve cok baydigi belliydi. orada 10-15 dakika onu entertain ettim, kiz yanima geldi sac renklerine baktik, renkleri saydik, bana guldu falan. sonra, kuzenimin 4 yasindaki kizi biz onlara gittigimizde bana cok sicak davrandi, benimle oynadi, odasini gosterdi, beraber cizgi film izlemek istedi, yemekte yanima oturdu falan.

bu haftasonu oldukca dolu gececek: cumartesi oglen zincirlikuyu'da tzv'nin yari finaline gidiyorum. oradan cikar cikmaz da metrobusle kadikoy'e opera'ya. 1 saatte varirim diye umuyorum, bakalim.

opera

2010-11-05T13:41:00.000+02:00

2 hafta once hayatimda ilk defa baleye gittim. uzucu birsey aslinda, bu yasa gelip de hic bale izlememis olmak, ama better late than never. akm kapandigindan beri istanbul'da opera veya bale izlemek icin kalan tek yer kadikoy sureyya sahnesi imis. biz de okuldan 4 arkadas bilet aldik (biletler cok ucuz: indirimli bilet 12,5 lira), cumartesi gunu gittik. zaten salon cok kucuk, ve koltuk sayisi cok az, onun icin de biletler satisa cikar cikmaz cogu tukeniyor, ama iste en arka siradan yer bulduk. en arkadan da gayet duzgun gorunuyordu zaten. oyle iste. guzel bir gosteriydi, ben cok memnun kaldim. abd'de 2 defa operaya gitme firsatim olmustu (caltech opera club sagolsun ucretsiz almistik 90 dolarlik biletleri), istanbul'da da taaa ortaokulda sanirim bir-iki defa operaya gitmistik okulca, ama hic hatirlamiyorum. simdi kasim'in sonunda figaro'nun dugunune gidecegiz. cok intense oluyor operalar, insanin gozleri doluyor...

gecenlerde bir gun yapacak cok isim yoktu, ben de wikipedia'dan madame butterfly'in sayfasini acip synopsis'ini okudum. cok acikliymis o da. keske onu da izleyebilsem.

tiyatro desen, o da ayri konu. bu seneden once taa 2006 veya 2007'de akm'de cayhane'yi izlemeye gitmistim. bu sene artik (yeterlilik de gecti ya) daha fazla tiyatroya gitmeye karar verdim. zaten sabanci kampusundeki gosteri merkezine her ay en az bir tiyatro geliyor. gecen ay "basit bir ev kazasi"na gittim, bu ay da iki oyuna bilet aldim.

onun disinda, turk zeka vakfi'nin oyun 2010 eleme sorularinin bir kismini (7sini) cozup yolladim, simdi yari finale cikip cikmadigimin haberini bekliyorum. yari finale ciksam da zaten finale cikmam imkansiz, ama en azindan eglenceli oluyor o tip sorulara kafa yormak :)

son olarak da, spora gitmeye devam ediyorum. 2003'ten beri en dusuk kiloma indim, hayret ediyorum! haftada 2 defadan daha cok gidebilsem daha mutlu olurum ama henuz bir duzene oturtamadim.

bir de gunun en onemli haberi: yaklasik 3 haftadir surekli uzerinde calistigimiz makaleyi bugun astrophysical journal letters'a submit ettik. 3 yazar var ve ben 3. yazarim, ve makalenin teorisine pek bir katkim olmadi (sadece fitler yapip gerekli grafikleri cikarttim) ama yine de bence basari :) tabi referee'den donmezse. grafik cizme konusunda guru oldum, kralini tanimiyorum artik!

6 derece

2010-10-25T17:47:00.001+03:00

Aylardir aklimdan cikmayan, zaten depresif olan bunyemi iyice uzen bir konu vardi, yazmaya firsat bulamiyordum. Firsat buguneymis.

Konumuz: Iklim degisikligi.

Bogazici'nden cok yakin arkadasim T (kendinden izin almadan adini yazmak istemiyorum) ilkim fizigi uzerine doktora yapiyor, ve onunla (3 yillik aradan sonra ilk defa) oturup muhabbet ettigimizde bana yaptiklarindan bahsetmisti. Ozet olarak, dunya uzerindeki farkli noktalarda gecmis yillarda olculmus olan sicaklik, yagis, nem, vs gibi degerleri bilgisayara giriyorsun, o da sana ilerisi icin farkli senaryolar sunuyor. Iyimser senaryolar var, kotumserler var. Iste, mesela 2030 yilinda karadenizin bilmemneresinde sicaklik nasil olacak falan diye tahminlerde bulunuyorlar. T'nin doktora tezi icin yapmasi gereken de bu programi biraz daha iyilestirmek, biraz gelistirmek (ki tahminler daha dogru olabilsin).

Muhabbet esnasinda bir ara T bana "Iste, 2100 senesine kadar tahminler yapiyoruz" dedi. Ben de merak ettim, "Neden 2100'e kadar? 2100'den sonrasi cok uzak bir zaman, o zamana kadar cok fazla hata payi cikar falan diye mi?" dedim. O da gayet sakin bir sekilde "Yok ondan degil. Dunyanin ortalama sicakligi 6 derece arttiktan sonra dunya nufusunun ya tamami ya da cok buyuk bir cogunlugu 2100 yilina kadar yokolmus olacak, onun icin devamini tahmin etmeye gerek yok bosuna." dedi. Ve o gun, hic abartmiyorum, benim dunyam degisti.

2100 senesi demek, bundan 90 yil sonrasi demek. Bu yil dogan bir bebegin gorebilecegi bir zaman demek. Ve tak diye 2100'de insan nufusunun cogunlugu yokolacak da degil, "2100'e kadar" cogunlugu yokolmus olacak. Yani boyle her yil "son bin yilin en sicak yazi", "son bin yilin en soguk kisi" haberleri, artik dogru durust ilkbahar/sonbahar yasamiyor olusumuz, domatesin kilosunun 10 liraya dayanmasi falan tesadufi seyler degil. Hepsinin altinda temelde ayni sey yatiyor. Ve artik herhangi bir fark yaratmak icin cok gec. Yiyecek ve su icin savasmamiza az kaldi.

Bunun farkinda olup da nasil gelecek planlari yapar ki insan?

T bana bu iklim degisikliginin yolacacagi felaketlerin anlatildigi, NTV yayinlarindan cikan 6 derece adli kitaptan bahsetti. Hemen gittim aldim. Simdi annem okuyor, o bitirince bana verecek.

Siz de alin (20 lira veya daha ucuza satiliyor).

binlerce dansooooz var

2010-10-19T17:10:00.000+03:00

hadi eller havayaaa! oturmaya mi geldik canim?
hop, hop! hop!
"binlerce daaansoooz var..."
ah, bir arkadas facebook sayfasina "milyonlarca ihtimal" yazmis, direk aklima bu sarki geldi, saatlerdir de aklimdan cikmiyor.
eglenceli sarki, ne yalan soyleyeyim.

hayat bazen boyle eglenceli degil ama.

1 haftadir yurtta baktigimiz yavru kediyi, yurt gorevlilerinin "yarina kadar siz cikarmazsaniz biz GUVENLIK GOREVLILERIYLE gelip kendimiz disari atacagiz" tehditleri uzerine bu sabah binanin disarisina cikardik. icim parcalandi. dun aksam da salon cok kalabalik ve gurultulu oldugu icin kedi benim odama geldi, once yatagima yatti, rahat etmedi, kitapligima gecti, oraya buraya yatti, begenmedi, sonunda laptopun klavyesi uzerine uzandi, poposunu da mouse'un uzerinde duran elime dayadi :) 20-30 dakika oyle uyudu, sonra kalkti, benim kucagima yatti, ben sol elimle onun sirtini oksarken kafasini elimin uzerine koydu, yarim saat oyle yatti. muhtesem bir hayvan. cok uysal, cok sevimli, kucagina alir almaz mayisiyor ve uyuma moduna geciyor. bir de mirliyor, ama o kadar gurultulu mirliyor ki uzaktan bile duyuluyor!

iste bu zararsiz hayvana bakabilmemiz icin kedi kumu, kedi mamasi, pire tasmasi, kumu icin delikli kurek, mama kabi vs. aldim, kumunu her allahin gunu temizledik, etrafa sicrattigi kum taneciklerini arkasindan supurge ile supurduk, ama yine de temizlikci kadina yaranamadik. zaten bana onceden demisti "kedilerden tiksiniyorum" diye (aynen bu lafi kullandi), simdi de yurt gorevlilerine sikayet etmis... neredeyse her yurtta ogrenciler kedi bakiyor bu okulda, ve bizimkisi goze batmis... uff... neyse, allahtan bugun yagissiz ve nispeten sicak bir gundu. umarim kedicik alisabilir. hayvan turuncu renkli, ve pire tasmasi da kirmizi cikti (vakumlu pakette oldugundan kesip acana kadar goremedik rengini), onun icin uzaktan kolay secilebiliyor. soguk gunlerde aksamlari belki aliriz iceri, bakalim... hayvan 1-2 haftalikken alt kattaki bir ogrenci tarafindan alinip bakilmis, ama sonra bir sekilde nasil olduysa (read: temizlikci tarafindan) disarida birakilmis, ve 3-4 gun kaybolmustu. ben guvenlik gorevlilerine falan sorup arastirmistim, sonra 4 gunun sonunda bulunmustu, ama alt kattaki ogrenci kedinin kumunu hic temizlemedigi icin ben yeni bir kum alip bizim daireye koymustum. sonra kedisini goren bu ogrenci de "bu ayni kedi degil" diyerek isin icinden kendini siyirmisti (ayni kedi oldugu bariz olmasina ragmen), ve bu sekilde de kedi bizde kalmisti. isim falan bile secmistik hayvancagiza. anneme de yalvardim bizim eve alalim diye, ama sert bir bicimde karsi cikti. hem zaten evde erkek kedi varsa ikinci kedinin erkek degil disi olmasi gerektigini soyluyor veterinerler... gerci, simdiye kadar baktigimiz kediler hep sari/turuncu ve hep erkekti, bunu alsaydik da gelenek bozulmamis olacakti, ama eve alirsak sonucta onunla ilgilenecek kisi annem olacagi icin son soz onundu. neyse.

kediyi sabah disari biraktik ya, oglen 1 saatlik bos zamanim vardi, yurdun oraya gittim bakindim, kedi bazi bos kolilerle oynuyordu, ben cagirinca geldi ama sonra ben tam onu severken cimenlerin arasinda yuruyen bir bocek gorup ona kostu. mutlu gorunuyor simdilik bakalim. ikinci bir krasta vakasi olmasin, tek dilegim bu.

on an unrelated note, salkim domatesin kilosu yazin 2,5 lira idi, gecen hafta 6 lira olmustu, bugun markette gordum 9,5 lira. eksponansiyel artis diye buna derim. (dur plot edeyim nasil gorunuyor) gecen hafta markette etiketi gorunce gozlerime inanamamistim, telefonu cikarip fotografini cekmistim, bugun 9,5'u gorunce yine cektim fotograf. bilgisayara aktarinca koyarim buraya fotograflari.

franny and zooey'yi (en sonunda) bitirdim. simdi taaa kac ay once basladigim as i lay dying'e gectim.

komsular

2010-10-11T12:22:00.000+03:00

benimle konusmayan bir komsumuz var. benimle konusmamasini dert etmiyorum cunku iyi bir insan degil. cirkef, insanlari kullanan, dedikoducu, igrenc bir kadin. kadinin kendi cocuklari bile onunla konusmuyor. herkesi alienate etmeyi basarmis biri. annem ise sirf yasli ve gocmen oldugu icin onunla arkadasligini devam ettiriyor. neyse, annem yurtdisindayken bu kadin bizim evi aradi, ben de telefonu actim. (for the sake of this post, annemin adi hadi "ayse" olsun.)
*telefon calar*
ben: efendim?
benimle konusmayan komsu: AYSE?? (she speaks in all CAPS)
ben: hayir, ben kiziyim.
bkk: AYSE YOK MU?
ben: kendisi su anda evde degil... kim aramisti?
*telefon yuzume kapatilir*
komik yaa, kadin bana tavir koydugunu mu dusunuyor acaba?

baska bir komsu, biz yurtdisindayken kediye bakmak icin her gun 1-2 saat bizim eve gelip oturuyordu. biz dondukten sonra bir olayi anlatti. bir gun oglen (kedinin uyudugu vakitlerde) gelmis eve, ve kediyi gorememis. salona, mutfaga, odalara bakmis, kedi yok. kadinin vardigi sonuc: birileri bizim eve zorla girip kediyi kacirmislar! gercekten boyle dusunmus kadin.
ayni sey birkac yil once bana olmustu, sabah uyanmistim ve kediyi hicbir yerde bulamamistim ve normalde adini soyledigimizde cevap veren (miyavlayan) kedi hic ses cikarmiyordu. benim o anda vardigim sonuc kedinin acik olan pencereden asagi dusmus olduguydu ama birilerinin kediyi kacirmis olmasi da fantastik gercekten de.
her iki durumda da kedi neredeydi peki? ranzanin uzerinde koseye kivrilmis, misil misil uyuyordu.

boyle iste, cok renkli komsularimiz var. aklima geldi, paylasayim dedim.

roma

2010-10-08T18:36:00.000+03:00

yaz ne kadar cabuk bitti degil mi?

neredeyse 1 ay olmus, onun icin hazir zaman bulmusken araya daha da cok zaman girmeden yazayim dedim. hava boyle saganak yagisliyken tek yapmak istedigim sey kendime bir fincan yesil cay demleyip kitap okumak oluyor, ama once sunu bir aradan cikaralim... evet, roma'ya gittik, 4 gun kaldik ve donduk.

gittigimiz gun ucak roma'ya gece 1:45'te inecekti, bizim hostelin de 3am curfew'u oldugu icin ilk gece kalacak yer bulamamistik, biz de "nasil olsa yok ucaktan inisi bekle, yok pasaport kontrolu bekle, yok bavulu bekle, bizim isimiz bitene kadar saat zaten 3 olur, biz de 2-3 saat oyalaniriz, sonra sabahin ilk otobus/treniyle sehre geceriz diye plan yapmistik. sen misin boyle plan yapan - ucak tam saatinde (hatta erken) indi, terminalin icinde pasaport kontrol icin hic yurumedik, tak diye karsimizdaydi ve hic ama hic sira yoktu. bizim bulgar pasaportlarimiz oldugu icin eu kontuarlarina gittik ve gorevli adam elimizde tuttugumuz pasaportlara uzaktan soyle bir bakip eliyle "gecin gecin" isareti yapti, ucaktan inisimizin 5. dakikasinda bavul carouselindeydik! ve aninda bagajlar banta cikmaya basladi ve ilk cikanlardan biri bizimkisiydi! yani, 10 yili askin suredir yurtdisi yolculuklari yapiyorum, hayatimda hic bu kadar kisa surede ucaktan inip bavulumu teslim aldigim olmamisti. yani, acele ediyor olsak hersey ters gider ya, bu defa isler yavas gitsin de cabucak sabah olsun istiyoruz diye resmen inadina tamamen puruzsuz gecti hersey. sonra annem customs'un oradaki exit kapisindan basini uzatti ve geri donup bana "bu kapinin disinda oturacak yer yok, direk disari cikiyor insanlar" dedi. etraf oldukca sessizdi (biz indigimizde baska hicbir ucak yolcusu yoktu carousel'lerin orada), biz de kapidan cikmak yerine orada sabahi beklemeyi planladik. carousel'lere yururken yanyana 4 koltuk gormustuk, arada kol koyma yerleri olmayan, iste onlara geri gidelim, orada uyuyalim diye dusunduk ama biz geri yururken arkamizdan inen ucaktaki yolcular da carousel'lere geldiler bavullarini beklemek icin, ve 4 koltugun tamami kapilmisti. bir de orada ayakta onlarin gitmesini bekledik. bu arada saat olsun olsun 2 olmus olsun. daha gec degildi. neyse iste, onlarin bavullari gelince kalktilar biz de direk oraya yerlestik. anneme dedim ki daha sabaha cok var biz uyumaya calisalim, ve 2 koltuga ben 2'sine de o, kivrilip uyumaya calistik. ama tabi ki o kadar rahatsizdi ki bir dakika bile uyuyamadik ikimiz de. sadece bacaklarimizi dinlendirmis olduk. arada gelen ucaklarin yolculari yanibasimizdan geciyordu, biz de uyuyor numarasi yapiyorduk rahatsiz etmesinler diye. bir de 5-6 tane sivrisinek surekli bize dadandi; arada kalkip birkacini oldurduk ama vzzzz vzzzzz sinir ettiler cidden. herkese tavsiye: roma'ya giderken sinek kovan spreylerinizi unutmayin. neyse, arada kalktik, birseyler yedik, guidebook'umuza bakip plan yaptik, arada tekrar uzandik, oyle uzun mu uzun 4 saatin sonunda saat 6 gibi kalkip customs'dan gectik, disari ciktik, tren istasyonunu bulduk, tren bileti aldik ve roma'ya yola koyulduk.

tren bileti satan adam pek ingilizce bilmediginden ayni istasyondaki birkac kisi hangi trene bineceklerini bilmiyorlardi, ben yardim ettim. avustralyali yasli bir cift ilk meger ayni istasyona gidiyormusuz, beraber bindik trene ve ayni vagonda gittik. adam cok konuskan cikti, zirt pirt birseyler anlatti. turk oldugumuzu ogrenince birsey diyemedi, sadece fransa'da bir restorana gittigini, sahibinin turk oldugunu ve adamin tam bir "character" oldugunu soyledi gulerek. bu cift fransizca veya turkce bilmiyormus, turk de ingilizce bilmiyormus ama nasil olduysa 3 saat muhabbet etmisler dedi. neyse. sonra inecegimiz istasyona geldik, indik, istasyondan ciktik ve hostele dogru yurumeye basladik. tekerlekli ufak bir bavul + sirt cantasi vardi bende, annem de ufak bir kol cantasi tasiyordu. en zoru tas sokaklarda tekerlekli bavulla yurumek oldu takir takir surekli oraya buraya carpti. herneyse, zar zor hosteli bulduk, bizim odada kalan kadinin uyanmasini bekledik bavullarimizi yerlestirmek icin. o sirada da turkiyeden tasidigimiz musliyi yine yanimizda tasidigimiz kaselere dokup sut dokup yedik (allahim, aklim almiyor, hostelde kahvalti dahilken biz neden onca alet edevat tasimisiz??) sonra da kendimize ceki duzen verip biraz freshen up edip sehri gezmeye ciktik.

ilk gun piazza navona'ya, oradan birkac kiliseye, oradan da pantheon'a gittik. borromini'nin kiliselerini, bernini'nin heykellerini, caravaggio'nun "the calling of st. matthew"unu gorduk(omgomgomg!). roma'daki en iyi espresso'nun satildigi, hincahinc dolu olan bir cafe'de once espresso ictik, birkac saat sonra donup cafe special'lerini denedik. zaten yorgun ve uykusuz oldugumuz icin cok gezemedik ilk gun.

ikinci gun vatikan muzelerini gezdik, icindeki laocoon'u gorduk, sistine chapel'i gorduk (omgomgomgOMG!!!), san pietro basilikasini gorduk, icindeki pieta'yi gorduk, oradan ciktik gunes batarken colosseo'ya gittik, iceri giris bitmisti onun icin sadece disindan baktik, yanindaki arch of constantine'i gorduk, sonra trajan column'u gorduk, oradan otobusle kuzeye gittik, marco aurelio column'unu gorduk, oradan da trevi fountain'a gittik, icine para attik. trevi'ye cok yakin iyi bir pizzaci varmis diye okumustum ona gidelim dedik ama saat 8'de kapaliydi (ertesi aksam acikti, o zaman yedik).

ucuncu gun tekrar colosseo'ya gittik, iceri girdik, gezindik. oradan cikip galleria borghese'ye gittik, orada da caravaggio'nun head of goliath'ini, bernini'nin daphne'sini, prosepina'sini, david'ini gorduk, oradan ciktik modern art museum'a gittik, oradan tekrar trevi'ye, o guzel lokantada yemek yedik, yanimizdaki masada yalniz oturan amerikali kizla muhabbet ettik, email adresi alisverisi yaptik, sonra da ispanyol merdivenlerine gittik.

son gun forum'a gittik, oradan michelangelo'nun musa'sini gorelim dedik ama kiliseler oglen kapali oldugu icin giremedik iceri. biz de bernini'nin azize teresa'sini gorelim dedik, ama o kilise de kapaliydi, biz de metroyla biraz sehir disina cikip roma'nin en iyi tiramisu'sunun satildigi pastaneye gittik. o kadar populer bir yer ki bankadaki gibi makineden numara aliyorsun, numaran geldiginde ancak senin siparisini aliyorlar. tiramisu gercekten guzeldi. neyse, oradan geri donduk, teresa'yi gorduk, oradan musa'ya gittik musa'yi gorduk(OMFG!! Moses, for god's sake!). sonra piazza venezia'da gezindik, aksamustu hostele donduk, esyalarimizi birakip hostele cok yakin olan ve yine cok ovgu toplamis baska bir restorana gittik.

besinci gunun sabahinda zaten check out'tan sonra bavullarimizla tren istasyonuna geri yuruduk, gisedeki 70-80 yasindaki teyzeden havalimanina iki bilet istedik, tam parayi verdik o da onunde duran desteden iki bilet alip bize verdi, ben kadina hersey tamam degil mi manasinda "okay?" dedim o da bana kafa sallayip "okay" dedi, ustteki bilete baktim, roma - fiumicino airport yaziyor, 8 euro yaziyor, hah dedim tamam dogru bilet. alttakine bakmadim. salak kafam benim...

trene bindik. tren yollandi. alttaki bilete baktim, alakasiz, 44 euro'luk roma-napoli bileti, ustelik arka tarafinda annulled'in italyancasi yaziyor. o an oyle bir panik bastirdi ki ne yapacagimi sasirdim. airport-roma hattinda biz yola cikar cikmaz konduktor gelmisti, adam da ingilizce falan bilmiyordu. onun icin adam gelince derdimizi nasil anlatiriz, ne diyebiliriz hicbirsey dusunemedim. annemse sakin sakin "biz haksiz degiliz ki, adam gelsin, derdimizi anlatiriz, gosteririz bileti, yasli kadinin hata yaptigini soyleriz" diye beni sakinlestirmeye calisti yol boyunca. ben de ona "nasil anlatacaksin? adamlar ingilizce bilmiyor ki! anne bunun cok buyuk cezasi var ya adam bize 100-200 euro ceza keserse?" diye cikistim. ama vallahi, ben artik eminim ki kalp krizinden olecegim. o yarim saatlik yol boyunca bir saniye bile rahatlayamadim, hep panik hep panik. e sonucta ne oldu? konduktor gelmedi. gel. me. di!

neyse, cok uzattim. donuste pek sorun cikmadi. ucak tam zamaninda kalkti, tam zamaninda indi (pegasus'u cok begenmeye basladim), pasaportta yine sira yok, bavullar hemen geldi, ucaktan indikten 15 dakika sonra terminalin disina cikmistik abartmiyorum. eve gitmemiz gerektigi icin ve aksam 6dan sonra kopru trafigi felaket olacagi icin kadikoy'e otobusle, oradan da avcilar'a metrobusle gidelim dedik ama 6da otobuse binip 9'da eve varabildik ancak. iskence yaa, baska birsey degil. roma-ist ucagi 2 saat 15 dakika suruyor ama sabiha gokcen'den beylikduzu arasi sehirici yol 3 saat suruyor... e tabi ki ertesi gun okulda olmam lazim, onun icin hemen ayakustu bir iki lokma yemek yedim, kediyi sevdim, cantami topladim ve okula kosturdum. gece 12de okuldaydim. tsi 8'de hostel'den ayrilmistik, yani 16 saat boyunca yollarda surunmusum.

ama, ne diyeyim bilemiyorum, herseye degdi roma'da gorduklerim. yani, o kadar cok muhtesem sanat eseri, o kadar ufak bir alanda toplanmis ki insan kendini acik hava bir muzede gibi hissediyor. ne tarafa donsen yuzyillik, hatta bin yillik eserler, ronesans yapitlari, offf offf. hala aklima geldikce, fotograflara baktikca "allahim!" demekten baska birsey yapamiyorum. musa yaa, musa heykelini gordum! benim arabamin adi michelangelo'ydu, ve adamin en sevdigim eseri o musa heykeli! sonra o bernini'ler, o caravaggio'lar, offf! hislerimi anlatamiyorum ki!

tamam, san petersburg guzeldi, kopenhag guzeldi, berlin guzeldi, ama roma bambaska. gercekten oyle. ve tekrar gitmek istiyorum. yani, daha yeni dondum resmen ama yeniden gidesim var. paris, barcelona planlarini erteleyip yeniden roma'ya gitmek istiyorum, anlamiyorsunuz...

simon schama's power of art'i izlemediyseniz izleyin mutlaka. bbc icin yapilan 8 bolumden olusan bir documentary. her bolumde baska bir sanatci isleniyor, ve o sanatcinin hayati, yaptiklari, dramatik (belki biraz fazla dramatik) bir sekilde anlatiliyor. youtube'da butun bolumler var. hatta usenmeyeyim, embed edeyim birkacini, siz de izleyin. (added bonus: van gogh bolumunde sanatciyi andy serkis oynuyor)

caravaggio - part 1:

part 2:

part 3:

part 4:

part 5:

part 6:

part 7:

bernini part 1:

part 2:

part 3:

part 4:

part 5:

part 6:

part 7:

part 8:

part 9:

yine dustuk yollara

2010-09-11T14:19:00.000+03:00

birkac saat sonra yola cikiyoruz.

hadi bakalim...

annie, franny, zooey, jessie ve kelebekler

2010-09-01T12:37:00.001+03:00

yaz bitti bile.

havalar henuz sogumaya baslamadi (yarindan itibaren istanbul icin 10 derecelik sicaklik dususu haberleri var ama gormeden inanmam) ama bugun agustos'un son gunu. yarin eylul baslayacak. annem gecen ay emekli olmus olmasaydi yarindan itibaren okula gitmeye baslayacakti...

(evet, annem emekli oldu. bulgaristan'da calistigi 13 yili burada saymadiklari icin turkiye'de de 20 yil calismak zorunda kaldi. onun icin de universiteden mezun olur olmaz calismaya baslayan bu kadin ancak 56 yasinda emeklilige hak kazanabildi. but that's another story.)

annie hall filmini daha yeni izleyebildim. ve cok hosuma gittigini itiraf etmem gerek.

ben breakfast at tiffany's gibi bir sey bekliyordum, but i was pleasantly surprised. woody allen'in simdiye kadar izlemis oldugum filmeri arasinda (simdi imdb'den listesine baktim) everything you wanted to know about sex'i, everyone says i love you'yu ve anything else'i pek begenmemistim (buyuk bir christina ricci hayrani olmama ragmen). small time crooks ve deconstructing harry'yi de yillar once izlemistim ama hic hatirlamiyorum. yenilerden de cassandra's dream ve melinda and melinda'yi cok tutmama ragmen (m&m hayatimda izledigim en ilginc filmlerden biri) scoop, match point ve vicky christina barcelona'yi pek begenmemistim. onun icin de annie hall'a sicak bakmiyordum. ama izlerken cok defa kendi kendime "bu lafi bir yere yazayim, cok iyi lafmis" dedim. adamdan cok kadin hosuma gitti. hatta diyebilirim ki i have a newfound respect for diane keaton. simdi manhattan filmi var sirada.

baska ne oldu? annem pasaportunu uzatmak icin bulgaristan'a gitti bir haftaligina, ben de kediye bakmak icin evde kaldim. ve yazin basindan beri mutfakta azar azar gordugumuz kelebekler (guve kelebegi sanirim adi. aycicek cekirdeginin icine benziyor rengi ve boyutlari) eksponansiyel bir bicimde cogaldilar ve annem yokken onlari gazete ile oldurme isi bana dustu :( ben ki kelebeklerden ve boceklerden cok korkan, ve hatta istemdisi cigliklar atan bir insanim, 5 gun boyunca gunde en az 20 kelebek oldurdum :( annem isleri bittikten sonra 1-2 gun daha kalmak istiyordu ama geri donmesi gerktigini soyledim ve nitekim doner donmez de mutfaktaki massacre'a giristik. bundan sonra yazacaklarim oldukca igrenc seyler olacak onun icin isteyenler direk olarak bir sonraki paragrafa gecebilir. butun bunlar annemin sucu, cunku aylardir ona "bak her tarafta kelebekler var, bunlarin bir kaynagi olmasi lazim, bos zamaninda mutfagi elden gecir, bozulan herseyi at yoksa daha beter olacak" diyordum ama o aldiris etmiyordu. sabahtan aksama kadar suren buyuk etnik temizlik sonrasi annemin zamaninda aldigi kuru kayisilari, keciboynuzlarini (wtf?), bazi sekerlemeleri, cam kavanozda duran bulgurlari, fasulyeleri, pirincleri, mercimekleri ve simdi aklima gelmeyen cesit cesit seyi cope attik. plastik kutuda duran ikea pipetleri toptan attik cunku bazi pipetlerin icine yuva yapmislar (i kid you not!). marketten alinan ama daha acilmamis pecete paketini annem dikkatlice acip arasina bakti, iki pecetenin arasina yuva yapmislar. mutfakta duran tahta raflari teker teker soktuk, ek yerlerini temizledik, cunku ek yerlerine yuva yapmislar. off bunlari yazarken bile huylaniyorum, ensemde sanki birsey varmis gibi. neyse, bulabildigimiz tum kurtcuklari, yuvalari, kelebekleri elimine ettikten sonra, tum kavanozlari elden gecirip, cam kavanozda olmayan herseyi cam kavanoza koyduktan sonra, evdeki tum unlari (3 cesit un var saka yapmiyorum) teker teker eleyip cam kavanozlara koyduktan sonra ancak rahatlayabildim... hala gunde 1 kelebek goruyoruz (ve olduruyoruz) ama umuyorum ki bunlar yuvadan cikan degil de onceden saklanmayi basarmis kelebeklerdir. bakalim.

(usenmedim internetten aradim. aletin adi indian meal moth'mus. fotografini buraya koymak istemiyorum ama illa gormek istiyorum diyen varsa burada.)

sozlukte karmam tekrar delikanli'ya cikmis. birkac aydir entry yazmadim gerci ama her gun bakiyorum, belki agir abi olmusumdur diye :)

gecenlerde bir pazar aksami evden okula giderken cep telefonumu evde unuttum, oyle olunca da 5 gun okulda telefonsuz yasamak zorunda kaldim. cok ilginc bir deneyimdi itiraf etmem gerek. telefonsuz olmaktan cok yolda muziksiz kalmak zorladi beni. hele okuldan eve gitmeye calisirken 6 servisine binince iftar trafigine takilip eve 3,5 saatte vardim. iphone'um olsa podcast falan dinlerdim, olmayinca franny and zooey'den 90+ sayfa okudum. kitabin bitmesine az kaldi, ve kitabi edindigime cok seviniyorum.

kadikoy rihtim'daki ada kitabevi'nden almistim kitabi. ingilizce kitap oldugunu dusunursek cok ucuzdu. hele hele ada'da sonradan sanat kitaplarinda (hardcover hem de) oyle indirimler oldu ki, 60-80 dolarlik kitaplari 10 liraya aldik! tavsiye ederim herkese.

oyle iste. breaking bad'in 3. sezonu ben tam yeterlilige calisirken gosterilmisti onun icin izleyememistim. gecen ay boyunca izledim 13 bolumu, ve agzim acik kaldi. bryan cranston da aaron paul da haketmisler emmy'lerini.

simdi in treatment'in 3. sezonunun baslamasini bekliyorum ama o da ekim'de falan olacakmis. the it crowd'un 4. sezonu da zaten basladigi gibi bitti.

true blood'i ise izlemeyi biraktim.

bunlari dun aksam yazmistim, bugun publish ediyorum. sabahtan beri yagmur yagiyor, uzun kollu giysiler giymeyi ozlemisim!

ps: sayfa goruntusunu degistirdim. digeri 2004'ten beri ayni idi ve artik bir degisikligin zamaninin geldigini dusunmeye baslamistim.

ilica

2010-08-12T21:29:00.000+03:00

COK yogunum, HIC zamanim yok... gercekten oyle. bu update'i bile kisa tutmam gerek, nitekim saat 9:30 oldu ve ben hala ofisteyim, calisiyorum.

cesme'de (daha dogrusu ilica'da) konferans vardi gecen hafta. ben de LOC'taydim onun icin toplanti oncesi birkac gun hep kosusturmaca ile gecti (bir de poster hazirlayip sundum onu hic saymiyorum), konferans sirasinda da talk'lari konusmacilardan alma, sahnedeki laptopa yukleme, yazilarin dogru cikip cikmadigini kontrol etme, mikrofonu onceki konusmacidan alip yenisine takma, uzaktan kumandanin nasil calistigini gosterme, mac bilgisayari olup da kendi laptopunda talk sunmak isteyen olursa (ki konusmacilarin yarisinda mac vardi), oradaki laptopu asagiya alip, projektorun kablosunu ondan cikartip mac'e takma, gerekiyorsa uzaktan kumandanin usb'sini bir bilgisayardan digerine takma, mikrofonda sorun cikarsa (ki surekli sorun cikti), gidip gorevli adami bulma, sorunu giderme, powerpoint'te sorun cikarsa hemen kursuye atlayip en kisa zamanda sorunu gidermeye calisma, talklar bittikten hemen sonra herkesten talk'unun bir kopyasini alma, bu talk'lari isteyen hocaya iletme, talk'unu son anda hazirlayan insanlarin pesinden kosma, klimadan sikayet edenlerin sikayetlerini dinleme ve gorevlilere aktarma, bavulu kaybolan misafirlerin bavullarinin bulunmasi icin telefon gorusmeleri yapma, ve daha aklima gelmeyen incik cincik birsuru is bana verildi. toplantidan onceki hafta da havaalanindan misafirlerin karsilanip otele tasinmasi ile ilgili email trafigi yasamistim, millete saatlerini haber vermistim ve yine en az yarisinda sorun cikmisti. pofff... cok yoruldum. gunde 2 coffee break vardi ama ben ne break'e cikabildim, ne herhangi bir hoca ile research'um ile ilgili konusabildim, ne de rahat rahat talk'lari dinleyebildim. hicbir ise yaramadi yani bu konferans. cesme'yi gormus oldum, o kadar....

en yakin arkadaslarimdan biri abd'ye gitti doktora yapmak icin. ona da cok uzuluyorum. tamam, ikimiz de istanbul'da iken de cok gorusemiyorduk, ama boyle, aramizda koca okyanusun oldugunu dusunmek moral bozucu.

ingiltere'de beraber calistigim hoca da simdi 19'una kadar bizim universitede, ama sonra geri donecek. onun icin adam buradayken yapabildigim kadar cok sey yapmam gerekiyor. ben oradayken yarim kalan seyi bitirmemiz (1 haftada!!) ve yeni bir seye baslamamiz gerekiyor. hocanin dedigine gore ikisinden de birer makale cikarmis. ama ben pek umitli degilim. simdi de ona calisiyorum iste..

cesme'den dondugumden beri gym'e gidemiyorum. cunku zamanim yok :( gidersem hem orada 1,5 saat harcayacagim hem de odama dondugumde kolumu kipirdatacak halim olmayacak biliyorum.. pofff

guzel haber olarak ne oldu derseniz, gecen hafta ablamlar istanbul'daydi ve hep beraber otogar'in karsisindaki forum istanbul'a gittik. oradaki buyuk akvaryum "turkuazoo"ya gittik, uzerimizden kopekbaliklari yuzdu falan, cok fantastikti! ablamlar bir de hic ikea'ya gitmemisler, oradaki ikea'da gezdik, birseyler aldik, cok begendiler.

son olarak da konferans yemeginde ufak capli bir kriz oldu: benim disimda 5-6 kisi daha vejetaryendi ve o gunun sabahi organizatorlere haber vermemize ragmen aksam restorana vardigimizda ogrendik ki oranin calisanlarinin hicbir seyden haberi yokmus! balik restoraniydi gittigimiz yer, ve adamlarin hicbir hazirligi yoktu. sonra zar zor birseyler hazirlattik sefe, ve 50 euro odenen yemekte onume gelen tabakta bulunanlari yazayim: 2 adet sigara boregi, 2 adet patates kroket, biraz deniz borulcesi, biraz normal borulce, bir de domates. bu kadar. 100 lira. FAIL.

kisa yazacagim dedim yine dokturdum. neyse, back to work

jens lekman

2010-07-27T00:19:00.001+03:00

gecen yil varligindan haberdar oldugum ve dinledikten sonra cok begendigim bir muzisyen jens lekman (ilk adi yens diye okunuyor). ilk dinledigim sarkisi da su:

insanin kendi adina yazilmis bir sarki olmasi cok guzel bir his :)

la dolce vita

2010-07-25T17:16:00.000+03:00

roma'ya ucuza ucak bileti bulursan, kacirmayacaksin!

evet, roma'ya gidiyorum. okuldan 2 arkadasla gidecektik ama ikisi de sonradan caydiklari icin (biri abd'ye gitti tatile, digeri de ege'ye gitmis) ben yalniz kaldim. yalniz gidecegime de annemle giderim hem konusacak biri olur dedim. oyle yani, ikimiz gidiyoruz bakalim. yeterlilik sonrasi ucak biletlerine bakmistim, roma'ya en ucuz gidis donus bilet 520 tl idi ama gecen gun bir baktim, gidis donus 220 tl!!! sonra dun eve gelip annemi ikna ettikten sonra bileti almaya kalkistim, 240 olmus. ama olsun, yine de cok ucuz. bir de kitapcidan roma rehber kitabi aldim, annem 2 gundur onu inceliyor. benim bu hafta cok isim var, haftaya da cesme'de konferans var, onun icin bakmaya firsatim olmayacak, ama annem detayli incelemesini yapar mutlaka. sehirde 4 tam gun gecirecegiz. vatikan'a cok yakin bir hostelde yer de tuttuk, bakalim :)

cesme konferansi icin poster hazirlamam gerekiyor. bunun icin de cok uzun zamandir uzerinde calistigim makalenin ozetini cikartip grafikleri 120x90cm'lik boyuttaki powerpoint dosyasina yerlestirmem gerekiyor. cok yorucu bir is.

martha

2010-07-21T01:01:00.001+03:00

yine araya 14 gun girmis. vallahi her gun blog yazan kisilere imreniyorum, cok zor is cunku.

hocam tatildeydi 2 hafta boyunca. ben de oyle olunca eve gittim. evde peki ne yaptim? dizi izledim, kitap okudum, kahve ictim, kediyi sevdim. ama butun gun hicbirsey yapmayinca basi agrimaya basliyor insanin. gercekten de, vucut resmen "gununu harcama" dermis gibi, eger tembellik yapiyorsan seni cezalandiriyor. hava da sicakti, disari cikmaya gucum yoktu. sinav bittikten sonra bir nevi cokus yasadim. bir yandan "bu tatili, hicbirsey yapmak zorunda olmamayi hakettim" dedim kendi kendime, bir yandan da birsey yapmadigim icin sucluluk duydum. uff bu guilt nereden geliyor bilmiyorum. neyse, okula donunce gecti hepsi.

tatilde bir de ablamin yanina ankara'ya gittim 2 gun. ama ya yolda yedigim klima yuzunden, ya orada iken terleyip terimin uzerimde kurumasina izin verdigimden, ya da sinav sonrasi (az once bahsettigim gibi) vucudumun kendini salmasi yuzunden, hastalandim. grip falan degildir herhalde ama 3-4 gun burun akintisi, bas agrisi, bogaz acimasi, hapsirmalar falanla gecti. ablamin verdigi benical cold'lari ictim, sonra da zaten istanbul'a donunce gecti birkac gun icinde. ankara'da iken bir de toy story 3'e gittik (3d ama turkce seslendirilmis) ve cok begendik hepimiz. cok guzel yapmislar gercekten filmi. klise bazi kisimlari vardi ama hic beklenmedik espriler falan da vardi, cok guldum :) tek sorun 3d gozluklerin korkunc derecede agir olmasi ve surekli burnumdan dusmesiydi. su anda imdb'nin top 250 listesinde 8 numara. ilerleyen yillarda kaca kadar duser bilemiyorum (cunku su siralar imdb'nin listesinde her vizyona giren yeni film once bir peak yapiyor ilk hafta, sonra exponential decay ile normal, olmasi gereken siraya geriliyor. mesela chris nolan'in yeni filmi inception su anda 3 numarada. daha 2 gun once mi ne vizyona girdi yani insaf! neyse konudan sapmayalim).

hocam tatilden dondugu icin ben de evden okula dondum. 2 haftaligina eve gitmis oldugum icin giysi, ayakkabi, laptop falan tasimistim eve, onlar aynen geri geldi. canim cikti vallahi. yurt odama donunce de ilk isim yeterlilik icin kutuphaneden check out ettigim 6 kitabi geri goturmek oldu. sonra iki masamin her tarafina dagilmis olan ders kitaplarimi, defterlerimi, ders notlarimi, eski odevlerimi falan konulara gore tekrar duzenleyip kitapligin en alt rafina dizdim. ufak masami bosalttim, uzerine research icin kullandigim laptopumu ve research malzemelerimi (defter + makaleler) koydum. yeni 2 makale print ettim bugun, yarin onlara bakacagim.

en onemli yenilik de, dun ve bugun spor salonuna gidip 1 saat spor yaptim. dun cok degil de bugun hizli tempoda ve yokus yukari yuruyus yaptim ve 1 saatin sonunda terden t-shirt'um sirilsiklam olmustu! gaza geldim, devam ettirebildigim kadar devam ettirecegim. iphone'umda cok fazla hareketli sarki yok ve spor yaparken the antlers veya nick cave de dinlenmiyor, onun icin podcast actim (en yeni this american life). simdi de 30 rock izliyorum :)

boyle iste. cok bayik bir update oldu galiba ama hayatimda daha heyecan verici sey olmuyor elimden geleni bu kadar :)

arrrrghhhhh!!! nasil unutabildim!! martha wainwright konserine gittim sepetciler kasri'nda. ve kadin buyuleyiciydi! benim cok gec haberim oldugu icin ben bilet alincaya kadar ancak 28. sirada bos yerler kalmisti, onun icin sahneden oldukca uzaktik, ama kadini yine degayet net gorebildik, ki zaten tek gerekli olan sesiydi ve konser muhtesemdi! biliyorum her konser icin ayni seyi soyluyorum ama her ne kadar rufus'un sarkilari daha iyi olsa da martha'nin sesi abisininkinden cok daha guclu, onu gordum bu konserde. off cok iyiydi gercekten de. sadece, izleyenlerin yas ortalamasi 55 falandi onun icin kadinin soyledigi hicbirseye neredeyse tepki vermedi insanlar. biz arkadan alkisladik, islik caldik falan ama sahneye kadar ulastigini sanmiyorum sesimizin. umarim kadin memnun kalmistir da bir daha gelir istanbul'a.

yasandi bitti saygisizca

2010-07-06T11:59:00.001+03:00

su yorucu yeterlilik maratonunun sonuna geldim sonunda. sozlu sinavi da dun olduk ve sinava giren 4 kisinin de sozlusu bittikten sonra hepimizi odaya alip konustular, hepimizin gectigini soylediler.

cok buyuk bir yuk kalkmis oldu omuzlarimdan, ama nedense cok mutlu degilim. haberleri izleyip kendi kendime "milletin gercek sorunlari var, bense kiytirik yeterlilik yuzunden mizmizlaniyorum" diye kiziyorum. turkiye'de insanlar olduruluyor, sokak kopekleri, kedileri iskence edilerek olduruluyor, yavru kedilerin gozleri oyuluyor, meksika korfezi'nde yuzbinlerce hayvan hicbir sucu olmadigi halde aci ceke ceke oluyor ve benim tek derdim sinav. bitch please!

sinavdan once kendime motivasyon olmasi icin "sinavi gecersem kendime odul olarak sunu sunu alirim" diye dusunuyordum. mesela araba vardi planlarimda, ama su bp'nin yolactigi katliamdan sonra hicbir petrol sirketine para kazandiracak birsey yapmak istemiyorum acikcasi. yurtdisina tatile giderim diye de dusunmustum, ama ruhen ve bedenen o kadar yorgunum ki, yurtdisina gidersem yapmam gereken gunde 10 km yurume requirement'ini gerceklestirebilecegimi sanmiyorum. eylul'de belki giderim bir yerlere (roma belki?).

sonra, iste, elektronik birseyler alabilirim diye dusunuyordum. mesela 5+1 ses sistemi, veya genis ekran monitor, veya wireless keyboard/mouse, ama ondan da vazgectim. neden? cunku israf. baska birsey degil. ihtiyacimi karsilayan, duzgun calisan monitorum, klavyem falan varken bunlari emekliye ayirip, sirf daha guzel gorunuyor diye yenisini almak bosuna masraf, ziyan olacak gibi geliyor. tabi ki birkac ay sonra tukurdugumu yalayabilirim, onu bilmiyorum, ama tek crucial ihtiyacim su anda sanirim iphone kulakligi (cunku benimkini kotu kullandigim icin sol kulakliginda baglanti problemi oluyor, oradan ses gelmiyor). bunun disindakileri alirsam cevre felaketine benim de katkim olacakmis gibi hissediyorum.

neyse, bakalim. simdi benim hocam tatilde, onun icin ayin 19'una kadar bana da izin verdi. ben de evdeyim, kitap okuyup film izliyorum, kediyle oynuyorum. bir ara ankara'ya gidecegim, bu aksam da martha wainwright konserine gidiyorum. yani life is good once again.

a whale is fine too

2010-06-29T13:50:00.000+03:00

yeterlilik sinavinin quantum sorusunun altina bir balina cizmek istedim. hatta kafamda hayalini kurdum, hoca balina resmini gorunce ne dusunur acaba diye.

guler mi, sinirlenir mi diye dusundum sinavin ortasinda. sinirlerim bozuldu, gulmeye basladim. musvedde kagidina cizdim bir tane, ona bakip bakip guldum. offf. sinav bitti. ben de bittim. daha sonucu belli degil.
cok seyler oldu ama sonra yazacagim.
dogumgunumde kendime en yakin gordugum lise arkadaslarimdan hic kimse aramadi beni. hic. kimse.
ne diyeyim bilemiyorum.

hapisteki sirin

2010-05-27T02:33:00.001+03:00

son yazdigimda demistim ya, hapishaneler hakkindaki gorusumu de yazmak istiyorum diye, iste o gun bugunmus.

daha once de dedim, kitap okumayi seviyorum. su anda odamdaki kitaplardan, sayiyorum bir saniye, 22 tanesini daha okumadim. okumak istiyorum, ama hep baska is cikiyor. onun icin de bazen dusunuyorum, keske bir olay olsa, (haksiz yere) hapse girsem, herkes benim masum oldugumu bilse (ki kendimi kotu hissetmeyeyim) ve olayin cozulmesini beklerken hic bir sorumluluk altinda olmasam, odamda misler gibi otursam, kitap ustune kitap okusam, kimseye hesap vermesem, kimse bana karismasa, yabanci bir dil ogrensem, ne guzel olurdu. kitap okuma firsatindan ziyade sorumluluktan kacmak icin istiyorum bunu sanirim. dusunsene, hicbir dugune, davete, toplantiya girmek zorunda degilsin. odev yapmak, derse girmek, sinava calismak zorunda degilsin. istemedigin kisileri gormek zorunda degilsin, kimseyi tolerate etmek zorunda degilsin. sadece kafa dinliyorsun. cok mu kotu? bence degil.

gerci, simdi boyle diyorum, ama ingiltere'de iken de cogunlukla izole bir hayat yasamistim ve o zaman da yalnizliktan yakiniyordum. ama o zaman bu sinavin yarattigi (ve research yapmak zorunda olmanin ama yapamamanin getirdigi) stres vardi. hapishanede bunlar olmayacak. kimse benden birsey beklemeyecek. bunu istiyorum gercekten de. cok degil, 6 ay falan yeter. cok sey mi istiyorum?

sylvia plath okumamak icin actively caba sarfediyorum. raftan prozac nation'u alip biraz karistirdim dun, bir baktim okumaya baslamisim. kapattim hemen. biliyorum cunku, oyle depresif seyleri okumaya baslarsam hic isin icinden cikamam! universitedeyken tuttugum gunlugumu biraz karistirdim, ona uzuldum. iste... boyle, moralimi bozacagini bildigim seyleri goz gore gore yapiyorum ya, kendime inanamiyorum. resmen self-sabotage bu, baska birsey degil.

gecen cuma, ben bogazici'ndeyken 2 sene boyunca neredeyse her gun beraber takildigim, oradaki en yakin arkadasim olan T ile bulustuk, 3 yillik bir aradan sonra. oturduk anlattik. dertlestik. konus konus bitmedi konular, ama gec oldugu icin ayrilmak zorunda kaldik. kafa dengi olan, soylediklerini sen daha sozunu bitirmeden anlayabilen arkadaslarinin olmasi ne guzel sey...

off saat 2:30 olmus. yarin recitation var yine. yatmak gerek.

memleket

2010-05-11T19:44:00.000+03:00

memlekete dondum. cok mutluyum!

simdiki hedefimiz, yeterlilik sinavi! hocamla dun konustum, sinava kadar hic research ile ilgilenmeyecegim. asistanlik gibi bir angaryam var ama napalim :/

sinava calismak icin dun kutuphaneyi denedim, sessiz olur, konusan kimse olmaz, konsantre olabilirim diye. yanilmisim. teyzenin cep telefonu caldi, disari cikmaya tenezzul bile etmedi oracikta cak cak konustu. bugun odamda calistim, ama masanin tam onunde cam var, disarisi gorunuyor, hava guzel (hava cooook guzeeeell), 5 dakikada bir kendimi camdan disari bakip hayal kurarken yakaladim! yarin fakulte binasinda bos oldugunu bildigim bir odayi deneyecegim, bakalim...

cumartesi aksami istanbul'a geldim ya, pazar sabahi ilk servis ile eve gittim. anneler gunu oldugu icin anneme bir buket de cicek aldim, onu kutladim. kediyle oynadim biraz, 4-5 defa kucagima alip zorla 1-2 dakika tuttum, hasret giderdim :)

boyleyken boyle. gidip kendime bir bitki cayi yapayim ben.

[ps: sozlukte ilk defa zamanin otesinde entry'm oldu :/ paranoyaklastim, her gun karmami kontrol ediyorum resmen!]

bir de, hapishanede yasam ile ilgili dusuncelerimi de bir ara yazmak istiyorum da simdi olmayacak. buraya yazayim da to-do list gibi dursun onumde, hatirlatsin.

looking up

2010-05-03T03:48:00.002+03:00

tam yatmistim, uyumaya calisiyordum ki birden bir epiphany yasadim, unutmadan yazayim dedim. sunu farkettim: yukariya bakmayi seviyorum. basimi goge dogru cevirmeyi seviyorum.

-yildizlari izlemeyi seviyorum.
-gokdelenleri COK seviyorum.
-buyuk katedralleri seviyorum (dun york'a gittim, york minster'i gordum, agzim acik kaldi, kac defa "aman allahim" dedim kim bilir)

-lord of the rings'in en sevdigim (ve aklimda kalan tek) sahnesi bazi karakterlerin boat ile bir nehir veya gol falan tipi bir yerden gecip su iki heykeli gordugu sahneydi:

-rio'daki isa heykeli de mesela, mutlaka gormek istedigim seylerden biri. sehirle pek bir alakam yok ama o heykel var ya, offf...

-sumnu'nun en sevdigim yonlerinden biri 1300 basamak cikarak dagin tepesine cikiliyor olmasi ve orada bulunan kocaman, insana tepeden bakan, kendini kucuk hissettiren heykeller:

(o asagidaki ufak siyah nokta benim, just to give you a sense of height)

daha eminim birsuru ornegi vardir bunun, ama saat 1:30'u gecti, aklima baska gelmiyor. neden boyleyim acaba? mutlaka psikolojik bir sebebi vardir, yukari bakip amazed olmamin, ama ben bilmiyorum.

york, guzeldi. ama hava yagmurluydu. boyle her gittigim yeri yazarak sanki hava atiyormusum gibi hissetmeye basladim onun icin sag salim gidip dondum demekle yetiniyorum. eve donmeme 5 gun kaldi. bugun annemle skype'ta konusurken yine recel'i kucagina alip bana gosterdi, ben de dusundum, tam bir hafta sonra kendim kediyi mincikliyor olacagim :))

cambridge, our fair city

2010-04-27T19:04:00.001+03:00

bu sarkiyi rufus istanbul konserinin baslangic sarkisi olarak soylemisti, tuylerim diken diken olmustu... hala da favorilerim arasindadir.

neyse. gelelim status update'e. haftasonu bu defa da cambridge'e gittim gunubirlik. tren biletlerini yolculuktan bir-iki gun once alamama ragmen (ve gunler gectikce fiyatlari artmasina ragmen) toplam 14 pound'a gittim geldim, which is considered cheap. ilk geldigimde herseyi turk lirasina cevirip dudaklarimi ucurtturuyordum, artik 14 pound'u 14 lira'ya ceviriyorum, daha kolay oluyor! neyse, gittim, oglene dogru oradaydim, vending machine'den sehir haritasi aldim, yuruyerek sehir merkezini buldum, merkeze gelmeden sanat muzesi vardi, oraya da gittim ama "nasil olsa sonradan zamanim olacak, sonra donerim buraya tekrar. simdi sehri gezeyim" diyerek binanin icine girmeden, sadece bahcesindeki heykellere bakip devam ettim. sonradan cok pisman oldum gerci, ama onu sonra anlatacagim. neyse, muzeden devam edip sehir merkezine vardim, bir baktim sokaklar ana baba gunu gibi! sicak havayi goren kendini sokaklara atmis resmen! bir de diploma toreni mi ne vardi, her tarafta cubbeli (cuppeli?) gencler, oradan oraya yuruyordu. ya da belki okul uniformasi oyledir, bilemem :)

ilk girdigim (ve para odenmeden girilen ender yerlerden biri olan) peterhouse college'in cambridge'deki en eski okul oldugunu ogrendim sonradan. bir elimde harita, bir elimde fotograf makinesi, eski binalara baktim, baktim, durdum. allahim o ne guzelliktir oyle! ben bizim caltech'in kampusunun guzel oldugunu dusunurdum, artik onun bile pabucu dama atildi. neyse, dar sokaklardan bir sag bir sol, zigzag cizerek mumkun oldugunca cok sey gormeye calistim. sonra kanallarin oldugu bolgeye geldim, mathematical bridge'i gordum, oradan geri donup yine kalabaliga karistim. cogu kolejin icine girmek yasak. avlusuna girmek icin de para odemek gerekiyor. ne is anlamadim, yani onca parayi basacaksin (20-30 kadar kolej var ortamda, her biri icin ayri ayri para oduyorsun), sonra da sadece avludan binaya bakacaksin oyle mi? arka taraftaki cimenlere gecmek yasak, piknik yapmak yasak, olme esegim olme. neyse, sehrin pahali oldugunu bildigim icin ogle yemegi niyetine sandvic yapip yanimda getirmistim, onun icin sadece king's college chapel'a giris icin para odedim (5 pounds, but worth EVERY penny). toplamda 14(yol)+5(chapel)+1(map)=20 pounds = 50 tl'ye gidip gormus oldum orayi. but i digress...

yoruldugum bir ara oturacak yer bulup oturdum, 5 dakika dinlendim, sonra king's college chapel'a girdim (orada da, normalde odedigin fiyatin icine courtyard'a giris de dahilmis, ama nedense o gun her yerde oldugu gibi orada da closed to visitors yazisi vardi, yani sadece kilisenin icini gorebildim), ici MUH-TE-SEMMMDI! bu kadar guzel kilise gormedim ben yaa... simdi dusunuyorum da, keske westminster abbey'in de icine girseydim, 15 pound'u gozden cikarsaydim. neyse is isten gecti artik. ne diyordum? hah, evet, chapel o kadar buyuk, o kadar aydinlik, o kadar renkli, ici acici ve buyuleyici ki, insan butun gun orada oturmak istiyor. off gercekten de cok etkilendim. ve surekli org (org mudur turkcesi? organ iste...) caliyor, boyle, off anlatamam yaa... vatikan'a da gitmek lazim aslinda...

herneyse, oradan ciktiktan sonra biraz daha kanallar etrafinda dolastim, punting yapan insanlari izledim, fotograflar cektim, gunese yuzumu donup gozlerimi kapatip isindim. sonra trinity college'in oradan gectim, isaac newton'u dusundum (coincidentally, kendisi westminster abbey'de gomuluymus), oradan yurudum yurudum, kendimi jesus green adli parkta buldum. her yerde eglenen insanlar, piknik yapmaya cikanlar, cocuklarini gezmeye cikaranlar, kopekleriyle gezenler, frisbee oynayanlar, ne ararsan var! simdi, ben bilindigi uzere dogayla hasir nesir olmayi cok sevmem. bundan kastim, bocekleri, karincalari, falan yanimda istemem, topraga gerekmedikce oturmam vesaire. burada da topraga oturmak istemedim (nitekim oraya buraya cisini yapan kopekleri goren insanlar buna ragmen nasil hala oturabiliyorlar anlayabilmis degilim) ve bos bank aramaya basladim. zaten millet kendini cimlere attigi icin cok da zor olmadi bir tane bulmak. orada oturdum yarim saat kadar, hem ayaklarimi dinlendirdim hem haritami rahatca acip baska nereye gidebilecegimi dusundum, hem de etraftaki insanlari izledim. sonra aklima geldi, muze vardi, ben gidip gormek istiyordum diye. saat de 3:30 olmus. ama hava o kadar sicak, o kadar guzel, ortam o kadar relaxed ki, hic kalkasim gelmedi. ustelik muze sehrin diger tarafinda kalmis, ve ben kacta kapandigini bilmiyorum. ama dedim, olmaz boyle, gelmisken muzeyi gormeden olmaz (ustelik giris ucretsiz). ama dedim, geze geze doneyim muzeye, acele etmeyelim, belki haftasonu diye gec kapaniyordur. donus yolunda farkli sokaklardan gectim, yine birsuru fotograf cektim, bir ara pazar cikti karsima, orada biraz oyalandim, oradan tourist information'a gittim onlara sorayim dedim muzenin kacta kapandigini. gittim, sordum, dediler ki 5'te kapaniyor. saat 4:20. hemen hizli hizli yurumeye basladim, 10 dakikada vardim, gorevli bayana sordum, hala girebilir miyim diye, o da tabi dedi, ben de hemen painting'lerin oldugu ust kata ciktim (i'd rather see paintings than sculptures, if i am pressed for time), cabuk cabuk gezdim 5'e kadar, sonra da zorla disari cikarttirildim muze kapandigi icin :( cok pisman oldum ama gercekten de. yani, onca zamanin var aksam 8e kadar, bol bol sehirde yurumek icin vaktin olacak, ne diye son dakikaya birakiyorsun, degil mi? :( neyse, 3-4 oda dolusu tablo gordum, hem de 1 hafta icinde "the last of england"in iki kopyasini da gormus oldum, cok sevindim :)))

ustteki sarki simdiye kadar on kere bitmistir, onun yerine simdi de bunu dinleyelim bakalim:

neyse, oradan cikinca da, zaten yorulmustum, bir de gorebilecegim neredeyse herseyi gormustum, ustelik trenin kalkmasina daha 3 saat vardi, ben de yavas yavas sehir merkezine gittim tekrar. sehrin en eski binasini buldum: 1040'ta yapilmis bir kilise. binkirk yili. yani, turklerin anadolu'ya gelmesinden once bu kilise varmis. o derece tarihi bir mekan burasi, anlayin artik. aah ah, cok dalga gecer gibi oldu ama cok guzel bir yer gercekten de, ne kadar tekrar etsem yetmez. havanin guzel olmasinin da etkisi var tabi ki.

neyse, sonra sehrin daha modern yerlerine gittim, kocaman bir alisveris merkezi vardi oranin icinden yurudum, sonra baska bir park buldum orada biraz oturdum, oradan yine alakasiz yerelere gittim, baktim, pek de tekin olmayan bir neighborhood bulmusum, etrafimda homeless'lar, drunk'lar dolaniyor, hizli hizli uzaklastim oradan (bu asamada artik iyice sense of direction edindigim icin haritami toplamistim, fotograf makinem de montumun cebindeydi, yani turst gorunumunde degildim allahtan), oradan yuruyerek parker's piece'e gittim, orada oturdum biraz, yine insanlari izledim, muzik dinledim. parker's piece, futbolda onemli bir yere sahipmis, tiklayip okuyabilirsiniz, ben simdi yanlis bilgi vermeyeyim. oradan da yavas yavas tren istasyonuna geri dondum, odama girdigimde saat 10:30pm'di. sabah 8:30am'de odadan ciktigim dusunulurse oldukca uzun ve verimli bir gundu diyebilirim.

bu cumartesi de kuzeye, york'a gidecegim. bu defa cok daha erken cikmam gerekecek, ama bu defa da muzeyi sona birakmayip timely manner'da o isi halledecegim. zaten su anda cumartesi gunu icin hava tahmininde 10 derece ve "showers" diyor, onun icin cok fazla disarida kalamayabilirim, bakacagiz. :/

donmeme 11 gun kaldi. evet, gun sayiyorum. haftaya cumartesi aksami istanbul'dayim!

amazon'dan brando'nun songs my mother taught me'sini aldigimi yazmis miydim? bu kitabi ben bogazici universitesi'nin kutuphanesinde gorup almistim, ama okumaya firsatim olmadan 3 hafta gectigi icin iade etmek zorunda kalmistim, bir daha da edinememistim. ama cok okumak istedigim, hatta sahip olmak istedigim kitaplardandi, shipping dahil 5 pound'a bulunca aldim hemen. ama kendisi yaklasik 1 kg agirliginda oldugu icin istanbul'a goturmek icin de ~8 pound odemek zorunda kalacagim. ama olsun.

baska da yeni bir haber yok. dusundum, 31 mart'tan beri buradaki hocami toplam 10 dakika boyunca gordum. yarin gelir umarim. yarin gelirse toplam 28 gun olmus olacak... ne diyeyim bilemiyorum.

ps: yazi boyunca yapmis oldugum 2 adet car talk referansini farkeden var mi?

dalgalandim da duruldum

2010-04-21T21:07:00.000+03:00

kostum ardindan yoruldum...

evet, gordugunuz gibi yurtdisinda 6 hafta gecirmek benim turk sanat muzigi dinlemem icin yeterli oluyor. dun gece cok soyledim bu sarkiyi. guzel sarki gercekten de.

gittim geldim sag salim. ama gelinceye kadar da canim cikti. konserin 7:45'te baslayip 10:10'da bitmesi gerekiyordu, ama rufus'cugum (adama kizamiyorum da, cok tatli) konserin baslangic saatini son dakikada 15 dakika ileriye aldi, ve konserin ilk yarisinda yeni albumunu (all days are night: songs for lulu) bastan sona, albumde oldugu sira ile caldi. simdi, yeni albumu topu topu 2-3 defa dinleme sansim oldu ve belki de dinledikce daha cok begenecegim, ama dinlemesi zor bir album. ve bunu bir tek ben soylemiyorum, genel olarak elestiriler bu yonde. albumde sadece bir piyano ve bir rufus var, ve konserdeki soylenisi ile albumdeki arasinda pek bir fark goremedim. neyse, 1 saat oyle gecti, sonra da "brief intermission" yapildi. brief deyince sizin akliniza kac dakika gelir? benim aklima 10 dakika geliyor. 15 cunku normaldir degil mi? brief ise daha kisa olmasi lazim. yok efendim, intermission tami tamina 25 dakika surdu! gerci yine kizamiyorum rufus'a, cunku ilk bolumde inanilmaz bir kralice elbisesi, 3 metre uzunlugunda kuyrugu olan etegi (turkcesi kuyruk mu? train'den bahsediyorum) ve full makyajli cikmisti sahneye. e o elbiseden cikmak, makyaji temizlemek falan bayagi zaman aliyordur kesin, ama yazik degil mi benim gibi zaman kisitlamasi olan hayranlarina??? oyle olunca 15 dk gec baslamaktan, 25 dakika da intermission'dan, kafadan 40 dk kaybettim zaten.

konserin 10:25'te bitecegini soylemislerdi bize, ama ben 10:10'da cikmak zorunda kaldim, depar atarak tren istasyonuna gittim ve son treni 30 saniye ile falan yakaladim! o derece ucu ucunaydi yani. konser de allah bilir kaca kadar devam etmistir... rufus encore da yapmistir eminim. kiytirik istanbul konserinde bile (2008'de) encore yapmisti... bir de, yine kizamiyorum cunku rufus'un annesi daha 3 ay once vefat etti :( ve adam ile yapilan roportajlarda "bir dakika iyiyim, ama hemen sonrasinda cok kotu hissedebiliyorum" demis. anlayabiliyorum ne kadar cok etkilendigini, ve ona sarilip moral vermek istiyorum. ama neyse, cok duygusallasmayalim.

dun konser oncesi hep sehri gezdim. 12'de oradaydim, once dedigim gibi symphony hall'u buldum (ondan da once tabi ki tourist information bulup bir harita edindim), oradan da saatin timer'ini baslatip hizli hizli adimlarla geri tren istasyonuna yurudum. timer'a baktim, 8 kusur dakika. dedim ki olur da yolda duserim ederim, iyisi mi ben en az 10 dk sure taniyayim kendime. ama tabi ki tren istasyonunun icinde yurume ve konser salonundan cikmayi hesaba katmamisitm cunku 12 dakika ancak yetti. neyse, heyecan oldu. ama stres iste. konserin keyfini cikaramadim bir turlu. neyse sehri anlatayim: ben sadece sehir merkezinde gezindim, yani otobuse falan binmeden, sadece yurume mesafesindeki seyler. ama city hall'u, court hall'u, 4 farkli square'i, eski binalari, yeni yuksek binalari, sehrin art museum'unu gezdim. art museum muh-te-semdi! bir bolumunde contemporary art vardi, cok guzel seyler vardi. param olsa da satin alabilsem dedigim birsuru eser vardi. bak bak bikmayacagim tablolar falan off... :) bir bolumunde de bridget riley exhibition'u vardi o da cok etkileyiciydi.

sehrin bir bolumunde kanallar var, orada 1-2 saat gezindim. alakasiz yerlere gittim, geri dondum. sehrin en unlu caddelerinden birinde, hollywood walk of fame'e benzer bir sey yapmislar, 10 kadar yildiz var yerde, farkli unlulerin isimleri var uzerinde. benim tanidigim tek kisi ozzy osbourne'du ama digerleri de ingilizler icin unludurler herhalde. sonra, symp. hall'un arka tarafinda kocaman, siyah boyali, siyah camli bir tour bus vardi, tahminimce rufus'un otobusudur. etrafa bakindim belki sans eseri onu gorurum diye, but no luck. onun disinda da, usudum durdum, etraftaki binalarin fotograflarini cektim, gunes ciktikca yuzumu gunese donup isinmaya calistim, kulakliklarimi takip muzik dinledim, etraftan gecen insanlari izledim, falan filan. bir ara bir kiliseye girdim, oturdum etrafi izledim, gorevli fotograf cekebilecegimi soyledi, ben de stained glass'larin fotograflarini cektim. sehir konusunda burada konustugum insanlar cok yerden yere vurmuslardi birmingham'i, ve benim beklentilerim cok dusmustu, onun icin hayalkirikligi falan olmadi. guzel bir gundu, ama emotional rollercoaster oldu biraz, o konserin yarattigi "high"i cok uzun sure surduremedim. sonra turkiye'yi ne cok ozledigimi farkettim. hatta yolda gelirken aklima gelenleri yazdim teker teker, simdi de buraya geciriyorum:

evimi ozledim. yatagimi ozledim. buyuk yorganimi ozledim. annemin yemeklerini ozledim. arkadaslarimi ozledim. istanbul'u ozledim. bogazi ozledim. kalabaligi ozledim. kedimi ozledim. istanbul'un kirli havasini ozledim. turkce konusuldugunu duymayi ozledim. istiklal caddesini ozledim. sabanci'nin kampusunu bile ozledim. odami ozledim. duvarlarindaki posterleri ozledim. tikanmayan dus kabinini, evde kullandigim dus jelini ozledim. surekli yanan kaloriferleri ozledim. usumemeyi ozledim. sabanci'nin kopeklerini ozledim. almak istedigim seyleri "ya agir gelirse goturemezsem? ya gidene kadar kullanmazsam, bosuna almis olursam?" kaygisi olmadan alabilmeyi ozledim. yogurt yemeyi ozledim. kurabiye, kek yapmayi ozledim.

burada bir cesit limbo'da gibiyim. ne "burasi benim evim" deyip rahat davranabiliyorum, ne de "sadece gecici sureligine buradayim" mentalitesinde kalabilecek kadar kisa sureligine buradayim. hep bir tedirginlik var. ya sure dolmadan gerekli seyleri ogrenemezsem kaygisi var. hocami 3 haftadir topu topu 10 dakika gorebildim. abartmiyorum. oyle olunca da hic ilerleme kaydedemiyorum. zaten bulmasi zor biriymis, simdi bir de ailevi bir nedenle okulda degilmis. bilemiyorum, annem bana "bosver, oranin tadini cikar" diyor, oysaki okuldaki hocam "herseyi iyice ogren oyle gel" diyor. ben arada kaldim resmen.

neyse, oyle iste, son 2,5 hafta cok zor gecicek. devamini dusunmek bile istemiyorum.

song of the day: vibrate - rufus wainwright

ps: spell check yapamayacagim cok yorgunum, hatam varsa mahsur gorun (mahsur mu denir? yoksa mazur mu? hay allah...)

birmingham

2010-04-20T04:01:00.000+03:00

yarin sabahtan birmingham'a gidiyorum trenle, gunduz sehri gezicem, aksam da symphony hall'da rufus wainwright'in konseri var onu izliycem :) tek derdim, konser gec biterse ve ben bir sekilde tren istasyonuna zamaninda varamazsam, son treni kacirirsam butun gece ne yapacagim... yarin gunduz alistirma yapayim diyorum, bakalim kac dakikada variyorum. en kotu ihtimal konserden erken cikarim.

bunun disinda, ilk defa elimde harita marita olmadan gidiyorum yeni bir sehre. (aslinda bi dusununce, munih'te de haritam yoktu.) ama ilk once muzeye gidecegim ve oradaki information'da mutlaka uyduruk bisey de olsa bi harita bulurum diye umuyorum. bakalim. olmadi, macera yasiycaz demektir! :)

2 haftasonum kaldi. ulkenin cesitli yerlerine gunubirlik gezilere gideyim diyorum. york varmis yakinda, cambridge de var, orasi da guzelmis diyolar. ben asil brighton'a gitmek istiyorum ama cok uzak ve cok pahali :/ ama beach'i var, fotograflardan bana santa monica'yi hatirlatti.

saati 2 yaptik yine.

grandfather clock

2010-04-07T02:29:00.000+03:00

bu saati amsterdam'daki rijksmuseum'da gormus, karsisinda oturup 5-6 dakika pur dikkat izlemistim. cok guzel, cok akillica dusunulmus bir sanat eseri :)

bir de, science museum'da kulak misafiri oldugum bir konusmayi paylasmadan edemeyecegim. 2 erkek, 1 kiz lise/universite ogrencisi, astronomi bolumunde geziyorlar, bir yerde pluto'nun artik gezegen sayilmadigindan bahsediliyor. kiz arkadaslarina soyle diyor: "you know, pluto is no longer a planet. i wonder why they did that."
cocuklardan birinin cevabi hazir: "it's because it's too small of a star to be a planet"

london bridge is falling down, falling down, falling down

2010-04-06T18:12:00.000+03:00

london bridge is falling down, my fair lady!

haftasonu londra'ya gittim geldim. daha dogrusu easter tatili persembe gununden basladigi icin ben de persembe aksami gittim londra'ya. cuma tum gun, cumartesi tum gun ve pazar tum gun sehri gezdim. yurudum de yurudum. yuru babam yuru, bitmedi sehir. ve yine ayaklarim kara sular indi, son gun artik adimlarimi aci icinde, kivrana kivrana atiyordum!

aslinda ingiltere'ye spor ayakkabisi getirmistim ama londra'ya gitmeden once hava tahminlerinde surekli yagmur dedigi icin londra'ya sadece botlarimla, cok da ergonomik olmayan, uzun sure yurumek icin tasarlanmamis ama su gecirmeyen botlarimla, gittim. aslinda bir bakima iyi oldu, cunku HER ALLAHIN GUNU yagmur yagdi, ve hava soguktu, ve ruzgar oyle kuvvetli esiyordu ki semsiyemi sayisiz defa ters cevirdi ve sonunda kirdi. onun icin spor ayakkabisi getirseymisim bile giyemeyecekmisim. ama ote yandan da, ayaklarim artik benden nefret ediyor. yazin st. petersburg'da da surekli yurumustuk annemle ve son gun artik sinirden kopuren, herseye bagiran biri olmustum ayaklarimin acisindan. ama orada en azindan rahat ayakkabilarim vardi. neyse, tecrube edinmis oldum en azindan :/

londra cok guzel bir sehir, cok buyuk, cok kalabalik (ulkenin tatilde oldugu bir haftasonu gitmis olmamin da etkisi olmustur eminim) ve pahali. ama binalar cok guzel, bir suru anit var, thames nehri de cok guzel. thames'i ilk gordugumde cok garip hissettim kendimi. 11 yasindan beri bize ogretilen ingiltere ve londra'nin en belirleyici parcasi bu nehir, ve, nasil anlatabilirim bilemiyorum, tuylerim diken diken oldu. biraz da robert downey jr'un sherlock holmes filminden etkilenmisim herhalde, cok daha gloomy, daha depresif, ve dogruyu soylemek gerekirse daha kucuk bir nehir hayal ediyordum. bir de, kanal gibi, nehrin kenarlarinda dik duvarlar beklerken ufak "sahil" tipi bolumlerle karsilastim. ama duydum ki nehrin derinligi surekli artip azaliyormus.

national gallery, tate modern, tate britain, covent garden, science museum, the monument ve brompton oratory'ye gittim. national gallery'de 4,5 saat gezdim, tate modern'in binasi cok ilgincti, bana 1984 kitabini hatirlatti, covent garden'da cok fazla gezemedim cunku aksam olmus ve herkes esyalarini toplamaya baslamisti ama begendim. tate britain'da 3 saat, science museum'da 3 saat gezdim, brompton oratory'nin icinde yarim saat kadar oturdum, kubbesine, altar'ina hayran hayran baktim. iceride mumlar falan yakildigi icin o kimyasal koku vardi ama bir sure sonra insan farketmemeye basliyor zaten. fotograf cekmek yasak oldugu icin fotograf makinemi cantama topladim ama tam cikmadan once iphone'umla dusuk kalite bir iki fotograf cektim. nick cave'in buraya geldigini, merdivenlerine oturdugunu, etrafi izledigini, iceride oturup etrafi izledigini dusundum. acaba neler hissetti diye dusundum. acaba rast gelir miyim, acaba bugun de gelir mi buraya benim sansima diye bakindim ama goremedim...

nick cave and the bad seeds - brompton oratory:

Up those stone steps I climb
Hail this joyful day's return
Into its great shadowed vault I go
Hail the Pentecostal morn

The reading is from Luke 24
Where Christ returns to his loved ones
I look at the stone apostles
Think that it's alright for some

And I wish that I was made of stone
So that I would not have to see
A beauty impossible to define
A beauty impossible to believe

A beauty impossible to endure
The blood imparted in little sips
The smell of you still on my hands
As I bring the cup up to my lips

No God up in the sky
No devil beneath the sea
Could do the job that you did, baby
Of bringing me to my knees

Outside I sit on the stone steps
With nothing much to do
Forlorn and exhausted, baby
By the absence of you

ciktim disari, gunes acmis. yolun karsisina gecip birkac fotograf daha cektim, ama disaridan bakinca kesinlikle binanin guzelligi anlasilmiyor...

londra'da baska, iste, millenium bridge'den, hungerford bridge'den, westminster bridge'de, lamberth bridge'den ve tower bridge'den thames nehrini gectim. persembe ve cuma gunleri saganak yagmura tutuldum, oyle ki sirt cantamda plastik poset icindeki pijamalarim aksam baktigimda islanmisti ve sirt cantamin onundeki kucuk gozdeki herseyim (selpak, sakiz, islak mendil, kalem, kumas torba, etc) islanmisti. persembe gunu zaten arkadan gelen bir otobus puddle'dan gecerken bana su sicratti ve dizlerimden asagisi tamamen islandi, cuma da tate modern'dan trafalgar square'e yururken (thames'in kiyisindan) saganak yagmur ve surekli yon degistiren guclu ruzgar sayesinde semsiyem kirildi. 2 kis boyunca turkiye'de pasa pasa kullandigim, hicbir sorun yasamadigim semsiyem ingiltere'de ancak 1 ay dayanabildi. siz dusunun artik!

[tamam yagmur konusundaki sikayetlerime bir surekligine ara veriyorum]

st. paul's cathedral'a good friday'de gittigim icin kapaliydi, westminster abbey'de de cok uzun bir sira vardi, ustelik giris icin 12 pound odeniyordu, ben de vazgectim. royal gallery of art'ta gecici van gogh sergisi vardi ve onu gormeyi cok istiyordum ama oraya gittigimde de yine cok uzun bir sira vardi, siradaki bir bayana "bu bilet sirasi mi?" diye sordugumda bana "yes, we've been in line for 1,5 hours and haven't moved for the past 15 minutes" dedi, ben de vazgectim. cunku siraya girsem en az 2,5 saatimi sirada bekleyerek gecirecektim ve tek bir noktada durmaktansa yuruyeyim, sehri goreyim diye dusundum... buckingham palace'in de onunden gectim, icine girmedim. aslinda, icine girilen bir yer var miydi emin degilim cunku hickimse iceri girmiyordu, hicbir yerde de bilet falan satilmiyordu. neyse, bir de tabi ki tower of london'in onunden gectim ama icine giremedim. orada da bilet 17 pound'du, bilet icin sira vardi, ve benim daha goremedigim bir cok yer vardi, onun icin vazgectim.

muze olarak, victoria and albert museum'a, national portrait gallery'ye ve saatchi gallery'ye gidemedigim icin uzuluyorum. ayrilirken yaninda kaldigim arkadasim "e artik yolu ogrendin, istedigin zaman yine gel" dedi, ama firsatim olur mu bilmem :/

baska bir arkadasimin arkadasi evinde dinner party veriyormus, cumartesi aksami ucumuz oraya gittik. cok guzel vakit gecirdim ve partiyi duzenleyen kisinin hem rufus wainwright ile hem de nick cave ile tanistigini ogrendim, cok kiskandim! bir de masadaki ingilizler beni tori amos'a benzettiler (sanirim sac rengimden dolayi) ve butun aksam bana "tori! tori!" diye hitap ettiler :) cuma aksami da arkadaslarla toplu halde "london's oldest pub"a gittik, ama icerideki insanlarin yas ortalamasi 55 oldugu icin cikip baska bir pub'a gectik. :)

londra'da once arkadaslarla, sonra da kendi kendime tube'a bindim. cok korkulacak birseyi yokmus aslinda, moskova ve new york metrolarindan sonra bu hic zor gelmedi bana. ama pahali. COK PAHALI. tek gidis, within the same zone, costs 4 pounds. turk parasi ile 10 lira. sadece kisa mesafe.

baska ne yaptim? hmmm... the monument'a ciktim (yukaridaki linke tiklayip wiki sayfasindan ne oldugunu okuyabilirsiniz). 311 basamak, ve basamaklar surekli daraliyor, oyle ki en tepeye vardiginda bir kisi cikarken yanindan baskasi inemiyor, biri kendini duvara yaslayip digerinin gecmesini beklemek zorunda kaliyor. ve tepedeki manzara muhtesem de olsa cok ruzgarliydi.

google maps'ten hesapladim, her gun ne kadar yurudugumu. here's the breakdown:

thursday (day of arrival): 1.7 miles, 35 minutes (got soaking wet)

friday:

walking: 5.4 miles, 1 hr 55 minutes
tate modern: 2 hours
national gallery: 4 hr 30 minutes
total: 8 hr 25 minutes, 6-7 miles

saturday:

walking: 8.3 miles, 2 hr 51 minutes
tate britain: 3 hr 30 minutes
covent garden: 1 hr
total: 7 hr 21 minutes, 9-10 miles

sunday (last day):

walking: 7.1 miles, 2 hr 27 minutes
science museum: 3 hrs
brompton oratory: 30 minutes
the monument: 311 steps, 45 minutes
total: 6 hr 42 minutes, 9 miles

simdi neden ayaklarimin agridigini anliyor musunuz? pazar gecesi dondum, pazartesi 10'da zar zor uyandim, kalktim, her tarafim tutulmus. markete gidip sut alayim dedim, egilemiyorum, belim agriyor! bugun ancak toparlayabildim kendimi...

simdi biraz calismam lazim, yarin hoca ile gorusecegiz yine, elim bos gitmek istemiyorum.

song of the day: brompton oratory - nick cave and the bad seeds

omgomgomgomgomg!

2010-03-21T01:46:00.000+02:00

bugun basima oyle guzel bir olay geldi ki anlatamam!

oncelikle belirteyim (for those who don't know), ben giysi alisverisi yapmaktan nefret ederim. hic ama hic ama HIC sevmem. yiyecek alisverisi de, kilo yapacak seylerden uzak durmam gerektigi icin ve ne alacagimin bir listesi elimde oldugu icin biraz tedious geliyor. ama kitapcilara girince bir baska oluyorum. kitaplara baktikca icim aciliyor, nese doluyorum resmen! ve eger para konusunda cok buyuk bir sikintim yoksa en az bir kitap alirim. bunun sebebini suna bagliyorum: ortaokul ve lisede iken sinif arkadaslarim surekli kitap okurlarken ben hic dogru durust kitap okumamistim (ki bu benim kabullenmekte zorlandigim shortcoming'lerimden biri) ve lisedeki psikolojik danismanimiz bize mezun olurken "universiteye basladiginizda kendi kutuphanenizi kurmaya da baslayin. kitaplar satin alin. okumaya vaktiniz olmasa bile satin alip kitapliginiza koyun. bu cok onemli." demisti. ve bu bende cok derin bir izlenim birakti. universitede de oyle haril haril okuyan, her hafta baska bir kitap bitiren birisi degildim ne yazik ki, ama mesela rus yazarlari kesfetmistim, patricia highsmith'i, roald dahl'i, catcher in the rye'i hep universitede okumustum (hatta sylvia plath). hatta nostalji yapip universite sondaki odamdaki kitapligimin resmini sizlerle paylasayim:

ama asil degisim bogazici universitesi'nin kutuphanesini gordugumde gerceklesti. o eski kitap kokusu, raf ustune raf dolusu kitaplar, cok guzeldi... orada okurken, her allahin gunu 3 otobusle okula gidip 3 otobusle eve dondugum icin, ve ilk ipod'umu taa 2007 subatinda alabildigim icin, yolda yapabilecegim baska hicbirsey yoktu ve ben de paso kitap okuyordum. neyse, konudan konuya atladim yine. ozetle, kitaplari cok severim, falan filan.

pasadena'daki borders'in disinda bir clearance kismi vardi, orada hardcover art kitaplari 6-7 dolara satilirdi, onlardan birkac tane almistim, sonra boston'a gittigimde yine borders'di galiba, yine icinde 1 saate yakin gezip hem junot diaz'in kitabini hem de 3 tane sanat kitabi almistim. kanyon'daki remzi kitabevi'nde taschen'in indirimi vardi, oradan bir iki birsey almistim, sonra danimarka'dan 4 kitapla donmustum, amsterdam'dan 3 kitapla dondum, simdi de daha geleli 11 gun olmusken 4 kitap aldim, besincisi de postada, geliyor. (postada olan astrofizik kitabi. bir nevi textbook, onun icin onu leasure olarak saymiyorum)

(onca kitabi turkiye'ye donerken nasil goturecegimi de hala kestirebilmis degilim. gelirken agirlik sinirinda idim, ve burada tuketip geri goturmeyecegim pek fazla birseyim yok acikcasi, ama en kotu ihtimalle bir kisim esyayi onceden posta ile yollarim. bakalim.)

hala bu OMG'lara yol acan olaya gelemedim, ama az kaldi. ne diyordum, evet, 4 kitap. su anda sagimda duruyorlar. biri 1959 basimi catcher in the rye (hem Salinger'a homage olsun hem kutuphanemde bulunsun, belki ileride tekrar okumak isterim diye aldim, ustelik sadece 1.5 pound'du), biri "real fast vegetarian cooking" (ebook olarak milyon tane cookbook'um var, arti google var, ama her zaman elinde tutabilecegin bir kitabin olmasi daha iyi bence. 3 pound), biri ian mcewan'in enduring love'i (filmi cok haunting'di ve genelde filmler kitaplardan cok daha yuzeysel olur, onun icin cok kitabini cok merak ediyordum. 2 pound) veeee... wait for it..... nick cave'in 2009'da cikan son romani the death of bunny munro.

hala omg'lik kismina gelmedim, ama bu kitabin kendisine sahip olmak bile beni mutlu eden birsey. omg'lik kismi su: leicester downtown'daki buyuk bir kitapcida geziyorduk arkadasla, ve fiction'daki kitaplari gozden geciriyordum. almak istedigim birsuru kitap var, ama en ucuzu 7 pound'dan basliyor ve 2-3 kitap alirsam 50 liraya patlayacagini dusunup vazgecmistim (daha dogrusu "baska bir gun tekrar gelirim" diye dusunmustum). sonra alfabenin sonundan basina dogru geri dondum, michael chabon'un kitaplarina baktim, sonra da gozume nick cave'in kitabi ilisti. iki farkli cesidi gorunuyordu, biri duz kitap, hardcover, 18 pound, diger version'u da ayni kitabi almislar, protective case'in icine koymuslar, kutu gibi birsey, ve uzerini plastik ile kaplamislar. 50 pound. peki neden 50 pound? because it's a signed exclusive edition! SIGNED! signed muthafuckaaas! uzerine de kitapci sticker yapistirmis 5 pounds off diye. emin olmak icin gorevli cocugu buldum, sordum bunun icinde gercekten yazarin imzasi mi var simdi dedim, cocuk evet dedi. fiyati 50 pound, ama 5 pounds off diyor, yani 45 pound mu odeyecegim dedim, cocuk evet dedi. tesekkur edip dusunmeye basladim. alsam mi almasam mi... cok zor bir karar oldu ama sonunda almaya karar verdim (almasam hayatim boyunca pismanlik duyardim gercekten de). kasaya gittim, sansima ayni cocuk kasada duruyor. kitabi uzattim, 50 pound'luk bill kabul edip etmediklerini sordum, ediyoruz dedi, sonra parayi hazirladim. cocuk kitabi scan etti, kasada 5.00 yaziyor. ikimiz de sasirdik, sonra resetleyip tekrar denedi, yine 5.00 yazdi. cocuk kitabi alip "bir saniye bekleyin sorup hemen donecegim" dedi, kosarak gitti, 2 dakika sonra kosarak geldi. ve bana "it actually costs just 5 pounds. i guess it's on sale" dedi. ve ben havalara uctum! cocuga "you're kidding, right? oh my god i can't believe this, you made my day!" dedim, izin verse sarilacaktim. cocuk gulumsedi, "i guess you're a big nick cave fan, huh?" dedi. ben de you have no idea dedim. gulustuk... oyle iste, sadece 5 pound karsiliginda adamin imzasina sahip oldum. and at the risk of sounding like a crazy schoolgirl, i can't believe i'm in possession of something that he touched. tipki konserindeyken kendi kendime "simdi adama carpan hava molekulleri birazdan gelip bana carpacak" diye dusunmem gibi. oh, i'm such a girl, i know...

kitaba baktikca gulumsememem mumkun degil. cok guzel. coook guzel....

nisan'da da rufus'un konserine gidiyorum. bunu yazmis miydim daha once? emin olamadim. neyse..

bu aksam, caltech'teki son senemde yaptigim zeytinyagli taze fasulye denemesinden sonra kendi basima ilk defa sulu yemek yaptim. soya kiymali patates yemegi. annemden gelmeden once tarifini almistim, buradaki marketten de soya kiymasi aldim, bu aksam da oturdum yaptim. defne yapragim ve tane karabiberim olmadigi icin marketten aldigim karisik baharattan koydum icine, ve salca yerine de biraz ketcap (!!) koydum, ama tadi hic de kotu olmadi :)

bir de, kedimi ozledim. cok ozledim.

skype'ta konusurken annem bazen kediyi kucagina alip bana gosteriyor, kedi de kucaga alinmayi sevmedigi icin protesto amaciyla miyavliyor, ama hicbirsey yapmiyor, ben oyle onu birkac saniye izliyorum :)

song of the day: let love in - nick cave and the bad seeds

medeniyetler besigi

2010-03-14T14:56:00.000+02:00

ingiltere'ye geldim. geleli cok oldu aslinda, ama blog yazmak aklima gelmedi daha once...
mizmizlanmadan, objektif bir sekilde izlenimlerimi yazmaya calisacagim: kaldigim sehir cok kucuk, oyle ki bir sehir merkezi bile yok. herkesin arabasi var, ve otobusler cok pahali (10 dakikalik otobus yolculugu, tek gidis 2.10 pound yani yaklasik 5 lira). yakinlarda buyuk bir supermarket var, oraya gittim iki defa. hala tum fiyatlari kafamda otomatik olarak turk lirasina cevirdigim icin hersey ama HERSEY bana cok pahali geliyor. ve almayi dusundugum cogu seyi almadan geri dondum. neyse, alisinca alirim onu bunu.

bu memlekette adamlar lavabolarinda sicak su ve soguk suyu farkli musluklardan akittiklari icin el yikamak iskence haline geliyor. once avcuma biraz soguk su, sonra da hizlica biraz sicak su alip oyle ellerimi yikiyorum ama oyle olunca da cildim mahvoluyor. extra dry skin icin el kremi aldim, aklima geldikce suruyorum. bu sicak-soguk suyu ayri akitmanin mantigini bana anlatabilecek varsa anlatsin cunku cok merak ediyorum gercekten de.

kaldigim oda cok kucuk. mutfak dedikleri yer 120 cm genisliginde, bir lavabo, iki elektrikli ocak (gocmenler icin "kotlon") ve kotlonun altinda bulunan buro tipi buzdolabindan olusuyor. aslinda universitenin kendi housing'i, ve ben neden daha buyuk bir yer olur diye dusunmustum bilmiyorum ama hayalkirikligi oldu iste... odada ufak bir somine var, ve calismamasina ragmen o cok guzel gorunuyor. :) ilk iki gun cok usudum odada, cunku isiticilar hic calismiyordu ve sicak su da yoktu, ama son 2 gundur hersey iyi gorunuyor. neyse, zaten gunun cogunlugunu universitede geciriyorum. universiteye 10 dakikalik bir otobus yolculugu sonrasi variyorum, aylik sinirsiz seyahat bileti aldim, 39 pound. kendi masam var, ofisi de baska bir ogrenci ile paylasiyorum. idl kullanacakmisim programlama yaparken, ve benim onu son kullanmamin uzerinden 3-4 yil gecti, ama tekrar hatirlamaya calisiyorum. bakalim...

bir de, dayanamadim, rufus'un birmingham konserine bilet aldim! 40 pound tuttu bilet, bir de birmingham'a gidis gelis trenle 15 pound ediyor, ama deger :)

yeterlilige calismak icin hala bir plan yapabilmis degilim. kendimden nefret ediyorum... bir baslayinca konsantre olup calisabiliyorum, ama zaman yaratamiyorum bu is icin. poffff...

mart ayinin gelmesiyle birlikte benim vejetaryen (bu kelime neden vejeteryan olarak yazilmiyor? cok kafa karistici..) olmamin 2. yili da bitmis oldu! bu 2 yil icinde sayisiz tavugun ve bir-iki inegin olumunu engellemis/ertelemis oldugum dusuncesi bir miktar comfort veriyor bana. ayrica kedimi de cok ozledim :( dun annemle ilk defa skype'da konustuk, kediyi kucagina alip bana gosterdi, recel de miyavladi :)))

neyse, officemate'im beni kahve icmeye cagirdi (pazar gunu kos kos odanda oturma dedi) hazirlanip oraya gideyim ben. buraya gelirken yolculuk sirasinda ilginc birkac sey olmustu ama onlari sonra yazarim.

song of the day: james - camera obscura

ortaya karisik

2010-03-06T01:07:00.000+02:00

kac saattir su "create post" penceresi acik duruyor, bir turlu baslayamiyorum yazmaya. bundan onceki gunlerde de iki defa acmistim bu sayfayi, sonra yazmaktan vazgecip kapatmistim. ama simdi kendimi zorlamak pahasina da olsa bir iki birsey yazacagim :) (ps: onca blogger her gun uzun uzun o yazilari nasil yaziyorlar aklim almiyor vallahi)
here goes:

4 gun sonra ucuyorum ingiltere'ye. havanin guzel oldugu bir haftasonu londra'ya gidip gezerim diye dusunuyorum. zaten muzelerin cogu ucretsizmis, hem national gallery de benim gormek istedigim muzeler listesinde bulunuyordu:

(copyright: wiki)

gecen gun okuldan arkadaslarla ikea'ya gitmistik, iceride geziyorduk ki birden karsimda can ve murat'i gordum! o ilk saskinlik sonrasi ayakustu biraz muhabbet ettik, hangi lambayi alsam, nereye koysam geyigi yaptik, sonra vedalastik. olaydan yarim saat sonra kasalarin cikisinda tekrar karsilastik, cok komik oldu :)

ikea'ya arkadaslardan birinin arabasi ile gittik. giderken de donerken de arabayi ben kullandim :))) ama debriyajdan ayagimi cekerken arabayi titretmeme konusunda biraz korlenmisim, daha cok pratik yapmam gerekecek :) bazen boyle gaza gelip "ya sirin, azicik para biriktir, al kendine araba, diledigince gezersin" diyorum, bazen de "amaaan onunla mi ugrasacaksin? araban mi var derdin var" moduna girip vazgeciyorum.

ingiltere'deyken kullanmayacagim sabanci'daki yurt odasi icin 1667 lira para odedim dun. evlat acisi gibi... orada iken kullanmam icin bana verilmesi gereken paranin bir kisminin hesabima yatmis olmasi gerekiyordu, hala yatmamis gorunuyor. pazartesi de yatmazsa hapi yuttum demektir. bakalim..

annem bugun balkonun pencerelerini acip evi havalandirmis, o sirada bir sinek iceri girip iceride kalmis. kedi de yazik, ne zaman yakinindan ucsa, heyecan yapiyor, yakalamaya calisiyor. ama bir yandan da cok tembel, yattigi yerden ancak patisinin uzandigi mesafeye kadar yaklasirsa saldirma girisiminde bulunuyor. :) bazen dusunuyorum, kedinin fotograflarini/videolarini cekip ichc'e yollasam yayinlarlar mi acaba :)

hayvanlar demisken, tal'ta parent trap'i dinledim yolda gelirken. lucy the chimp'in hikayesi ozellikle cok uzucu. hayvani yetistiren adam psychology profesoruymus ama animal testing'in extreme versiyonunu yapmis resmen. hayvancagiz 2 gunlukken annesinden koparilip sadece insanlar arasinda yetismis, sonra yetiskin hale gelince ona bakan cift kararlarindan cayip onu afrika'ya postalamislar, dogaya salivermisler. hayvan da insanlara bagli oldugu icin hic oraya ayak uyduramamis. bakicisi varmis bir tane, o oldukca uzun bir sure lucy'nin yaninda kalmis, ona kendi kendine yemek bulmayi ogretmis falan ama hayvan insanlarla bagini koparamamis bir turlu. bakicisi lucy'nin bulundugu adadan ayrilip 1 sene sonra geri dondugunde onu ilk lucy karsilamis, sonra bakici ayrilip 1 yil sonra tekrar gelmis, bu defa sadece lucy'nin kemiklerini bulmus. poacher'lar hayvancagizin dersisini yuzup el ve ayaklarini kesmisler. lucy insanlari cok sevdigi icin poacher'lar adaya geldiginde direk onlarin ayagina gittigi dusunuluyormus. cok yazik.

[bu arada mutlu'dan mutsuz'a nasil 15 saniyede gecis yaptigimi farkettiniz mi?]

"kimden oturu?" "senden oturu" deyimini yerlilerin kullanmadigi dogru mu? biz kullaniyoruz vallahi, ama cok komik bir videonun varligindan bahsetti bir arkadas, orada boyle konusuyorlarmis dedi, millet de guldu. o sirada anlayamadim neden gulduklerini. zaten sonradan videoyu da izledim, komik momik degil.

ben ingiltere'de iken rufus winwright yakinlardaki bir sehirde konser verecekmis, biletler de 40 pound civarinda. konser haftaici ama gitsem mi gitmesem mi diye kararsiz kaldim. for/against argumanlariniz varsa duymak isterim :)

11,5 aydir kestirmedigim saclarim bu haftasonu kisaliyor. it was long overdue, but i'm still dreading it.

neyse, yol yorgunuyum, bana musade.

yeni donem

2010-02-16T11:39:00.000+02:00

ikinci donem basladi. ve oyle bir basladi ki daha ilk gununden panik olmaya basladim... haziran sonunda girecegim yeterlilik sinavina calisiyorum, bogazici'nde iken aldigim derslerin kitaplarini, defterlerini cikarttim, onlari okuyorum konulari hatirlayayim diye. ama insanlar bana "konu okumakla zaman harcama, direk soru cozmeye basla" diyorlar. ama ben daha gecen sene aldigim derslerin konularini hatirlamazken 3-4 sene once aldigim dersleri tekrar etmeden nasil direk soru cozebilirim bilemiyorum. konulari okurken de icimden bir ses surekli "stop wasting time, you loser" diyor. ingiltere'ye gitmekten kurtulamamis olmam da ayri bir sorun zaten...

neyse, hollanda'yi kisaca yazayim: 1 gun leiden'i gezdim, cok guzel, sevimli bir sehir. museum card aldim 40 euro'ya, ve 4 gun boyunca heryere onunla girdim. normalde zaten 10 euro'ya falan oluyor girisler, onun icin memnunum bu yatirimdan. neyse. ilk gittigim muze museum of antiquities'di, ve misir'dan gelme mumyalar, heykeller, hiyeroglifler, vs vardi. (butun gittigim yerler icinde SADECE orada fotograf cekmeye izin veriyorlardi.) orada birkac saat gezindikten sonra leiden'deki tek rembrandt'lari bunyesinde barindiran muzeye gittim. orasi cok guzeldi, ama tabii ki no photos. ve isin ilginc kismi iki muzede de 20-30 ortaokul ogrencisi disinda hic ziyaretci yoktu. belki hava kotu diyedir, bilemiyorum.

ertesi gun den haag'a gittim gunubirlik. once tren istasyonuna yakin olan mauritshuis'a gidip "inci kupeli kiz"i gordum!! sonra biraz sehir merkezinde dolanip fotograf cektim, sonra birseyler yiyip tramvayla gemeentesmuseum isimli, daha contemporary art agirlikli bir muzeye gittim. orasi da cok ilgincti. bol bol mondriaan'lar, kandinsky'ler gordum. camdan yapilma eserler vardi, inanilmazdi (keske fotograflarini cekebilseydim). oradan da, canerin onerisi dogrultusunda, yuruyerek deniz kiyisina gittim. bu arada butun gun kar yagiyordu bunu da ekleyeyim. gittim, 40 dakika surekli o sogukta yurudum ve gittigime pisman oldum, sonra dona dona tramvay duragina gidip tren istasyonuna geri dondum.

o aksam amsterdam'a gittim, hala kar yagiyor, ben de zar zor hostel'i buldum, check in ettim. bana verdikleri yatagin locker key'i calismiyordu onun icin baska bir odaya tasinmak zorunda kaldim, yeni oda da cok absurt bir yerde, 1. ve 2. katin ortasinda, sola dogru cikan merdivenlerin ortasina gelince saga dogru cikmaya baslayan daha da dar merdivenlerden gecerek, bir odanin icinden gecip baska bir koridora cikarak varilan bir odaydi. benim ki yon duygum iyidir, ben bile odadan ilk ciktigimda nereye gidecegimi sasirdim! o aksam odaya yerlestikten sonra cikip gezerim biraz diye dusunuyordum, ama hem cok yorgun oldugum icin, hem de biraz basim dondugu icin vazgectim. odada benden baska 7 kisi vardi, 4'u brezilyali (ve brezilya'nin gozumdeki itibarini yerle bir ettiler), 1'i ingiliz (surekli kendinden bahsetmeyi cok seven, biraz yuksek sesli bir kiz), 1 adet grip olmus, nereden geldigini ogrenemedigim cocuk ve hic ortalikta gorunmeyen bir kisi daha (oyle ki, kiz mi erkek mi onu bile ogrenemedim). kulak tikaci goturmem iyi olmus, cunku bir grup insan gece 2'de gelip gurultu yapiyordu, tam onlar yatip uyuduktan sonra ben tekrar uykuya daliyordum ki baska bir grup da gece 4'te odaya dalip konusmaya basliyordu. artik yasli basli biri oldugum icin butun bu gurultuden biraz irritated oldum, ama sanirim insanlarin amsterdam'a gitmesinin temel sebebi bu.

ertesi sabah erken kalkip tramvayla once rijksmuseum'a gittim. bilmeyenler icin, burasi amsterdam'daki en buyuk muze ve normalde gezmesi butun bir gunu alir. ama muze 2003'ten beri tadilattaymis, onun icin 400 kadar sanat eserini (adina da "the masterpieces" demisler) 8-10 odaya koymuslar, sadece onlari gosteriyorlardi. ben de yavas yavas, her eserin yanindaki yazilari dinleyerek, audioguide'i dinleyerek, arada dinlenerek gezdim, ona ragmen 3 saatte hepsi bitti. the night watch'i gordum uzaktan (1975'te mentally disturbed bir adam kocaman bir bicakla resmi 10-15 yerinden kesmis, onun icin artik araya 3 m mesafe koyuyorlar ve birkac koruma surekli tetikte, resmi inceleyenleri izliyor). insan kendini cok baski altinda hissediyor oyle olunca, ama napalim... sonra ogle yemegine gittim, sonra kahve, sonra da van gogh museum! and i'm not going to lie, birkac resimde gozlerim doldu, kimse olmasa oturup aglardim oracikta... adam yegeninin dogdugunu ogrendiginde cocuk icin "blossoming almond trees" adli bir tablo yapmis, o kadar guzel ki!

potato eaters'i, sunflowers'i da gordum, ama en unlu eserlerinden "the bedroom" gecici olarak sergiden kaldirilmisti.
orada da aksam 6'ya kadar durdum, aksam da liseden arkadasim servet'in grubuyla konser verecegi mekana gittim, onunla bulusup biraz muhabbet ettik, sonra da onlari izledim.

ertesi gun de hava nispeten daha gunesli oldugu icin (ama yine sifir derecenin altinda) yuruye yuruye sehir merkezini gezdim. spui'da kitapcilar dizilmis 2. el kitap satiyordu. the shipping news'u buldum, aldim. sonra souvenir'cilerin toplandigi mekana yuruyup oradan ablamlara, anneme birseyler aldim, biraz daha gezindim, birkac kitap daha aldim, sonra tramvayla sehir merkezinin disina cikip oralari gordum, bir ara kayboldum :) marketten turkiye'ye getirmek icin stroopwafel aldim. aksam yine servet'le bulusup yemek yedik, muhabbet ettik, dertlestik. ertesi gun de erken kalkip check out yaptim, yuruyerek tramvay istasyonuna gittim o buz gibi havada, ve tam tramvayin kapisina geldim ki sofor beni kaale almayip kapilari kapatti ve hareket etti. sonrakini bekledim (sogukta), geldi, bindim, tren sitasyonuna. schiphol'e bilet aldim, tam perona gittim, trenin kapilari kapanmis ama hareket etmiyor. kapi acma dugmesine bastim, acilmadi. sonra da hareket etti zaten. 20 dk bekledim (sogukta), bir sonraki tren geldi, bindim, hareket etmesini bekledim, tam hareketine 2 dk kala elimdeki posterleri (biri rijksmuseum'dan, biri van gogh museum'dan) perondaki sandalyede unuttugumu farkettim. elimdeki tekerlekli canta ve sirt cantasiyla acele ciktim, sandalyeyi buldum, posterleri aldim, kosarak tekrar trene gittim. bunu en azindan kacirmadim. ama schiphol'e tahminimden yarim saat gec vardim ve online check-in yaptigim icin sadece luggage drop-off yapmam gerektigi halde orada bile hayvan gibi sira vardi. bekle anam bekle, en sonunda sira bana geldi, bagaji verdim, ama artik ne duty free satin almaya ne de rijksmuseum schiphol'u gezmeye zaman kalmisti. aceleyle gate'e gittim. istanbul'a indigimde de farkettim ki bagajim gelmemis. gorevli kontrol etti, amsterdam'da kalmis dedi. ertesi gun geldi bagaj. oyle yani, oldukca kosusturmacali, yorucu bir tatildi. sehir COK guzel, ama hava buz gibi oldugu icin hic istedigim kadar gezemedim sokaklarini, kanallarini... bir kere de yazin gitmek farz oldu ama bakalim ne zaman...

[yazinin basinda "hollandayi kisaca yazayim" demisim; yine kendimi tutamayip fazlasiyla ayrintiya girdim.]

tamam, yeter bu kadar. ben klasik mekanik okumaya geri donuyorum.

last 24 hours

2010-02-07T18:42:00.000+02:00

cok az kaldi. 24 saat sonra ucakta olacagim. online check-in'imi bile yaptim!

ama her seyahat oncesi bende olusan stres yine basgosterdi. hic gidesim yok. o kadar okudum, ogrendim, amsterdam ne muhtesem bi sehirmis dedim kendi kendime, ama yer degisikligi yapmak hic istemiyorum bir yandan da... "ya ucak duserse" stresi apayri zaten, insanin mortality'sini gozune gozune sokuyor. ama neyse, her zamanki gibi "oraya vardigim zaman cok daha neseli bir insan olacagim". 3 gece kalmak icin red light district'in TAM ORTASINDA bir hostel buldum, cok heyecanliyim :) hostel ararken (para sikintisindan dolayi) ucuz bir-iki yer buldum. biri jordaan'da, sessiz sakin ve friendly oldugu soylenen bir christian hostel'di, digeri de buydu. ben de opsiyonlarimi dusundum. bir kere ben oraya arkadas edinmek icin gitmiyorum, onun icin sessiz sakin olmasi benim isime gelirdi, ve aksamlari bible study yapiyorlarmis ama optional'mis ve kimseyi zorlamiyorlarmis, onun icin o da beni cok bother etmezdi, ama comment'lerde birkac defa karsilastigim "odalar buz gibiydi" yazisi red flag oldu benim icin. bu sonunda sectigim hostel de RLD'in tam ortasinda olmasina ragmen sessizmis, zaten orasi oldukca guvenli bi yermis, odalar boiling hot'mus :) ve hersey yurume mesafesindeymis diye sonunda orada karar kildim. gerci hava yurumeye ne kadar elverisli olur onu da hic bilemiyorum. leiden'de ve den haag'da 1'er gun kalacagim ve oradaki hava iyiymis diye yaziyor ama ams'a varinca kar baslayacak sanirim :(

gecen gun caner'le bulusup sherlock holmes filmine gittik sinemada. ekran ufacicik, minnacicikti. oyle ki, mtv'nin cribs programinda gordugum evlerin bazilarinda bile daha buyuk ekranlar vardi. ve film widescreen degildi. ama yine de cok mutlu oldum :) mainly because of RDJ. adam zaten altin kure'yi de aldi. oscar'a aday gosterilmemis ama gecen yil gosterildigi icin bu yil ozellikle es gecmis olabilirler bilemiyorum. less than zero'yu da bitirdim zaten, simdi filmini izlemeye sira geldi, ve RDJ da bu filmdeki performansi ile cok ovguler toplamis oyle okudum. gerci, filmin kitapla uzaktan yakindan alakasi yokmus, karakterlerin isimleri disinda, onun icin filmi izlemek icin kitabi bitirmemi beklememe gerek yokmus meger, ama onu da yeni ogrendim. oh well...

simdi de faulkner'in as i lay dying'ine baslayacagim. more specifically yarin ucakta baslayacagim. unless there is a cring baby on the plane, in which case i'll turn up the music on my iphone to maximum volume and curse my luck. bir de pandora'dan 50 best short stories kitabi aldim, ona da basladim gecen gun. sabahlari kahvaltida (ve sonrasinda) kahve icerken bir yandan da hikaye okumak ne guzel bir his! hele bir de kedi yanindaki koltukta misil misil uyuyorsa :)

1 hafta boyunca uzerinde calistigim, grafiklerinin cogunu tekrardan yaptigim makaleyi hocaya az once email ile yolladim. umuyorum ki bir daha boyle extensive duzeltme yapmamiz gerekmez. ama hic umitli degilim. bir de sabanci'da aldigim son dersten B gelmis. simdiye kadar en dusuk A- almistim, ve bu B GPA'imi dusurdu, ama hic ama hic umrumda degil. kurtuldum ya, ona bakiyorum.

neyse, cok yazdim yine. gidip cantami toparlayayim iyisi mi...

helium, lithium, prozac

2010-01-29T01:16:00.000+02:00

hocamdan yarin okula gidip gitmemem gerektigi konusunda bir email bekliyorum. saat 10 oldu hala haber yok. ogleden once goruseceksek sabah 6'da evden cikmam gerekecek, onun icin de stres yapiyorum iste.
neyse, en buyuk derdimiz bu olsun, degil mi?

caglar'cim gecen hafta da 2 gun beni ziyarete geldi. her tarafta kar oldugu icin ve ben makalem uzerinde calismak zorunda oldugum icin pek birsey yapmadik gerci, ama olsun, hic yoktan iyidir :) caglar'in beni ne kadar iyi tanidigina en son ornek: 2 gun hem makale stresi, hem "hic yalniz kalamama" stresi, hem de karli havadan dolayi disari cikamamanin yarattigi sinir bozuklugu tam caglar'in ayrilacagi vakitlerde peak yapti ve ben, tamamen durust olmak gerekirse, zar zor sogukkanliligimi koruyabildim. caglar da bunu anlamis ki tam gitmeden once bana donup "son 2 gundur cok iyi dayandin" dedi, ve ben soyleyecek soz bulamadim!

onun disinda, sali aksami eve geldim, gece 2'ye kadar makale uzerinde calistim, hocaya yolladim. carsamba da telefonda hoca ile konusup biraz daha uzerinde calisip yine gece ona yolladim yaptiklarimi. bugun ise annemle alisverise ciktik. eski botlarimin omru doldugu icin ve amsterdam'da ihtiyacim olacagi icin bana bot aldik. birkac birsey daha edindim, sonra annemin disci randevusu vardi ben onu bekledim. eve geldik, ben kendi bilgisayarimin basina gectim annem de desktop'u acti ve oyun oynamaya basladi! ben annemi gormeyeli kadin gamer olmus da haberimiz yok!

[hocadan email geldi. yarin bana okul yolu gorundu.]

caltech ile ilgili uzucu haberler aldim yine. 2009 mayis'tan 2010 ocak'a kadar 3 ogrenci ve bir astrofizik profesoru intihar etmis.... hoca, kendisinden fizik dersi aldigim, cok sevimli, cok tatli bir adam. ogrencilerden biri junior, biri senior, biri de grad student. senior olan diplomasini almasina 48 saatten az sure kala canina kiymis.
boyle haberlere nasil tepki verecegimi bilemiyorum. bir ara yine 2 kisi vardi caltech'ten, onlari ogrenince de cok fena sarsilmistim. hem kendimi sansli sayiyorum, hem de "keske durumlarini bilseydim de birseyler yapsaydim" diye kendimde suc ariyorum... alin size en son post secret'lardan biri:

offf.

daha cok yazmak istiyordum ama yarin erken kalkmam lazim, saat de gec olmus.
boyleyken boyle.

coffee mugs and dreams

2010-01-23T18:37:00.002+02:00

1998'de Migros'tan aldigim ilk kahve kupasi ile koleksiyon yapmaya baslamistim, sonra sayilari artinca liste tutmaya basladim. gunlugumde 3 sayfayi liste icin ayirmistim, yeni kupa aldikca oraya ekliyordum. az once de, yazdan beri edindigim kupalari eklemek icin gunlugumu actim, danimarka, st. petersburg kupalarini ve kipa'dan aldigim 4 tesco kupasini ekledim. toplamim 61'e cikti boylece (yazmayi unuttuklarim da olabilir gerci).

ama asil yazmak istedigim bu degil. kupalarimin listesini yazmaya karar verdigim gun gunlugume yaziklarimi okuyayim dedim de, cok ilginc bir ruyayi yazmisim, onu sizlerle paylasayim dedim (bu arada bu bir ilk oluyor. daha once kendi gunlugume yazdigim hicbirseyi buraya aktarmamistim sanirim. bir daha da olmaz zaten).

"Gecen gece cok garip bir ruya gordum. Kopru/TEM icin para yatirmam gerekiyor, bir odaya giriyorum, arkamdaki kadin yerimi caliyor, sonra bir adama bagiriyorum, 20 milyon veriyorum, 1 mil. para ustu alacagim ama adamda kalmamis, bana senet verecekken arkamdan bir adam kahkaha ata ata onumdeki gorevli adami silahla olduruyor, sonra bana donuyor, ben vuruldum sanip yere yigiliyorum, sonra olmedigimi farkediyorum ama o anlamasin diye olu numarasi yapiyorum, o beni yuzustu yatirip saclarimi ormeye basliyor psikopat bir sekilde, sonra kendime geliyorum, Ankara'da bir evdeyim. Bir yolunu bulup adamin silahini aliyorum ve onu olduruyorum. Sonra binadan cikip kaciyorum. Marilyn Monroe kiyafetli bir kadin beni goruyor, sonra geri donmem gerekiyor, cunku arkada cuzdan/parmak izi birakmisimdir diye panikliyorum, geri donuyorum ama apartman sakinleri polis gelmeden bana yardimci oluyorlar vs vs. Cok creepy idi, uff..."

evet cok creepy imis gercekten de. ama isin ilginci ben tamamen unutmustum bu olayi.

neyse, dun oglenden beri hic durmadan kar yagiyor. benim zaten dun aksam 7'ye kadar sinav gozetmenligi isim vardi, hava da kotu olunca eve gitmedim, sicak sicak odamda gecirecegim haftasonunu. hocam da bana pazartesi gunune kadar yapmam icin milyon tane is verdi, onun icin cok da rahat degilim aslinda...

gecen pazar naile abla ile gorustum birkac saatligine. cok ozlemisim onu, 4-5 saat muhabbet ettik latte esliginde :)

subat'ta 5 gunlugune hollanda'ya gidiyorum, ama kalacak yer hala kesinlestirmedim. liseden bir arkadasin evinde kalabilirim veya hostelde kalabilirim. hosteller cok da pahali degil, ama hirsizliktan korkuyorum acikcasi. bir de yeterince sicak olmazsa diye. :/

yeni haber de, mart-nisan aylari boyunca ingiltere'de olacagim. aslinda yazin (read: yeterlilik sinavindan sonra) giderim diye plan yapmistik ama hocam mart-nisan'da gidip "aradan cikartayim" istiyormus. ben de FREAK OUT ediyorum! zaten yeterlilikten asiri derecede korkuyorum, bir de 2 ayimi boyle harcayacagim. ustelik orada londra'ya falan gidersem gezmek icin, surekli sucluluk duygusu hissedecegim "su anda odamda ders calisiyor olmam gerekirdi" diye. pofff... ne olurdu sanki temmuz/agustos'ta gitseydim!

neyse, cumartesi aksamindayiz ve benim isimin basina donmem gerekiyor. yurttan cikmadan pazartesi gunune kadar survive etmeye calisacagim. sadece 2 dilim ekmegim kaldi, ama un falan var, belki pogaca yaparim, belki akitma falan denerim.

song of the day: bat for lashes - what's a girl to do?

do you respect wood?

2010-01-17T13:32:00.001+02:00

(via)
curb your enthusiasm bitti :(
donem de bitti. benim almam gereken dersler de bitti. gecen persembe hayatimin son dersinin son finaline girdim. in class, closed book, closed notes. cok da iyi gecmedi acikcasi, ama uzulmuyorum.
simdi 2 hafta hocamla haril haril makale uzerinde calisacagiz. sonra ver elini hollanda!!! :)

sonra da ikinci donem baslayacak. yeterlilik sinavina haziran sonunda girecegim icin bir de ona calismaya baslamam gerekecek. i'm not exaggerating when i say i'm absolutely petrified of the exam... neyse bu guzel pazar gununde boyle konulardan bahsetmeyelim.

hulya, link icin tesekkurler. ama public olmasini isteyip istemedigini anlamadigimdan comment'ini (simdilik) publish etmedim. indirmeye basladim audiobook'lari :)

song of the day: lime tree arbour - nick cave and the bad seeds (albumun tamami muhtesem yaa)

recap of 2009

2010-01-12T17:37:00.000+02:00

okumadan once bu sarkiyi baslatin, o arka planda calsin siz yazdiklarimi okurken.

evet yili kapattik. 2009'da neler oldu bir ozetleyelim:

1. uzun zamandir gitmek istedigim st. petersburg'a gittim. annemi de goturdum, o da hem ruscasini kullanma firsati bulmus oldu, hem de yurtdisi macerasi yasamis oldu. bunun disinda da danimarka'ya ve bulgaristan'a gittim. 12 ayda 3 yurtdisi gezisi ile ortalamanin ustundeyim sanirim :)

2. yemek yapma isini gelistirdim 2009'da. onceden sadece 1 kek, 1 borek ve tiramisu tarifi bilen ben, internetten buldugum tariflerle ufkumu genislettim, kurabiyelere, farkli boreklere ve hamurislerine el attim. hala sebze yemekleri konusunda deneyimsizim, ama bulgur pilavi, kisir, mercimek koftesi, soyali karniyarik gibi hem vegan hem de saglikli birkac yeni tarif ogrendim.

3. hayrani oldugum muzisyen leonard cohen'in konserine gittim. hayatim boyunca unutmayacagim bir geceydi. baska ne diyeyim bilemiyorum...

4. iki ablam da 2009'da evlendi. ikisi de zaten evden uzakta yasadiklari icin bu olayin beni cok etkiledigini soyleyemem, ama enisteler, kayinlar, vs. eklendi sulaleye.

5. en uzucu olaylardan biri, caltech'te okuyan tum yakin arkadaslarim bu yil mezun oldu ve baska yerlere tasindilar. onun icin 2006, 2007 ve 2008'de gidip ziyaret ettigim, guzel vakit gecirdigim insanlar artik orada degiller, ve bir daha pasadena'ya gidebilir miyim bilmiyorum. sehrin kuzeyindeki daglar da yazin sonunda cikan yanginda tamamen yandilar, onun icin bir daha gidersem buyuk bir hayalkirikligi olacakmis gibi hissediyorum.

6. 2009'da cok fazla akademik basari saglayamadim (makale falan cikmadi. sadece notlarim yuksek geldi), ve gelecegimi ciddi ciddi sorgulamaya basladim. peki bir sonuca vardim mi? hayir.

7. 2009'da counseling'e gittim kisa bir sure. ise yarayacagini dusundum ama yaramadi.

8. 2009'da birkac yeni arkadas edindim. kendimi sosyal ortamlara sokmak icin zorladim, get-together'lar duzenledim, conversation'lara daha cok katilmaya calistim. ki benim icin bu buyuk bir basari.

all in all, 2009 pek parlak bir yil olmadi. umalim da 2010 daha iyi gecsin :)

mini caltech reunion

2010-01-12T16:26:00.000+02:00

[bu ayni zamanda 400. blog yazim olacakmis.]

2009 yili bitti. 2010'a dans ederek, sarki soyleyerek, mutlu bir sekilde girdim. umarim butun yil boyle devam eder...

tabi ertesi sabah buyuk bir hangover ile uyandim ve banyoya gittigimde tuvaletime birinin kustugunu ve tamamen temizlemedigini gordum, ve o halimle bir de baskasinin kusmugunu temizlemek zorunda kaldim, ama o gunun aksaminda arkadas ile gorustum, onun icin i'm considering it a win! arkadas kac defadir ne zaman turkiye'ye gelse onu bir turlu goremiyordum ama bu defa donus ucusundan birkac saat once gorustuk. 2-3 saatlik istanbul sahilyolu trafigi cektim (taksim'den besiktas'a 30 dk, besiktas'tan ortakoy'e 45 dk, toplamda taksim'den istinye'ye 2 saat 15 dk surdu) ama degdi! :) gerci, topu topu 2 saat oturup muhabbet edebildik, ve insan boyle durumlarda "lanet olsun neden aramizda koca bir okyanus var?" diye sitem ediyor, ama napalim :/

sonrasinda da ayin 7'sinde caglar'la gorustum, 8'inde de beraber bogazici'ne gittik ve can ile murat'i gorduk. sansa hava cok guzeldi (yeni gunes gozluklerimi takma firsatim da oldu :)) ve guney kampusun muhtesem bogaz manzarasini izledik bol bol. hele muhendislik binasinin terasina cikinca butun bogaz insanin onune seriliyor: solda 2. kopru, tam onunde hisar, sagda 1. kopru, offf... caglar'in verdigi talk kuzey kampuste (KB'de) oldugu icin orada da hang out ettik, ve ben 2 senemi gecirdigim ve fond memory'lerle hatirladigim ortamda bulununca bol bol "ooof offf" cektim. hatta can'i sinir ettim galiba off'larimin sikligindan dolayi. ama all in all, son birkac aydir gecirdigim en huzur dolu, en entertaining, en mutlu gunlerden biriydi.

simdi ise final haftasindayiz. dun final gozetmenligim vardi 3 saat, ve persembe gunu de benim aldigim dersin in-class finali olacak. midterm'den sonra topu topu 2 ders yapmistik, onun icin calisacak yeni konu pek yok, ama bugun butun gun hic defter acmadigim icin icten ice sucluluk duygusuna kapiliyorum :/ neyse, bu aksam baslayacagim bakalim..

haftasonu bir de cinnamon buns denedim evde. hamur sadece 2 katina cikmasi gerekirken 5 katina falan cikti, sonra da pofff diye sonuverdi. onun icin son hamur biraz ince oldu. ama annem begendi tadini. pisince hamuru biraz sert olmus ama kahveyle iyi gidiyor sonucta. [fotografini cekmistim ama makine evde kaldi]

son olarak da, 12 senedir kullandigim, 3 kayis eskiten zavalli swatch saatimi emekliye ayirdim ve amazondan kendime metal kayisli, daha zarif bir saat aldim. bir de gunes gozlugu aldim. [bret easton ellis influence'i yuzunden wayfarer aldim, don't judge me!] kanyon'da 590 tl olan saati amazon'dan $80 + shipping odeyerek aldim. bir de keel's simple diary, bir de pulitzer odullu olive kitteridge kitabini aldim. banka hesabim biraz sarsintiya ugradi ama zaten uzunca bir suredir saat+gozluk icin save ediyordum. caglar'cim da sagolsun taa amerika'lardan bana butun bunlari getirdi.

neyse, daha 2009 recap'ini yapmam lazim, onun icin burada bitirelim.

song of the day: brother lee - citizen cope (last.fm'e gore 2009'da en cok dinledigim sarki imis!) :)

bel fitigi

2009-12-31T16:27:00.000+02:00

gectigimiz haftasonu hayatimin donum noktalarindan biriydi. annem pazar sabahi kendi basina cok agir bir saksiyi kaldirmaya calisirken beli tutuldu ve 2 gun boyunca hic hareket edemedi. ben de evin icindeki yapilmasi gereken tum isleri yaptim. en trivial seylerden (mesela bulasik makinesinin doldurulmasi, calistirilmasi ve sonra temiz tabak bardaklarin yerlerine kaldirilmasi) en alakasiz seylere (kedinin kucuk kavanozdaki mamasi azaldigi icin buyuk 5kg'lik mama kabindan kucuk kavanoza bir miktar mama aktarma) kadar herseyi ben yaptim. ve -soylemekten cekinmiyorum- cok yorucuydu. hem annem yatalak oldugu icin her istedigi seyi ben ayagina goturmek zorundaydim, hem de normalde onun yaptigi seyler benim uzerime kaldi. hem de ustune ustluk misafirler geldi pazar gunu, onlarla ilgilendim. nobetci eczane arayip krem + kas gevseltici aldim, eve yurudum, sonra pazartesi gunu okulda olmam gerekmesine ragmen annem sabah uyanip "hic iyilesme yok" deyince okuldaki hocalara email atip durumu anlatip evde kaldim. annemin okuluna yuruyup, onun adina bir sevk cikartip eve dondum, yine annemin ihtiyaci olan herseyi ona goturdum, etrafi toparladim, mutfagi temizledim, kedinin kumunu (gunde 3 defa) temizledim. sonra ogleden sonra yagmur bastirdigi icin ve annem yuruyemedigi icin saglik ocagina gitmek icin komsumuzdan rica ettik arabalariyla bizi goturduler ve beklediler. doktor anneme iki agri kesici yazdi, 2 gunluk rapor yazdi (pazartesi ve sali icin) ve MR cekilmesini istedi. yakinlardaki bir ozel hastane saglik ocagindan sevk edilen hastalardan ucret almiyormus diye oraya yolladi bizi. komsu da iyilik yapip hastaneye kadar goturdu bizi. sonra iceride oradan oraya yollandik, sonunda ortaya cikti ki (1 saatlik kosusturmacanin sonunda) annemin nufus cuzdani olmadan kayit acilamazmis. annem de yanina almamis. benim eve gidip nufus cuzdanini getirmem gerekiyor. disarida saganak yagmur yagiyor. annemi hastanenin girisindeki bir koltuga oturtup komsularla eve dondum, tesekkur ettim, iceriden annemin nufus cuzdanini, kendi akbilimi aldim, semsiyemi aldim ve saganak yagmurda duraga yurudum. yagmur sorun degil de, her taraf sel olmus, normalde su gecirmeyen botlarim onca suyun icinden yurumeye calisinca dayanamadi su gecirdi. ayaklarim islandi. bacaklarim zaten dizlerime kadar islandi yagmurdan, durakta da yanlis otobuse binmisim, 1 durak sonra inip dogrusunu bekledim. sonunda dogrusu geldi, bindim, hastaneye en yakin durakta indim ama yine 15 dk yurume mesafesi var, yine saganak yagmur ve guclu ruzgar altinda. en sonunda buldum hastaneyi, annemi de alip kaydini actirdim ve MR'ini cektirdik. bu arada (islak) ayaklarim DONDU. sonra da bir yere kadar hastanenin ucretsiz hasta nakil araci ile gidip oradan taksi tuttuk, eve vardik. ben hemen ustume kuru giysiler giyip yagmur cizmelerimi giyip eczaneye kostum kapanmadan annemin ilaclarini alabileyim diye. eve dondum, internetten pizza ismarladim, okula gitmek icin cantami hazirladim, yemek yedik, sonra da aksam oldu zaten, annemle vedalasip okula gittim.

simdi, neden bu olay donum noktasiydi onu aciklayayim: cunku benim sahip oldugum tek ebeveynim annem, ve iki gun boyunca "ya anneme birsey olursa?" korkusu ile yasadim. onceden de bu paranoya vardi bende, ama kendimi "sacmalama sirin. sapasaglam kadin. ne olabilir ki?" diye teselli ediyordum, ama artik onu da yapamiyorum. ikinci sebep, bu olay olduktan sonra kendi kendime "buna alisman lazim sirin. bundan sonra hayatin boyle gececek" dedim. yani, ne kadar kabul etmek istemesem de annem yaslaniyor. ve diger ablamlar uzakta yasadigi icin (ve evli olduklari icin) ona bakmak gorevi bana dusecek. bunu soylerken cok "ungrateful spoiled bitch" gibi gorunecegimin farkindayim ama... buna hazir degilim.

off bilmiyorum.

MR'in sonucu sali gunu cikacakti, onun icin ben sonucu almaya gidemeyecektim ve anneme kac defa "anne bak, kendini iyi hissetsen bile yalniz gitme taa oraya kadar. yanina komsulardan birini al. basina bisey gelebilir. riske atma." dememe ragmen sali gunu aksam derslerim bittikten sonra aradigimda bana kendi basina hastaneye gittigini soyledi. ne diyeyim bilemiyorum. ve sonucu doktora gosterdiginde doktor bel fitigi oldugunu soylemis. bundan sonra hep dikkat etmesi gerekecekmis. simdi de bu kullandigi ilaclari 1-2 ay kullanmasi gerekecekmis. poffff. anneme sorsam "kendimi cok iyi hissediyorum. tamamen iyilestim" diyor ama ben inanmiyorum ona. ya yine birsey olursa diye panikliyorum. ustune ustluk bu aksam yilbasi gecesinde okulda kalip annemi evde yalniz birakacagim, ve bu cok buyuk bir sucluluk duygusu yaratiyor bende. telefonda anneme "okulda arkadaslarla kutlasam?" dedigimde hemen "sen beni dusunme, istedigin gibi kutla ben iyiyim" dedi. ben de "ama yalniz kalacaksin" dedigimde de "ben yalniz kalmaya alisigim" deyip bogazima dugumu koydu, hala orada duruyor kurtulamadim.

i am the female oscar wao

2009-12-18T16:21:00.001+02:00

the brief wondrous life of oscar wao kitabini gecen haftasonu bitirdim (taaaa gecen ocak'ta edinmistim ama araya baska kitaplar girdi ne yapalim) ve, itiraf etmem gerekirse, son sekiz-on sayfayi okurken agladim. hem de serviste, etrafimda birsuru ogrenci varken. :( kitabin basligindan zaten belli oscar'in uzun sure yasamayacagi. ama cocukla o kadar ozdeslestirdim ki kendimi, o kadar cok kendime benzettim ki kitabin sonunda onun sahip oldugu o clarity, o determination ve serenity hem cok hosuma gitti hem de beni korkuttu. bir yandan cocuk icin sevinip bir yandan da "yapma oscar. yapma noolur." diye yalvardim resmen icimden. ve bundan once okudugum son birkac kitabin aksine bunu bir daha okuyayim diye plan yaptim (hemen degil; aradan biraz zaman gecsin oyle). kitabi okumadiginiz icin bu yazdiklarim size cok birsey ifade etmeyecek ama neyse.

kitabi bitirir bitirmez bret easton ellis'in less than zero'suna basladim. filmi var bende, ama kitabi bitirmeden filmi izlemek istemiyorum. ama zaten tipki american psycho gibi bu kitap da cok hizli okunabilen bir kitap. oyle ki, simdiden yarisina geldim! kitap okurken gercek dunyadan kopmak ne guzel bir his... i am at the point in my life where i wish i had studied literature in college. honestly. yazmak konusunda hic iyi degilim bunun farkindayim ama kitap okumak, okumak, okumak ve biraz daha okumak ne guzel sey :) universitedeyken her donem bir humanities dersi almamiz gerekiyordu ve ben art history'yi kesfetmeden once major british authors ve russian literature dersleri almistim; ikisini de cok sevmistim.

neyse, kitaplar hakkinda bu kadar yazi yeter (yazdikca yazdiklarimin ne kadar banal oldugunu gorup "silsem mi bu cumleyi" diye kendime dert yaratiyorum).

gecen haftasonu olanlari anlatmaya devam edelim:
pazar gecesi, saat 11:04'te taksim'deyim, sirtimda agir sirt cantasi, elimde de beykoz barinagindaki hayvanlara verilmek uzere hazirlanmis yastiklar, carsaflar, giysiler, vs. dolu baska bir canta var. eve gidersem cok uzun surecek, ve ertesi sabah da yine sabahin korunde kalkip onca yolu tekrar cekip ustelik pazartesi sabahi trafigine yakalanip servisi tekrar kacirma riskini goze almak zorundayim. onun icin eve gitmek istemedim, ve (relatively) yakinlarda yasayan can'a telefon edip onda kalip kalamayacagimi sordum. allahtan olur dedi de, otobuse binip onun yanina gittim. otobuse bindigimde de gozlerimden yaslar akti (hala dusundukce kotu oluyorum), kimse gormeden pecete ile sildim, ama sonra can'la bulustuktan sonra kendimi tutamadim. "agliyor musun sen?" diye sordu saskin bir sekilde, ben de "sinirlerim cok bozuk" diyebildim sadece.

neyse, biraz muhabbetten sonra saat 1 oldu ve ben izin isteyip yattim (5:30da kalkmam gerekiyor ne de olsa). yattim ama 1 saate yakin uyuyamadim. kalbim o kadar hizli atiyor ki, ve aklimdan hizli hizli o kadar cok sey geciyor ki, bir turlu uykuya dalamadim. ama sonra uyumusum ve alarmin sesi ile pat diye uyandigimda hic dinlenememis haldeydim. ama mecbur, toparlandim, sessiz sedasiz cantalarimi alip disari ciktim. sabah 6'da otobus duragindaydim. amac otobus ile metro duragina kadar gitmek, oradan da metroya inip taksim'e (trafigi dert etmeden) ulasmak. otobus saatlerine internetten bakmistim ve ben duraga varir varmaz birinin gelmesi gerekiyordu. ama gelmedi (what a shocker, eh?). ve ben 15 dakika yine otobus bekledim. ve saat daha erken oldugu icin, hava hala karanlik oldugu icin ve etrafta kimse olmadigi icin icten ice biraz tirsmaya basladim. arada sadece taksiler gelip geciyordu ama normal arac veya yuruyen insan hic gormedim. taksiler de benim onumden gecerken hep korna caliyordu belki binerim diye. sonunda bir taksi onumden gecti (korna calarak), 10 metre ilerledi, durdu, geriye takti ve geri geri tekrar yanima geldi. sagdaki cami indirip bana dogru konusmaya basladi. "abla merak etme taksimetre acmayacagim, ama nereye gitmek istiyorsan soyle, ben gotureyim, zaten bos gidiyorum" dedi. [artik taksicilerden neden korktugumu anladiniz mi?] ben de "yok tesekkurler, otobusum gelecek birazdan ona binecegim" dedim ama taksici cevabimdan memnun kalmadi ve diretti: "yaa, ben zaten o tarafa gidiyorum (nereye gittigimi soylemedigim halde) taksimetre de acmayacagim, bosuna bekleme burada."

tamam belki iyi intentionlari vardi adamin, ama ben de dun dogmadim. insanlarin her yaptigina suphe ile yaklasirim ve bence hayatta kalabilmek icin oldukca gerekli birsey (gelinlik giyerek tum avrupa'yi otostop ile gecen ama istanbul'a geldiginde kendine iyilik yaptigini sandigi bir adam tarafindan oldurulen italyan kadini unutmadiniz umarim). arti, otobus duragindayim! yani, issiz bir noktada bekliyor olsam tamam gelsin yardim etmek istesin, ama yani... neyse. allahtan o sirada bir kadin ve bir erkek de duraga geldiler de duragin kalabaliklasmasindan ben de cesaret aldim. demek ki otobus gercekten de gelecek dedim kendi kendime. nitekim 15 dakika bekledikten sonra geldi, ben de bindim. sofore metroya binmek istedigimi soyledim ve hangi durakta inmem gerektigini sordum o da soyledi. duraga gelince zaten otobusun yarisi indi benimle birlikte. kalabalik nereye gidiyorsa ben de oraya gittim ve metro girisini buldum. ama nasil olsa rahat rahat yetisirim dedigim icin (ve cantalarim agir oldugu icin) acele etmedim. turnikelerden gectim, akbil bastim (iki esek kadar canta tasimama ragmen etrafta hicbir gorevli yoktu cantalarimi kontrol etmediler) :( ve yuruyen merdivenle asagiya perona indim. ve, abartmiyorum, 10 saniye ile metroyu kacirdim. oyle ki benimle birlikte otobusten inen diger herkes bindi ama ben binemedim. saatlere baktim, bir sonraki 9 dakika sonra (06:38'de levent'te olacak). ben de yine panik yaptim ya taksim'e cabucak varamazsam da 7 servisini kacirirsam diye. ama allahtan 8 dakika gibi kisa bir surede taksim'e vardik da rahat rahat servise yetistim. ve, isin ironisi, servis tam 10 dakika gec kalkti! artik soyleyecek sey bulamiyorum. neyse, anneme herseyin yolunda gittigini yazip mesaj attim, telefonumun sarji bitiyor oldugu icin muzik dinleyemedim, ve yanimda kitap mitap da olmadigi icin (ve yorgun oldugum icin) biraz camdan disari baktim. gunesin dogusunu izledim bir ara, sonra da biraz uyukladim. 8:30'da da okula vardim.

boyle iste.

bu haftasonu eve gitmiyorum sinava calismam gerektigi icin. hava zaten cok kotu. ama calisasim da yok :/ neyse, yazacak baska seyler de vardi ama onlar sonra.

no good deed goes unpunished

2009-12-09T20:41:00.000+02:00

recitation'umdan once 2 saatlik bos zaman dilimim var, ben de gecen gun basima gelenleri yazmaya karar verdim.
cuma gunu okulda kalip butun gun lab report grade ettikten sonra (ve hala bitmediler!) cumartesi arkadaslarla bulustum, sonra aksam eve gittim. pazar aksami da okula donuyorum ya normalde, her zamanki saatim olan 9:30pm yerine 9:20pm'de evden ciktim, duraga dogru yurumeye basladim.

simdi bir hafta oncesine flashback yapmak istiyorum: gecen haftanin pazartesi gunu bayramin son gunu oldugu icin okul tatildi ve ben pazar aksami yerine pazartesi aksami okula donmek uzere yola cikiyordum. iett'nin sayfasinda pazar/tatil gunu uygulanan schedule'un gecerli olmasi gerekiyor ama olur da pazartesi gunkunu uygularlarsa, ben gec kalmayayim diye yine 10 dakika erken yola ciktim. duraga vardim saat 9:35pm'de; pazartesi schedule'una gore 5 dakika erken, pazar schedule'una gore ise 15 dk erken oradaydim. bekledim. bekledim. bekledim. sirtimda agir mi agir sirt cantasi, bir kere yere koyarsan bir daha kaldirman zor, bir de nasil olsa her an otobus gelecek diye indirmiyorum sirtimdan. bekle anam bekle. pazartesi saatini gecti, ben dedim ki herhalde pazar saatinde gelecek. pazar saati de geldi ve gecti, gorunurde hala otobus yok! ben paniklemeye basladim, cunku o gece okula gidemezsem ertesi sabah kendi recitation'uma yetisemeyecektim, cok kotu olacakti. bekle anam bekle, bekle anam bekle, ancak yarim saat sonra otobus geldi, 10:05'te!!! simdi, taksim'den 11pm'de shuttle kalkiyor, ona yetismeye calisiyorum. eger yollar bos ise (ki pazar aksamlari bos olur) o zaman 45-50 dakikada variyoruz, ve 9:50pm'de bindigim zaman rahat rahat 10:40'ta taksim'de oluyorum. (are you following so far?)
ama o gun bayramin son gunu diye, ve herkes istanbul disindan istanbula donuyor olacak diye cok tirsa tirsa bindim otobuse. kesin cok trafik olacak, kesin shuttle'i kaciracagim diye diye bindim, ve yol boyunca o kadar gergindim ki dinledigim car talk episode'u hakkinda hicbirsey hatirlamiyorum! hep yola baktim, yollar bos mu, zamanimiz azaldi mi falan diye. hele sofor bir ara tem'de yasak olmasina ragmen saga cekip yolcu indirdi, o anda kendimi zor tuttum. soforun yakasina yapisip adama butun sinirimi kusmak istedim o derece.
sonucta 11'e 3 dakika kala taksim meydanindaki cicekcilerin orada otobus durdu, ben inip kosa kosa (hatirlatayim sirtimda cok agir bir canta tasiyorum) karsiya, taksim parkinin oraya gittim, oradan gecip akm'nin yanina gectim, shuttle'i yakalayabilmek icin. and get this: daha shuttle gelmemisti bile!
yani neymis, onca stres bosu bosunaymis.

neyse, simdi de bu pazara gelelim:
bir yandan evde makale okuyordum, bir yandan odevim var, onun sorularina bakiyorum, yani her haftasonu oldugu gibi bu seferki de cok yogun geciyordu. ama birden aklima gecenlerde barinak gonulluleri dernegi'nden gelen email geldi. emailde gorevli ambulans kedileri icin yeni yaptiklari odayi anlatmis, fotograflarini koymus ve sonunda "eski havlu, carsaf, yastik kilifi, mama kabi, legen, vs. varsa onlara cok ihtiyacimiz var" demisti. okuldaki bir hoca da kampus ici duyurulara "beykoz barinaginin kalin giysilere, eski minderlere, havlulara, vs. ihtiyaci var. bana getirin, ben onlara iletecegim" diye bir duyuru koymustu. ben de anneme durumu anlattim, evde atmayi planladigi havlu, carsaf falan olup olmadigini sordum. eski 3 yastik bulduk, 2 carsaf, 4-5 yastik kilifi, eski bir iki giysi falan, bunlarin hepsini bir adet duffle bag'e koydum (ama 3 yastigi o kadar zor soktuk ki cantanin fermuarlari patlayacak diye korkmadim desem yalan olur), neyse bu cantayi da sirtimdaki agir sirt cantasiyla beraber okula getirip burda o bayana iletmeyi planliyordum. boylece pazar aksami yine yola ciktim, gecen haftaki gibi 10 dakika erken. ama bu defa bayram degil seyran degil, her zamanki saatinde gelmesini bekliyorum otobusun. 9:40'ta duraktaydim, 9:50'de gelmesi gerekirken otobus 10:20'de geldi. ON. YIRMI. TAM YARIM SAAT GEC. ve 40 dakika boyunca beklerken o kadar sinirlendim, o kadar sinirlendim ki otobus artik geldiginde tek amacim sofore bagirip "nerde kaldiniz? sizin yuzunuzden servisimi kacirdim. allah belanizi versin" diyip eve donmekti. o agir cantalarla. neyse, otobus geldi, ben bindim sofore kacta yollandiklarini sordum, adam 9:30 dedi. ben de bagirmaya basladim 15 dakikalik yolu 50 dakikada nasil geliyorsunuz, sizin yuzunuzden servisimi kacirdim, 40 dakikadir bekliyorum" falan dedim, sofor de "bana ne bagiriyorsun ben saatinde geldim" dedi. oradan muavin gelip "yok biz 9:30 arabasi degiliz 10:00 arabasiyiz" dedi, ama ben o kadar dolmusum ki adamlarin sucu olmadigi halde onceki otobusun soforune bagirmam gerkirken bunlara bagirmaya devam ettim (bagirma dedigim tabii ki gercek anlamda bagirma degil. sadece biraz yuksek sesle, sert bir bicimde konusma). muavin sonunda neden bu kadar sorun yaptigimi sordu ben de "servisimi kacirdim, 11'de taksimde olmam gerekiyordu" dedim. adam da saate bakti "11 mi? hmmm.. variriz yaa, 11'e kadar variriz taksim'e" dedi. and here's the kicker: adama inanip otobuse bindim! daha once hic 45 dakikadan hizli taksim'e varmamis ben, sirf kiytirik bir muavin bana boyle soyledigi icin 40 dakikada taksim'e varacagimiza ve shuttle'i yakalayacagima inandim. "salak misin sirin?" diye sorabilirsiniz - verecek cevabim yok...
[araya zaman girdi, aksam devam ediyorum]
yol boyunca hep stres, hep stres. muzik falan hikaye oldu. okumam gereken bi makaleyi cikarttim ama onu da okuyamadim. hep pencereden disari baktim, aglamamaya calistim. bir ara can aradi, konusamam simdi diyip kapattim.
sonra aklima geldi, ben taksim'de shuttle'in onunden kalktigi yazanenin (spelling?) telefon numarasini kaydetmistim, onlari arayip sofore soylemelerini rica edecektim ama numarayi aradim aradim hep bozuk caldi. annemi arayip onun da denemesini soyledim, ondan da sonuc cikmadi. daha once aklima gelmis olsa okulu arayip soforun cep numarasini direk isteyebilirdim ama aklima bu fikir geldiginde is isten gecmisti coktan.
unkapani koprusunu gecerken saat 10:55'ti ve normalde hic durmasak yetisirdik ama gerizekali insanlar her durakta dugmeye basip inmeye kararliydilar. ustelik cuzdanimda nakit olarak sadece 6,5 tl oldugu icin taksiye de binme gibi bir secenegim yoktu. en sonunda, 10:58 civarinda durakta durup kapisini actiginda hemen orada bekleyen bir taksi gordum (ve yeterince yaklasmis oldugumuz icin param yeter diye dusundum) ve atlayip (iki koca canta ile) sofore yalvarir bir sekilde "lutfen acele, akm'nin oraya gidiyoruz. lutfen acele edin servisimi kacirdim" dedim. ama adam o kadar relaxed biri ki, bana durup durup "rahat ol abla, yetistiririm ben seni. sakin ol." dedi. ben adama inatla "bakin anlamiyosunuz servisin kalkis saati geldi, kacirirsam baska bir tane yok, lutfen hizli gidin" desem de adam sanki ortada hicbir problem yokmus gibi davraniyordu surekli. sonra bana nereye gidecegimi sordu ben de sabanci univ diyince "ya tamam ben seni oraya kadar goturecegim. para da almayacagim. paran yoksa ustune para da verecegim sen sakin ol" dedi. ben de salak olmadigim icin tabi ki "olur mu oyle sey sacmalamayin" dedim, akm'nin yanina vardik ve baktim ki ne servis var ne birsey!
sofore parayi uzattim ama inatla istemedi. ben de tesekkur edip cantalarimi kapip yazaneye yoneldim sormak icin acaba, hani sansima olursa, bekleyen bir sofor var mi diye, ama taksici beni biraktiktan sonra gitmek yerine oldugu yerde beklemeye basladi. icerideki gorevliden olumsuz yanit alip basimdan asagi kaynar sular dokulunce disari ciktim, taksiciye "sen git" isareti yaptim, onu en azindan yolladim. sonra da kara kara dusunmeye basladim gece 11'de ne yapacagim ben diye.

macera daha bitmedi. devamini da sonra yazayim, biraz suspense olsun.

bayram yemekleri

2009-12-02T00:22:00.013+02:00

yazacak pek birsey birikmedi, onun icin bayramda yaptigim bazi yemeklerin fotograflarini koyayim dedim :)

(bayramdan once yaptigim) mayali pogacalar:

icine koydugum beyaz peynir ne yazik ki alt tarafindan tasti. flas kullanmadan yakin cekim:

patatesli (yudumluk hazirlanmis) borek:

hindistancevizi toplari (cok vardi bunlardan ama fotograf cekmek aklima geldiginde cogu yenmisti):

elmali puf boregi:

firinda sebzeli mucver (misafirlerin favorilerindendi):

son olarak da zeytinyagli yaprak sarmasi:

leonids and new moon

2009-11-25T12:35:00.003+02:00

okulda birsuru ogrenci grip oldugu icin (artik grip vakalarinin %90'i domuz gribiymis, onun icin test bile yapilmiyor artik) bayramdan onceki 3 gunu de tatil ettiler okulda. ben de onun icin cuma aksamindan beri evdeyim. yapmam gereken isler var aslinda, ama motivasyonum sifir. :/ hayatimdan cok baydim desem abartmis olmam sanirim... bugun oturup calisayim diye dun aksam odamdaki calisma masasinin uzerini bosalttim, temizledim, laptopu taktim, bugune hazirladim. ama oyle duruyor hala :/ pofff

gecen gun yeliz'i goreyim diye havaalanina gittim. yeliz ve babasiyla 2 saate yakin oturup muhabbet ettik, doga'yi da gormus oldum bu vesileyle :) cok tatli bir bebek, cok sakin. :)

ayni gun aksamustu taksim'e gittim, iki arkadasla bulusup new moon'u izledik. biri kitaplarin tamamini okumus, ilk filmi izlemis ve ikinciyi merak eden biriydi, digeri ise kitaplari da okumamis, filmi de izlememis, kimin kim oldugunu bilmeyen biriydi. onun icin filmden once kisa bir ozet gectik ona. cikista da begenip begenmedigimi sordugumda gulumseyerek "supermis yaa, vampirlerin pembe dizisi!" dedi, cok guldum! itiraf edeyim ben de filmin sonlarina dogru gulmeye basladim :) cok absurt diyaloglar, cok absurt sahneler var yalan soylemeyecegim. mesela volturi'lerin yasadigi "sato"msu binada gecen sahne var, zaten adamlar 18. yy giysileriyle geziyorlar, iste asaletti, peruklardi, (hersey bana 16. louis fransasini hatirlatti) ama sonra bodrum kata / zindana inmeleri gerektigi zaman ASANSORe bindiler!! asansor! ve dunyadaki en ufak asansore 8-10 kisi sigmaya calistilar, resmen kahkaha attim. bir ara da solumdaki arkadas esnemeye, telefonunu kontrol etmeye basladi. o bitti bu defa sagimdaki esnemeye basladi. filmin bitmesine 10-15 dk kala sol tarafta oturan biri cakmak cikarip cakmagini yakti! oyle yani, baya ilginc bir deneyim oldu :) (film bitince alkislayan insanlari saymiyorum bile) ama iyi geldi yaa, zaten dusuk beklentilerle gitmistim (robert pattinson'u gormek yetecekti) onun icin hayalkirikligi olmadi. ama IMMD sitesinde okudugum birkac entry cok hosuma gitti, onlari bulup buraya koyayim bir saniye.

My boss asked us if we had any plans for the weekend. I told her me & my roommates were planning to watch Twilight. She instantly replied with, “Start after you’ve had a few glasses of wine, you won’t be able to stop laughing.” IMMD.

bir de

My job at the cinema was to prevent people from hugging the “New Moon” poster. IMMD

neyse, simdi eclipse'i bekliyoruz bakalim :) gerci, ondan once aralik'ta RDJ'in sherlock holmes'u vizyona girecek onu da sabirsizlikla bekliyorum.

baska ne oldu? hmm. leonid'leri o gece (17 kasim) izlemeye calistim. 1:30am'de disari cikip 35 dk kadar dondurucu sogukta boynum tutula tutula gokyuzune baktim. toplamda 3 meteor gordum ama biri gozumun ucuyla gordugum bir meteordu onun icin pek de verimli gectigini soyleyemiyorum :/ ama o kadar addictive bir olay ki, ayaklarim, ellerim, burnum donmasina ragmen iceri girmek istemedim, "ya ben girer girmez bir meteor gorunurse de ben kacirirsam" diye. sonra "hadi bir tane goreyim, sonra hemen iceri girecegim" diye kararlar aldim kendi kendime ama ne zaman birini gorsem bu defa da "bir tane yetmez. o kadar bekledim, bir 5 dakika daha bekleyeyim bari 2 tane gormus olurum" demeye basladim. boyle boyle 35 dk dayandim ama sonunda hem uyku hem de soguk (ki atki, eldiven ve berem vardi ona ragmen dondum) baskin cikti, odama cikip sicak bitki cayi icip yattim.

yemek olarak da, dun ogretmenler gunu oldugu icin annem okuldayken ona bir hindistancevizli muzlu rulo pasta yaptim. hersey "from scratch" yani hem kekini hem kremasini sifirdan yaptim boylece icinde yapay (koruyucu madde, renklendirici, yapay aroma falan) hicbirsey olmadi. ve tadi sasirtici derecede guzel oldu! isin en guzel tarafi pastada 1 gram bile yag yok! tamamen yagsiz yapiliyor! kremadan biraz artinca kalaniyla da hindistancevizi toplari yaptim :) bunlari boyle yapip deniyorum, guzel olursa bayramda gelen misafirlere de yaparim diye plan yapiyorum. bu aksam da mercimek koftesi deneyecegim (tamamen vegan guzel yemeklerden biri). bir de gecen sabah mayali pogaca denemistim, ama mayalanmasi icin oldukca uzun sure beklemek gerekiyor onun icin 7'de kalkmama ragmen yap, mayala, hamuru kar, mayala, pogaca sekli ver, tepsiye diz, bekle, pisir derken 10'da ancak bitti isim. oyle yani, ozel bir durum olmadikca 3 saat ugrasmaya degmez bence.

boyleyken boyle.

as you were.

birkiuc

2009-11-17T08:52:00.003+02:00

1. eksi sozluk'te karma sahibi olmusum :) artik bana "agir abi" diyorlar.

2. leonid meteor yagmuru zamani geldi (dun gece ve bu gece). ama hava bulutlu :/ aksama kadar acilir umarim...

3. haftasonu eve gidip dinlendim. cok iyi geldi. 550 ogrencinin sinav kagidini okuduktan sonra ihtiyacim vardi gercekten de.

karamelli kurabiye ve soya kiymali borek

2009-11-05T10:15:00.007+02:00

ne kadar garip bir isim oldu degil mi? :)
gectigimiz hafta, annemin ankara'ya gidecek olmasini bahane edip borek ve kurabiye yaptim.
kurabiyeyi yaparken (esmer seker bittigi icin) beyaz seker kullandim, ve daha onceki kurabiyelerim fazla sekerli oldugu icin miktari yariya indirdim. ama diger olculeri dogru kullanmama ragmen hamur biraz yogun oldu. sonra da hamuruna ufak ufak parcalara bolunmus ulker rodeo kattim (karamel ve fistik parcalari iceriyor). tadi kurabiyeden cok scone'a benzemis, onun icin ben biraz hayalkirikligi yasamistim ama karameller guzel erimis ve yiyenler cok begendi.

bir de firini acmisken borek yapayim dedim, soya kiymasi, sogan, biber ve havuc kullanarak bir karisim yapip yufkalarin icine koydum, pisirdim (daha dogrusu annem yardim etti). kiymali harc bittikten sonra da arta kalan yufkalara beyaz peynirli harc koydum. tadi guzel oldu, ama tabi ki patatesli borek kadar degil :)

sansli dogan insanlar

2009-10-31T13:38:00.004+02:00

annem ankara'ya gittigi icin evde kediyle yalnizim. 2 gundur yagmur yagiyor disarida, bugun iyice kuvvetlendi, hatta "marmara'da siddetli firtina olacak" uyarilari yapildi. bizim sitenin isitma sistemi merkezi oldugu icin blok yoneticisi istedigi zaman kaloriferleri aciyor, ve dun aksam ilk defa 2-3 saatligine kaloriferler yandi, biz de kediyle isindik. bu sabah da 10'a kadar yakmislar petekleri, sabah uyandigimda ev sicacikti. sonra kediyi kucagima aldim (hayvan hic sevmiyor kucakta durmayi ama 1 dakika kadar tutabiliyorum), camdan disari baktik birlikte, ve ne kadar sansli oldugumuzu dusundum.

kuru, sicak evimiz var. disarida firtinalar koparken biz huzur icinde, hayatta kalma kaygisi cekmeden, yedigimiz onumuzde yemedigimiz arkamizda yasayabiliyoruz. bu boyle olmayabilirdi. evsiz bir ailenin cocugu olabilirdim, veya ailem evini sonradan kaybetmis olabilirdi. para kazanabilmek icin egitimimden odun verilebilirdi, karda kista, zor sartlar altinda fabrikalarda veya konfeksiyon atolyelerinde calisiyor olabilirdim. saglik sigortam olmayabilirdi, emeklilik fonum olmayabilirdi. evde bir hayvan besleme, barinaklara yardim etme gibi bir luksum olmayabilirdi. evde internet, surekli sicak su, kablolu televizyon gibi olanaklarim olmayabilirdi. havanin kotu oldugu zamanlarda duraga kadar 15 dk yurumek yerine taksiye binmek gibi bir secenegim olmayabilirdi.

evet, sanirim sansli dogan insanlardan biriyim.

lutfen barinak gonulluleri dernegine bagis yapin. bahcesehir barinagi sular altinda kaldiginda cok yardimlari dokundu, ve kis aylarinda hayvanlari sicak ve kuru tutabilmek icin ekstra harcama yapmalari gerekiyor. ustelik bagislarinizi karsiliksiz birakmiyor, yaninda t-shirt, poster veya kahve kupasi hediye ediyorlar: http://www.bgd.org.tr/bagis/bagis.html

yazmaya basladigimda boyle duygusal olacagini tahmin etmemistim, ama oyle cikti nedense. (gecen aksam cnbce'de sylvia filmi vardi belki onun etkisi olmustur.) neyse, isimin basina geri donmem lazim. persembe gunu sunumum var :/ kitap fuari'na gitmek istiyorum bu sene, ama bu haftasonu olmayacak. onumuzdeki cumartesi olabilir belki...

stalker much?

2009-10-25T10:36:00.003+02:00

evet, beni taniyanlar bilir, bos zamanlarimda insanlari (tanidigim ve tanimadigim) sanal ortamda stalk etmek hobilerim icinde yer alir. google reader'imda (hemen bakiyorum bi saniye) yazarini tanimadigim/yazari beni tanimayan ve "lolcats" gibi iyi bilinen bloglar olmayan tami tamina 32 subscription var! bunlari nasil buldun derseniz de, bazilari facebook'taki arkadaslarimin (mind you, facebook'ta arkadasim demek gercek hayatta da arkadasim demek olmuyo. fb'takilerin yarisindan coguyla yuzyuze tanismisligim yoktur) profillerindeki webpage'lerden bulunma, bazilari arkadaslarimin onerisiyle eklediklerim, bazilari old crush'lari google etmem sonucu buldugum sayfalar, vs. vs... bu normal bisey mi bilmiyorum aslinda. yani, easily googleable ve accessible (albeit personal) website'lari okumak normal midir? yoksa ben creepy bir pervert mi sayiliyorum?

ornek verelim: fb'tan arkadasim olan ama yuzyuze tanismadigim, benimle ayni okuldan mezun olan birinin blog'una subscribe etmistim ve yeni seyler yazdikca okuyodum. sonra bir gun sans eseri karsilastik, tanistik, muhabbet ettik. ve ben muhabbet esnasinda blogunu okudugumu soyledim ona. ve yuzunde anlik bi saskinlik ifadesi belirdi. ama iste, anlayamadim acaba korku dolu bi saskinlik miydi, yoksa flattered bi saskinlik miydi, yoksa sadece unexpected bi saskinlik mi. sonra da nasil davranacagimi bilemedim. bilmem anlatabiliyo muyum... sanirim socially awkward dedikleri bu oluyo :/

yine blog'dan blog'a atlarken gordugum (tanimadigim) birinin yazisinda "stuff i like" diye bi liste vardi ve maddelerden biri "understanding something about science and feeling like the man who invented fire" gibi biseydi ve birden madalyonun oteki yuzunu gormus oldum! yani, ben hep keske scientist olmayan insanlarla (ornegin yazarlarla, sanatcilarla, vs.) ayni intellectual seviyede konusabilsem, keske soyledikleri terimler, verdikleri referanslar kafamin ustunden ucup gitmese diye dilemisimdir, ama meger onlar da bilimadamlari icin ayni seyi soyluyomus (ya da ben kendimi kandiriyorum, emin degilim) :)

dun aksam inanc'tan arkadaslarla bulustuk, ve ben yine homesick oldum. click etmek icin ugrasmak zorunda olmamak, kimsenin birbirine hava atmaya calismadan konusabilmesi, kendini one cikartmak icin baskalarina laf sokmayi meziyet sanan insanlarin olmamasi... hepsi ozledigim seyler... neyse yaa mizmizlanmiycam, ve "dun aksam cok iyi vakit gecirdim" diyerek noktayi koyucam.

sabanci'da da sanat tarihi dersi veren bi hocayi bikac kisi cok ovdu bana, sonra eksi sozluk'ten baktim orada da ove ove bitirememisler adami. lecture saati de bana uyuyordu, gecen hafta gidip dinledim adami. ve anlattiklari kadar varmis ona karar verdim. adam zaten elegant, charismatic ve eloquent, bi de ustune benim ilgimi ceken bi konudan bahsedince, bi de bunu passionate bi sekilde yapinca ben de tav oldum! artik her hafta gidip dinlemeyi planliyorum bakalim :)

neyse, cok zaman harcadim yine. odevlerim var hayvan gibi, ama pazar pazar, hic calisasim yok :/ kedi de benim yorganin ustunde bana nispet yapar gibi misil misil uyuyo. neyse. muslili kurabiyeden sonra chocolate chip kurabiye de yaptim. millet begendi ama ben baska tarif bakicam chocolate chip icin.

muslili kurabiyeler:

kabartma tozu paketinin arkasindaki tariften yaptigim pogaca:

bu da son yaptigim chocolate chip:

kedi kopek derken saat 2 olmus

2009-10-20T01:56:00.001+03:00

su siralar cok sik kendi kendime tekrarladigim bi cumle var: "allahim, 27 yasina geldim, hala ders aliyorum! ne zaman biticek bu cile!" diye yakiniyorum... aslinda bu kadar mizmizlanmazdim normalde, ama aldigim ders benim konumla uzaktan yakindan alakasi olmayan, hocalarin zorlamasi sonucu almak zorunda kaldigim bi ders. ve her ne kadar hocayi cok sevsem de dersten pek bisey anladigimi soyleyemem :( gecen sene almis oldugum baska (yine konumla alakasiz) bir ders kadar kotu olmasin, bunda da cok zorlaniyorum... 2 soruluk odev uzerinde gunlerdir ugrasiyorum, hala bitmedi. biticek gibi de durmuyo. pofff neyse moral bozucu onca sey varken bununla zaman harcamayalim di mi...

sabanci universitesi ogretim uyesi dicle kogacioglu gecen hafta bogazici koprusunden atlayarak intihar etti. kadin sosyal bilgiler bolumu hocasi ve ben tanimiyodum, onun icin direk olarak beni etkilemedi bu olay, ama kadinin dersini almis, dersinin asistanligini yapmis arkadaslarim var, ve 5 senedir bulundugum sabanci'da kadinla mutlaka ayni ortamda bulunmuslugum olmustur. ve insan dusunmeden edemiyo, acaba bilsem elimden bisey gelir miydi diye. duyduguma gore derste gozlerinin ici gulen, kahkahalar atan biriymis, ama intihar notuna "cok aci var, dayanamiyorum" yazmis. aklim almiyo. gercekten. olayin benim icin en can alici yonu ise kadinin buyuk bi hayvansever olmasi ve butun varligini barinaklara birakmis olmasi. ben de barinaklara duzenli olarak bagislar yapiyorum ve hep hayalimde (hani derler ya "1 milyon dolarin olsa ne yapardin" diye) sokaktaki hayvanlara guzel bir yuva kurmak ve onlara bakmak var. ama gel gor ki ne zaman televizyonda veya internette aci ceken veya hayatini kaybetmis bi hayvan gorsem kendimi tutamayip agliyorum. bbc'deki veteriner programlarinda bile, kopek programin sonunda sagligina kavusmus olsa bile ben o yarim saat boyunca etrafimdakilere caktirmadan gozyaslarimi silmeye calisiyo oluyorum. dahasi, baska isim yokmus gibi, ve agliycagimi bildigim halde, yuva ariyorum sitesine gidip oradaki sahiplenilmeyi bekleyen kedi-kopeklere bakiyorum, hikayelerini okuyorum... neyse, konudan saptim. dicle hoca'nin bu kadar hayat dolu olup ustelik hayvansever olup kendi hayatini sonlandirmayi secmis olmasi beni cok uzdu. hani bazi insanlar vardir ya capcanli, etrafina nese sacan, hep yuzu gulen, iste ben hic onlardan biri olmadim. yardim edemiyorum, olaylara hep karamsar bakmaya alismisim. ve kendisi oldukca iyimser olan ablam tarafindan cok defa elestirildim bu huyum yuzunden. ama simdi goruyorum ki obur turlu olmak da kurtulus degil. true blood'u izleyeniniz var mi bilmiyorum ama (ben yeni yeni basladim), ordaki zenci kiza buyucu kadin "senin icinde demon var onun icin bu kadar cynical'sin, bitchy'sin" diyodu, kiz da ciddi ciddi dusunuyodu acaba dogru mu diye. ben de bi ara dusumustum acaba hipnoz falan olsam daha iyimser biri olabilir miydim, karakterimi degistirebilir miydim diye. neyse toparlayamiycam, cok dagildi konu! hipnoz demisken, cok ama cok merak ettigim konulardan biri de bu iste. kendim hipnoz edilmek istemem (tamamen korkudan) ama fake etmiyceginden emin oldugum birinin hipnoz edilisini izlemeyi cok isterdim mesela :/

donem sonunda (ocak sonu veya subat basi) doktora yeterlilik sinavina giricem. ve cok korkuyorum. termodinamik, emt, quantum, klasik mekanik, offfff! disipline olup her gun calismaya baslamam lazim ama hep baska is cikartiyorum kendime (aldigim tek dersin odevine 3 gun harcamak gibi mesela), bi de yazin hic calisamadigimiz icin hocamla simdi haril haril basladik calismaya. tamamen benim sucum ama.

bi profesorun anlattigi russian literature audio lecture'larini indirdim, onlari dinliyorum iphone'umda. taaa freshman senemde russian literature dersi almistim, cok da begenmistim (pushkin, turgenev, gogol, lermontov, vs.) ama cogunu unutmusum ne yalan soyliyim. bi de bu adam tarihini de anlatiyo, yani sadece yazi stilini falan karsilastirmiyo, yazarlarin hayat hikayelerini de anlatiyo, onun icin cok begenerek dinliyorum :) zaten subscribe ettigim bikac podcast var, bunu da ekleyince artik eve gidip gelirken hic muzik dinlemez oldum!

bi de, fransizca ogrenmek adina buyuk bi adim atarak rosetta stone programini bilgisayara yukledim. ama hangi arada zaman bulucam da buna calisicam derseniz, bilemiyorum... belki de sinavi gectikten sonra (gecersem tabi) baslarim. too much to do, with too little time!

bu arada pogaca yapmayi da ogrendim :) tadi cok da guzel oluyo valla ovunmek gibi olmasin :D ama tabi ki icine margarin koyuluyo, onun icin yerken bi yandan da sucluluk duygusuna kapiliyorum.. gerci, 14 pogacada yarim paket (125 gr) margarin oluyo, o da pogaca basina 10 gr'dan az eder, ama yine de...

son olarak da, oyun 2009'un eleme sinavi sorularindan 10'un icinden sadece 5'ini yapabildim :( kendimden utaniyorum valla :( artik yari finale en az 7sini bilenleri aliyolar, onun icin submit etmeyi bile planlamiyorum eger onumuzdeki 4 gun icinde en az 2sini daha cozemezsem. nerde okumustum, zeka kullanilmadigi zaman geriler diye :) cidden artik hic special diilim sanirim. "turn-offs include people who can't seem to get over the fact that they were once gifted children" diye yazmisti bi blogger :)

evet, gulerek kapatalim bu entry'yi:

lolcats'i herkese tavsiye ederim, gulumseme garantili :)

here we go again

2009-09-30T19:47:00.003+03:00

kac gun oldu ben yazmayali... kisa bir update'e sira gelmis :)

hastaligim gecti. ama gecene kadar ben oldum resmen! normalde 1 haftada gecmesi gerekirken 2 hafta surdu :/ ben saglik ocagina gidip doktora gorunmustum, kadin da sadece bogazima(bademciklerime) bakip ilac yazmisti, ama kadina gorundukten sonra oksuruk cigerlerime indi, basagrisi artti, burnum akmaya basladi falan filan. neyse, bayram boyunca hastaydim, onun icin cok yere ziyarete de gidemedik. bi de evin temizliginde anneme yardim edemedigim icin yemek yaptim ben. senelerdir yaptigim ve spesiyalim haline gelen patatesli borek yaptim, kedi dilli tatli (kendim uydurdum ama herkes cok begendi:)) yaptim. ondan once de portakal agaci sitesinden buldugum tariflerle kisir ve patatesli/(soya) kiymali borek yapmistim. portakal agaci'na baktikca mutfaga girip biseyler pisirmek istiyorum delicesine! kurabiye yapmayi ogrendim mesela - ilk denemem pek iyi olmadi (karbonati cok koymusum ve biraz az pisirmistim) ama ikincisi cok guzel oldu :) herkes de cok begendi :) kisir'i da sadece 1 defa yaptim ve fazla sulu oldu ama ikinciye daha iyi olucak eminim :) bi de bize misafirlerin gelicegi bi gun karniyarik yaptim. ama o cok guzel olmadi ne yazik ki :/ olsun, hatalarimdan ders alip bi sonrakine daha iyi yapmaya calismak cok hosuma gidiyo ne yalan soyliyim :) bi sonraki hedefim guzel pogaca yapmak. bi de mayali hamur karip turlu seyler bake etmek.

bu hafta okul basladi. yine asistanlik yapicam freshman physics dersine :/ cumartesi gunu sirt cantasi + tekerlekli cekcekli bavul + elde tasinan bir canta (duffle bag) yuklenip okula gittim, yurt anahtarimi alip odaya yerlestim. sansliyim ki gecen seneki odam cikmis yine :)) ama en iyi anlastigim 2 arkadas baska yerlere tasindi o baya kotu oldu. neyse, odaya o cantalarimi goturdum, iclerini bosaltip bos cantalarla ofise gittim. ordaki kitaplarimi bu cantalara yukleyip bunlari yurda cikardim. bosalttim, tekrar ofise, tekrar cantalari doldur, yurda cikart. kollarim koptu! sonra da bodrumdaki depodan 2 kolimi aldim, onlari 3 kat yukari tasidim kendi basima. biri hafifti ama digeri cok ama cok agirdi, basamak basamak cikarttim resmen parmaklarim morardi! neyse, halloldu sonunda :) sonra tekrar eve dondum, 2 gun sonra tekrar okula gittim, 2 gun sonra tekrar eve. ama haftaya hersey duzene oturucak sonunda. dersler de baslamis olucak. kendime schedule hazirladim, yeterlilige 3.5 ay sonra giricegim icin bos zamanlarimda fizik calisicam. pofff, dusunmek bile istemiyorum, ama neyse. plan yaparsam yaptigim plana uyan bi insanim onun icin sorun cikmaz heralde.

baska ne diycektim? hmmm.. bikac hafta once klm turkiye'nin 2 gun suren bi promosyonu olmustu. o 2 gun boyunca bilet alip mart 2010'a kadar ucacaklara istanbul-amsterdam return ticket'i 80 euro'ya satiyolardi. ben de cok dusundum alsam mi almasam mi diye, sonunda da aldim. ama tek alabilecegim tarih subat 2010'du ve amsterdam'in kisin soguk oldugunu biliyorum, ve ben sogugu pek seven bi insan diilim, ama olsun :) zaten 5 gunluk bilet aldim. 2 gun leiden+den haag'i gezsem, 3 gun de amsterdam icin yeter bence. gun basina 1 muze ve biraz sehir turu koyarsan tam yetiyo iste. :) eylul basinda her sene yaptigimiz astrophysics of neutron stars workshop'umuz vardi, orada bir gun hic anlamadigim konular konusulurken baymistim ben de defter cikartip ileride hangi muzelere gitmek istedigimin listesini yapmistim. dunya capinda unlu olan hermitaj'i gordum, ama en unlusu olan the louvre duruyo hala. digerleri de (gorme istegi sirasina gore) soyle:

1. the louvre - paris, fr
2. art institute of chicago - chicago, il
3. national gallery of art - washington, dc
4. museo del prado - madrid, sp
5. van gogh museum - amsterdam, nl
6. toulouse-lautrec museum - albi, fr
7. guggenheim museum - bilbao, sp
8. national gallery - london, uk

bakalim hepsini gezmek kac yilimi alicak :) soyle bi bakinca, hollanda disinda sadece abd, ingiltere, fransa ve ispanya var. bunlarin icinde de abd icin vizem var ve fr ile sp icin de bulgar pasaportum. parayi denklestirdik mi cok zor olmasa gerek! :)

[blog'u yazmaya 7:47pm'de baslamisim, saat 1am oldu iyi mi!]

song of the day: reviewing the situation - oliver! soundtrack

daha tatil bitmeden...

2009-09-15T11:19:00.004+03:00

sen misin sogukalginligi ve grip'e "basit hastalik" diyen? ahanda, farenjit oldum :(

daha yaz tatili bile bitmedi oysaki.. dun sabahtan beri araba carpmis gibiyim, bugun de saglik ocagina gittim, doktor antibiyotik verdi :( poffff

in other unrelated news, cevreyi koruma adina artik marketlerde poset kullanmiyoruz (eskiden de genelde sirt cantasiyla falan giderdim ama cop poseti olarak kullanmak icin evde poset bulundururduk) koroplast'in dogada cozunen cop posetleri satiliyo, onlardan kullaniyoruz artik. 24 ayda cozunuyomus.

ve, her ne kadar ufak bi katki olsa da, daha huzurlu uyuyorum geceleri :) tabi 2 satte bir oksuruk nobeti ile uyaniyorum, su icip pastil aliyorum ama neyse..

edit: faranjit degil farenjitmis, duzelttim ve utandim kendimden. antibiyotik etki etmeye basladi sanki, ama oksurukler ve (sonradan ortaya cikan) burun akintisi hala tam gaz devam...

hastalik hastasi sirin

2009-09-12T17:20:00.002+03:00

evet ben hastaliga kapilma konusunda parayonak bi insanim. ama oyle grip, sogukalginligi gibi basit hastaliklar diil de, daha cok kanser, beyin tumoru gibi seyler kafama takiliyo. her turlu kansere yakalandigimi dusundum senelerdir, ne biliim kemik kanseri, deri kanseri, gogus kanseri, lenf kanseri, vs vs. simdi de 2 gundur sol kulagimin arkasindaki 1 cm^2'lik bi bolgede ufak bi sislik var, ve dokununca agriyo. ben de, ne yalan soyliyim, her an dusup olebilirmisim gibi hissediyorum :/
okulun sagladigi saglik sigortasi yaz tatilinde gecerli olmadigi icin okul baslayinca yani 2 hafta sonra gidebilicem anca. umalim da daha cok buyumesin bu sislik... hele bi de gecen gece, normalde hic yanimiza yaklasmayan, sadece kis aylarinda bazen benim ayakucumda uyuyan recel, ben yattiktan sonra hop diye yataga atlayip ilk defa ayakucuma diil de baya baya kolumun oraya gelip bana yapisik uyudu, ben de uzun sure "kedi olucegimi biliyo onun icin yanima geliyo" diye panik yaptim, uyuyamadim. boyle manyak bi insanim iste.

i know

2009-09-08T11:30:00.002+03:00

COME IN
ASK ME
I KNOW

bu yazi sultanahmet'teki bi magazanin cam kapisina yapistirilmis bir A4 kagitta yaziyodu. cok merak ettim, adam ne biliyomus diye.

yine cok seyrek yazmaya basladim biliyorum. ve mazeretim yok, sadece useniyorum. :/ kopenhag'dan dondukten sonra karakoy'de workshop'umuz vardi yine onunla ugrastim. o da yeni bitti iste. cuma gunu de bi arkadasin dogumgunu vardi taksimde kutladik.

leonard cohen konserini de yazmadim hala di mi? ne diyim bilemiyorum, konser doga ustu bi tecrubeydi. oncesinde inanc'tan iki ogrenciyle bulustum, onlar da cohen hayraniymis, hatta nick cave hayraniymis, cok sevindim :) aksam konser baslayana kadar beraber takildik, konser cikisi da ben otobusumu kacirdigim icin beni taaa eve kadar biraktilar :) ben cohen'in live in london dvd'sini konser oncesi izlemedigim icin nasil bisey beklemem gerektigini bilmiyodum, ve sonrasinda dvd'yi izleyince anladim ki cok benzer bi setmis. dogrusunu soylemek gerekirse de, "iyi ki onceden dvd'yi izlememisim" diye dusundum, yoksa hicbisey yeni gelmiycekti. neyse, 74 yasindaki amcanin sahneye dans ede ede cikmasi olsun, fotr sapkasini cikartip saygi durusunda muzisyenlerini dinlemesi olsun, arka duvara asilmis lir calan kadin cizimi olsun butun konser muhtesemdi. 5 agustos aksami famous blue raincoat'u calmamis ama bize caldi, ben de kendimi ozel hissettim durduk yere :) bi ara da hallelujah ile i'm your man'i ustuste caldi. hallelujah zaten o kadar guzel bi sarki ki, leonard cohen onun disinda hicbir sarki yazmamis bile olsaydi sirf o sarkiyi yazdigi icin ovguyu haketmesi gerekirdi bence. cok duygu yuklu bi atmosfer oldu bi ara, kendimi tutamayip aglamaya basladim (o derece yani), sonra caktirmadan ellerimle gozlerimin kenarlarindan akan yaslari silmeye calistim, o sirada farkettim ki sol tarafimda oturan 30-35 yaslarindaki adam da agliyo! oha dedim yaa neden benim cevremde bunun gibi daha fazla insan yok? dedim, iste evlenilmesi gereken adam bu. sonra sahneye dondum, leonard cohen sapkasini gogsune dayamis vokalistleri sarki soylerken saygi dolu gozlerle onlari izliyo, o zaman dedim ki "yok iste BU evlenilmesi gereken adam". adamin hayatini dusundum, yasadigi iliskileri, onlardan cikarttigi dersleri, yazdigi sarkilari. ve dedim kendi kendime, o adam SU ANDA BURADA. benden 20 metre uzakta duruyo, bana donmus sarki soyluyo. o anda da inanamiyodum zaten, simdi de durup dusundukce gercek degilmis gibi geliyo...

neyse. baska ne olmustu? hmmm... annem benim 2002'de aldigim dell desktop'u kullaniyo tercume yapmak icin (win xp kurulu) ve bikac siteye uye olmus ilginc powerpoint'ler videolar falan paylasiyolarmis annem de onlari bilgisayara indiriyo izlemek icin. ve annem, 1995 senesinden beri bilgisayar kullanan annem, exe dosyalarinda virus tehlikesi oldugunu, guvenmedigi hickimseden exe dosyasi kabul etmemesi gerektigini bilmiyomus! ve virus sokmus bilgisayara. kaspersky de eski oldugu icin virusu tanimamis ve mudahale edememis. ben kopenhag'dan geldim annem durumu anlatti. kaspersky'yi calistiriyorum ise yaramiyo (2008'de yeni surumu cikmisti okuldan onu indirip onu kurmam gerekiyomus) spyware doctor var ama o da scan yapiyo, infectionlari buluyo ama para odemeden treat etmiyo hicbiseyi. (bu arada 34 infection cikti iyi mi) sonra kaspersky'yi buldum bi sekilde, yenisini kurdum, ama activation icin key file istiyo. onu da okuldan indiremiyorum cunku kampuste olmam gerekiyomus. 2 gun kafayi yedim, sonra dedim bu boyle olmuycak, zaten 7 senedir format atilmadi, iyisi mi ben format atiim hem nasil yapildigini da ogrenmis olurum. google'dan arama yaptim nasil yapiliyomus diye, sonra bilgisayarla gelen xp cd'sini buldum, onu taktim, adimlari teker teker yaptim, ama xp'nin kurulmasini istedigin partition'u secme isine gelince meger once "delete partition" diyip sonra xp'yi kurduruyomussun, ama ben o kismi atlamisim ve direk ustune kurmusum xp'yi yeniden. bilgisayara farkli bi isim verdim, sonra annemle bana 2 kullanici adi yazdim, bilgisayari actim ne goriim: C'nin tamami dolu, bizim eski kullanici isimleri duruyo, yenileri de eklenmis, ve ustelik eski kullanici adlarinin altindaki dokumanlari, videolari falan silmeme alet izin vermiyo. sonradan arastirinca su delete partition olayini ogrendim ve butun bu process'i tekrar yapmaya calistim ama delete'e basinda alet bana "cannot delete this partition since it contains some crusial setup files for win xp" gibi bi hata mesaji verdi. sonra okula gittim, okulun IT sayfasindaki win xp cd'sini kopyalayip cd'ye yazdim eve geldim, (authenticity code'u falan farkli, bi de SP1 yerine SP2) tekrar herseyi bastan denedim gene delete etmeme izin vermiyo! oyle denedim boyle denedim olmuyo! simdi de c'de cok limited bi space ile calisiyo annem bakalim... millete soruyorum bu sorunu nasil gideririm diye ama duzgun bi cevap alamadim simdiye kadar :/ zaten bendeki laptop sayisi 3e ciktigi icin bu 2005'te aldigim toshiba'yi anneme vermeyi planliyodum (elektrikler kesildiginde de calisabilsin ve daha compact olsun diye) ama tek xp'li bilgisayarim bu ve ilk laptopum oldugu icin cok baglandim kopamiyorum... okuldan yeni verilen lenovo laptopta da vista var ne yazik ki :( alir almaz xp kurmaya calistim ama alet izin vermiyo anasini satiim. onu da iste google'dan bakmam lazim, ama isin asli bu desktoptaki basarisizligim sonrasinda pek kendime guvenmiyorum. neyse bakicaz bakalim.

onun disinda da, ramazan geldi, ama pek de hos gelmedi. ramazan'in en sevmedigim tarafi hava cok sicak olmasina ragmen sokakta, otobuste veya tramvayda rahat rahat suyunu cikartip icemiyo olmak. boynumdaki kolyeyi hac sanip bana tip tip bakan insanlara alistim ama bu su icme/yemek yeme yasagina karsi koyamiyorum hala... ramazanin tek sevdigim tarafi ise ramazan pidesi :) ramazan pidesi kadar guzel bisey var mi yaa kilo almiycak olsam her gun yerim! :)) bu arada kopenhag'daki son gunumde sehri gezerken meydanlardan birinde kurulmus bi flea market gormustum. flea market'tan kastim aslinda daha cok eski esyalar + takilar. ve cok ama cok guzel bi kolye ucu gordum, sekizgen bi yildiz gibi, ve her kolun ucunda ufacicik bi kehribar tasi var. cok pahali da diildi ama alta bakan ucu biraz uzundu ve haca benziyodu onun icin almadim ben de.

son olarak da yurt konusunda yedigim kazigi anlatiim kisaca. bu olayi dun ogrendim ve sinirlerim bozuldu butun gun "nasil yaa? nasil yaa?" diyip durdum. artik kendimi tutmamin tek yolu bu konuyu dusunmemek, onun icin de artik vazgectim kafa yormuyorum kaderime razi geldim... olay su: gecen yil yeni yapilan "studyo daire"lerin birinde kaliyodum ben, ve 6 kisi bi daireyi paylasiyo, ortak mutfak ve oturma odasi var ama herkesin kendi banyosu var. so far so good. bu sene de orda kalmak istiyoduk hepimiz, cunku normal tek kisilik odalardan daha ucuz ve daha sessiz (i.e. undergrad gurultusu cekmek zorunda diilsin) ama haziran'da bize "yazin kalicaksaniz haftalik bu kadar para odemeniz lazim" dediler. simdi, size boyle bisey deseler nasil bi cikarim yapardiniz? benim yaptigim cikarim suydu: eger yazin para odemek istemiyosan odani bosaltman lazim. ve anahtar teslim tarihi falan da yaziyodu ve ben de deadline'dan once _araba kiralayip onca esyami eve tasimak suretiyle_ odami bosalttim, anahtarimi teslim ettim gorevliye. teslim ederken de adam bana "odada bisey brakmadin di mi?" dedi ben de hayir dedim. cut to yesterday, when i went back to school. ayni gorevliyle konusmaya gittik acaba bize yeniden yer cikar mi, acaba 6 arkadas ayni yerde kalabilir miyiz diye sormak icin. and it turns out, eger yazin basinda esyalarimi odada biraksaymisim ve anahtarimi gorevliye teslim etseymisim ne para odemem gerekicekmis ne de simdi donem basindaki piyangoya katilmam gerekicekmis. odam hazir beni bekliyo olucakmis!!! oysaki ben onca zahmeye girip odami bosalttigim icin simdi yeniden piyangoya girmem gerekicekmis ve oda cikip cikmiycagi kesin diilmis ve butun yaz esyalarini odalarinda birakan ve para odemeyen ogrenciler odalarindan cikartilmiycagi icin bana oda cikma ihtimali dusuyomus (in that, only ~30 rooms are available at the moment). may i just say, WFT? W...T..FFFFF????? nasil bi mantik bu yaa anlamiyorum! ve gorevli bize diyo ki "bana sorsaydiniz soylerdim", sanki benim aklima oyle bi olasilik gelicekmis gibi... offf akima geldikce sinirleniyorum tekrar tekrar! ufffffffff!!!!!!!

neyse, haberler basladi, trakya'da sele kapilip olenlerin sayisi 9'a cikmis, ona da canim sikildi simdi... bi de pasadena'nin kuzeyindeki daglar yanip kul oldu ona da sinir oldum, boyle butun kotu haberler ustuste geliyo anasini satiim. hah, gok gurlemeye basladi gene.

song of the day: abbatoir blues - nick cave and the bad seeds

kopenhag hatirasi

2009-08-22T20:12:00.002+03:00

yarin aksam (gece) istanbul'a donuyorum. bugun sehirde biraz gezdim (rosenborg sarayina gidip "crown jewels"larini gordum) ama butun haftanin yorgunlugu biriktiginden otele erken dondum, vakit bulmusken update yaziim dedim.

kopenhag inanilmaz guzel bi sehir! bi kere cok guvenli, cok temiz, insanlar nazik, ve (benim icin cok onemli olan bir nokta) herkes ingilizce konusuyo! okullarda 4. siniftan itibaren ogretiyolarmis ingilizce. 7eleven'daki kasiyer bile, oteldeki temizlik gorevlisi bile konusuyo, agzim acik kaldi! guvenli olmasi konusunda zaten oduller falan almis. avrupadaki en yasanilir sehir secilmis. gelirken ucagim 1am'de indiginden otele 3am'de varmistim, ve metro istasyonu ile otel arasinda 300-400m kadar yurumem gerekmisti ve ben gelmeden once "o mesafeyi nasil yuruycem o saatte? ya taksi bulamazsam? ya mug edilirsem?" diye panik yaparken, havaalaninda bi gorevli bulup ona sordum, adam da hic dusunmeden "it's very safe here. don't worry" dedi. gercekten de istasyondan otele yururken tek gordugum bisiklet ustunde gezen genc insanlar oldu (cogunlukla bayanlar). oha dedim yaa boyle bi yerde yasamak lazimmis!

that being said, sehir guzel oldugu kadar da pahali! soyle soyliyim, 17dk suren bi metro yolculugunun bileti 31,5 kron yani 10 tl!!! on milyon! ilk gun yiyicek ucuz (ve vejeteryan) bi yer bulamadigimdan 7eleven'dan bi calzone almistim, o da 10 tl civarindaydi. 1 litrelik icme suyu da o kadar. (sonradan ogrendim ki musluktan akan su icilebiliyormus). yaz okulunun ilk aksami yemege gittik 8 kisi, ve bi tek ben vejeteryan oldugum icin biraz rahatsiz hissettim kendimi. sehir merkezinde benim de yiyebilicegim bi yer aradik durduk, sonunda bi greek restaurant bulduk. icecek veya tatli almamama ragmen 120 kron yani 40tl odedim, sadece 1 tabak yemek icin :/ paranin degerini soyle demonstrate edeyim: adamlarin en buyuk metal parasi 4 dolar degerinde. 6 milyonluk coin dusunun! sokakta satilan kulah dondurmalar 6 tl'den basliyo, algida cornettolar ise yine 10 tl. marketten tuzlu kraker aliim dedim, o 150 gramlik uyduruk sey bile 3 tl tuttu :( uff yani, hersey ates pahasi!

basima gelen diger ilginc sey ise supermarkette yiyicek bisey ararken (bu arada adamlarin supermarket dedikleri sey bizim bim'den daha buyuk degil) adamin tekinin gelip bana danimarkaca (danimarkada konusulan dilin turkce adi ne ki? simdi baktim, danca deniyomus) biseyler soylemesi oldu. ben de anlamadigim icin adami sadece acknowledge edip baska tarafa yoneldim, ama adam karsilik vermedigime uzulur gibi oldu. isin asli adam konusmasinin bi yerinde "kolega" gibi bisey soyledi ben de acaba yaz okulundan biri de ben mi taniyamadim diye dusundum. neyse, sonra 2 dk sonra baska bi aisle'da beni tekrar buldu ve yine biseyler soyledi, bu defa ben de ingilizce adama danca konusmadigimi soyledim. o da hemen ingilizceye switch edip "i said you look beautiful" dedi. [burada parantez acmak istiyorum: neden creepler hep beni buluyo allahim?] adam dalga geciyo diye nazikce adama thanks dedim yurumeye basladim ama adam koluyla beni durdurdu. konusurken ya omzuma dokunuyo ya da sirtimi ellemeye calisiyo sinir oldum, geri geri gidiyorum adam konusmaya devam ediyo ufff! adamin soyledikleri sunlar: where are you from? how old are you? you're very beautiful. are you married to a danish man? you should get married to a danish man. then you can divorce him if you want, at least you'll have your foot in the EU. (adam nereli oldugumu sorunca bg degil tr demistim.) you don't look like a turk. you look french, or maybe italian. i would ask you to marry me if i wasn't already married. i'm half danish half brazilian. this is my third wife. first i was married to a ___ (bi ulke soyledi ama arjantin miydi neydi hatirlamiyorum), then a russian, now a ____ (baska bi ulke). how old are you? i'm 46. it's hard staying in a marriage. and especially if your parents don't like you wife. in scandinavia for example they get very angry if you don't pick a nordic wife. maybe it's like that in turkey too, you know? are you a muslim? like, maybe your family would object if you married a danish, because he's catholic. i'm roman catholic for example, and it's very important for my family that i marry a roman catholic. but that doesn't mean that i'm from rome, you know? i'm roman catholic, but not roman. [i'm not even kidding, he actually said this.]
offf allahim, neden bu weirdolar hep beni buluyo?

neyse, onun disinda oldukca uneventful bir haftaydi. otelde ilk 2 aksam kaldigim odada bedbugs vardi, ikinci sabah uyandigimda bi tanesini uyurken bacagimla oldurdugumu farkettim, sonra yastigimin ustunde gezinen baska bi tane gordum. onu oldugdum, sonra dusa girdim ciktim, yorganda bi tane daha var! freak out ettim direk, resepsiyondaki kadina soyledim o da "siz dersinize gidin, aksama dondugunuzde size yeni bi oda hazirlamis olucaz" dedi bana, ama aksam geldigimde resepsiyonda baska bi adam vardi ve adam bana "bize oyle bi bilgi gelmedi" dedi. adama "there are bedbugs in my bed and i don't want to sleep there" dedim, adam 3-4 kisiye telefon etti danca biseyler tartisti, sonunda baska bi oda verdi :/ ben de parayonak oldugum icin kesin burdan da cikar bocekler dedim ama cikmadi en azindan. bi de odalarda kettle ve cay/kahve var, o cok guzel :)

ama all in all, sehir cok guzel. her tarafta bisikletli insanlar (insan nufusunun %30 kusuru bisiklet kullaniyomus), goller, golde yuzen ordekler, KUGULAR! kopegini gezdirmeye cikmis insanlar, sevimli kopecikler, (dun hatta kedisini gezdirmekte olan bi cocuk gordum, kedi saskin saskin ordekleri izliyodu) herseyi cok guzel. ama homesick olmadim dersem de yanilirim heralde. kedimi cok ozledim bi kere. bilmyorum yaa, burda kopekleriyle catch oynayan insanlari gordukce, onlarin kopeklerini oksamalarini gordukce kedim aklima geldi hep. recel de yeni bi oyuncagi olunca onu attigimda agziyla tutup geri getiriyo onume koyuyo. bi de yumusacik tuyleri var :) uff i sound like a crazy cat lady don't i?

neyse, bu aksam bavul mavul toplamam lazim, yarin sabah check out edicem, sonra bi tane daha sanat muzesine gidicem bi de the little mill varmis, 1900lerin basindan beri hic degistirilmemis, preserve edilmis bi ev. bi de danimarkanin en unlu heykeli olan the little mermaid'in 96. yasgunu kutlamalari olucakmis yarin. bakicaz bakalim.

fotograflar istanbula donunce..

ressamlar

2009-08-16T22:55:00.002+03:00

neden ressamlara bu kadar saygi duydugumu sanirim anladim. (babamin da bir ressam oldugunu saymazsak.)

1. resim yapabilmek icin yetenek lazim.
2. hayalgucu lazim. neyi kagida dokecegini gozunde canlandirman, kafanda bir "sahne" olusturman lazim.
3. eserini bitirdikten sonra baskalarina sunmak icin cesaret lazim. onlardan gelecek elestiriye acik olmak, saglam karakterli olmak lazim.

bugun statens museum for kunst'a gittim de, cok etkiledi beni....

ps: yukaridaki listeyi yazarlar icin de yapabiliriz tabi ki.
pps: yazicak birsuru sey birikti, ama bende oturup 1 saat boyunca blog yazacak enerji yok, onun icin bununla idare edin :/

nothing good happens after 1am

2009-08-04T01:22:00.004+03:00

aksam eve gec geldim, annemin istedigi bikac evragi aradim evin icinde, biraz uzun surdu. ablamlarla konustum, sonra email falan baktim, sonra mutfaga gittim, baktim bulasiklar birikmis. makineyi doldurup acayim dedim, teker teker sudan gecirip makineyi dizinceye kadar saat 1am oldu. ocak ustu espresso cezvesi makinede yikanmiyo onun icin onu lavaboda yikiyiim dedim (ve lavabonun kendisini tabi ki) ama uykusuzluktan mi yoksa evde yalniz oldugum icin mi bilmiyorum, surekli sol gozumle sanki soldaki duvarda hareket eden biseyler gorur gibi oldum. donup bakiyorum (bocek olabilir korkusuyla), yok hicbisey. onume donuyorum, iki saniye sonra gene bisey hareket ediyo! uff gece gece stres yaptim resmen...
caner'le bulustuk taksim'de, muhabbet ettik :) benim kolyemin zincirinin kenari koptugu icin onu hep cuzdanimda tasiyorum bi gumuscu bulursam tamir ettiriim diye ama gidip sordugumuzda bi satici bize "taksimde sadece 1 tane tamirci vardi o da isini kapatti" dedi! koskoca taksimde tek bitane mi varmis tamirci anlamadim. :/ neyse onu halledemedim, hala kolyesiz geziyorum (cok garip bi duygu valla)
neyse...
canerle yururken istiklalin iki tarafinda da paso leonard cohen posterleri gordum, hem de yeni takildiklari belliydi. bazilari tutkalla yapistirilmis, onun icin cikartmak istersen her tarafi yirtilicak belli. ama bazilari sadece koselerinden kalin bantla tutturulmus. ben de dusundum acaba caktirmadan bi tanesini alabilir miyim diye, ama etraf cok kalabalik oldugu icin vazgectim. iksv'nin onunden gecerken canere dedim bi soralim diye. icerideki gorevliye sorduk fazladan poster var mi acaba diye ama gitti bakti, yok dedi. sonra canerle baska, daha tenha bi yerde yine poster GORMEDIK ve ben canerin onunu kapatirken o posterin bantlarini SOKMEDI ve ben sonrasinda posteri rulo yapip eve GETIRMEDIM. bu poster eve geldigimde yerde duruyodu valla ben masumum :o)

geceleri uyuyamiyorum yine. 1'de yatiyorum, 3'e kadar donup duruyorum yatakta. sabah 9da kalktigim icin pek verimli gecmiyo gunlerim. bi de itiraf etmek gerekirse pek hareket etmiyorum - onun da etkisi olabilir uyuyamama konusunda. poff. neyse bulasiklar bitinceye kadar su kalan belgeleri de ariyim bakalim..

song of the day: the future - leonard cohen (saka maka 2 gun kaldi!)

ps: 10 gun once bulgaristan'a gittim geldim. onu sonra yazicam. st. petersburg'daki son 2 gunu de yazicam ama o da sonra.
pps: 15'inde kopenhag'a gidiyorum :) gectigimiz 12 ay icinde toplamda 5 ulkede bulunmus olucam bu bi rekor!

biraz dusundukten sonra gelen edit: 2006 mayis - 2007 nisan arasinda turkiye, rusya, fransa, abd ve almanya yapmistim o da 5 ulke ediyomus meger.

st. petersburg - 2. bolum

2009-07-28T12:43:00.011+03:00

i really do need to work. uff nedir bu bendeki motivasyon kaybi anlayamiyorum! tamam bu update'i yaziim, sonra basliycam makale okumaya...

evet, nerde kalmistik? st. petersburg'daki ikinci gunumuzde sehirden biraz uzakta bulunan pushkin kasabasina gittik minibusle. orada tsarskoe selo adli bi saray varmis:

yekaterina'nin yaptirdigi ama 2. dunya savasi sirasinda isgal edilen ve yakilan, icindeki cogu sanat eserinin/esyanin yokedildigi bi saraymis. sonra savas bitince eski fotograflara bakarak sarayi eski sekline sokmaya calismislar, ama iste, icindeki seylerin %90'i sahte. as in, not original.

ben sarayi gezerken vay anasini ne kadar guzel falan diyodum ama sonra annem "hepsi 1980'lerde yapilmis" diyince cok buyuk bi hayalkirikligina ugradim.. dahasi, bunun icin insanlardan tonla para aliyolar! rus vatandaslari icin giris ~14tl, yabanci ogrenciler icin ~15tl, yabancilar icinse ~28tl!!! ikimiz toplamda 40 tl'den cok verdik yani! dahasi, sarayin icine girmek icin sarayin bahcesinden gecmek zorundasin ve oraya giris icin de para aliyolar! orda da 10 tl falan bayildik. ve herkesi bi gruba koyup guide ile gezdiriyolar, ve biz bi rus guide ile gezdik (annem bana tercume etti) ve topu topu 10-12 oda gosterip "evet gezi bitmistir, cikis bu taraftan" dediler bize! ufff... oyle iste, cok buyuk bi hayalkirikligi oldu, onca para verdik bi de! bi de yemek yiyicek tek bir yer vardi orasi da sarayin kendi "cafe"si, ve 1 corba, 1 salata, 1 etli bisey (annem icin) ve 1 patates icin 45 tl odedik!

neyse, o kasabada ayni zamanda pushkin'in uzun yillar yasadigi ev varmis:

ve adamin okudugu lise varmis:

onlari da gorduk. bi parkta adamin heykeli vardi, iste onu gorduk.

ayni parkta bi tane cok sevimli sincap vardi :)

bi de bu sarayin bahcesinde gezinirken cok tatli bi kopecik gorduk :))

bi de tabi nerede gol varsa orada ordekler ve yavrulari oluyo, onlara ekmek atan insanlar oluyo :))

ikinci gun oyle gecti iste, 3. gunde (pazar) ise yine sehir merkezinde yuruduk bol bol. dostoyevski'nin yasadigi evi bulmaya calistik (ama adrese gittigimizde onunla alakali hicbir plaket veya yazi falan yoktu) ordan st. isaac katedraline gittik:

giris yine cok pahali geldi, sadece disindan fotograf cekmekle yetindik, oradan caykovski'nin ve gogol'un evlerinin bulundugu sokaga gectik, evlerin fotograflarini cektik:

oradan yine sehrin ana caddesi olan nevsky prospekt'e ciktik, oradan donanma binasina, oradan neva irmagi kenarindan yuruyerek bronz atli heykelinin oraya gectik:

yorulunca parka oturduk, yine gogol heykeli gorduk. oradan nevsky prospekt'e donup ters yonde metro istasyonuna dogru yurumeye basladik. kazan katedrali'nin once bahcesine sonra icine gectik

iceride bi dugun merasimi vardi onu izledik, sonra o daha bitmeden ikinci dugunun insanlari geldi beklemeye basladilar. her tarafta insanlar mumlar yakiyo, isa ve meryem ana heykelleri/tablolari onune gecip dua ediyolar, hac cikartiyolar falan.. neyse ordan cikip annemin "hediyelik esyalar satan sehrin eski pazar yeri varmis" dedigi yere gittik (gostiny dvor) ama ortam pazar yerini gec, duty free shop gibi masallah! nike, adidas, lancome, bodum, ne ararsan var! ama hediyelik esya (souvenir) yok. oranin caprazinda baska bi yer daha varmis ("if you want the genuine marketplace experience" yaziyodu elimizdeki guide'da) ve bi gittik, istanbul'un pazarlarindan hic farki yok. ama souvenir gene yok. yuru babam yuru, benim sinirlerim bozulmaya basladi. annem de inat etti illa ki bugun hediye alisverisini bitiricez diye, ben diyorum "yok burda hicbisey" diye ama beni dinlemedi bi turlu. sonunda ben de bi merdiven buldum oraya oturdum ona dedim "sen git ne alicaksan al, ben burda oturucam" diye. gitti, 5 dk. gecmeden dondu ve "evet bisey bulamiycaz" dedi. yorgun argin, ayaklarim zonklaya zonklaya geri donduk metro istasyonuna, oradan da hostel'e.

4. gun (pazartesi) yagmur yagiyodu, biz de rus devlet muzesinde gecirdik butun gunu.

muzeye giris yine biraz pahaliydi (annem 18 tl verdi, ben 8 tl. ama audio guide aldik, o da 15 tl tuttu!) ama degdi bence. muhtesem, tekrar soyluyorum MUHTESEM eserler vardi! muzede tamamen rus sanatcilarin eserleri sergileniyodu ama hic kandinsky goremedim nedense. shishkin, kramskoy, repin, surikov ve daha bissuru baska ressam vardi. kramskoy'un yaptigi shishkin portresi benim en sevdigim sanat eserleri arasindadir, ve portrenin bu muzede olmasi gerekiyodu ama her tarafa baktim, goremedim :/ neyse iste, sabah 10:30'dan aksam 4'e kadar orda kaldik, arada mola verip biseyler yedik, gift shop'tan ben kendime iki poster aldim, sonra da tekrar yorgun argin hostele donduk.

hermitaj'i ve oradaki son gunumuzu de baska bi zaman yazarim, yine cok vakit harcadim nitekim.

song of the day: brother lee - citizen cope (allahim ne guzel bi sarki bu boyle!)

kazimir malevich

2009-07-18T23:18:00.004+03:00

tukurdugunu yalamak boyle oluyo sanirim...
caltech'teyken aldigim modern art dersinde isledigimiz ve gecen yaz new york'taki museum of modern art'ta gordugum "white on white" adli resmi cok kucumsemistim; hatta "buna da sanat mi diyolar" diye yorum bile yapmistim. ama gelin gorun ki rus devlet muzesinde gordugum en en EN guzel tablolardan biri olan "the red cavalry"nin de ayni ressam tarafindan yapildigini ogrendim!

white on white:

the red cavalry:

ne kadar guzel, ne kadar insani canlandiran bi resim! capcanli renkler; atlarin sesini duyar gibi oluyo insan. yaniliyo muyum?

st. petersburg - 1. bolum

2009-07-17T22:45:00.009+03:00

evet gezinin ayrintili bir ozetini yapmaya yelteniyorum. bakalim ne kadar zaman sonra yazmaktan bikip "uff gittim geldim iste" diyip kesip aticam!
neyse, baslayalim bakalim: oncelikle, weather.com'un tahminleri dogru cikmadi ve 7 gunun 5.5'unda hava acikti. hem de gunes oyle parliyodu ki annem de ben de amele yanigi olduk! havanin kapali oldugu gunlerde muzeleri gezdik, ama hermitaj'in onunde mutemadiyen sira oldugu icin o gun erkenden gidip beklemeye karar verdik ama salak gibi ne semsiye goturduk ne de kalin giysiler, ve 1.5 saat boyunca bi taraflarimiz dondu. ama ona daha sira var.

persembe sabahi erken kalkip havaalanina gittik, check-in icin 1 saate yakin bekledik, sonra pasaport kontrol, en sonunda da ucaga bindik. 3-3 oturulan bi ucak (toplam 117 yolcu kapasiteliymis, yani ufakti), ben cam kenarinda oturdum, annem ortadaydi, onun yaninda da avustralyali bi bayan oturuyodu. kadin turkiyede tatil yapmis, kapadokyayi falan gezmis. st. petersburg'da 2 gun kalip rusya'daki bilmemne daglarina cikicakmis ordaki bilim adamlarinin bilmemne projesinde gonullu olucakmis. sehirde kaldigi iki gecenin birinde bale gosterisi, digerinde de opera izliycekmis. oha dedim icimden! neyse iste, kadinin kalemi bitmis, biz de bendeki ekstralardan birini ona verdik lazim olur diye ve comertligimizden cok etkilendi.

sonra ucaktan indik, pasaport kontrol, bagajlar, customs, exchange ve havaalanindan disari. devam etmeden once havaalaninin (pulkovo 2) ne kadar kucuk oldugunu belirtmem lazim. toplam 3 bagaj carousel'i vardi (international terminal olucak bi de) ve onlar da 5 metre falan uzunlugundaydi! ulkenin 2. en buyuk sehrinin international terminali olamiycak kadar ufakti. annemle dalgasini bile gectik, turkiyede bursa'da havaalani olsa o bile bundan buyuk olurdu diye.

disarda otobus beklerken minibus geldi. baktik ki gidicegimiz yere gidiyomus, fiyat farki da 40 kurustan az bisey ediyo, bindik. hostel kocaman bi parkin hemen kuzeyinde bulunuyo ama metro duragi ve otobus duragi parkin guneyine yakin yerdeler, adam da bizi orada indirdi. biz de elimizde cekcekli bavul ve bi sirt cantasiyla parki bi uctan digerine yuruduk. o kismi zor diildi ama hostel binanin 4. katinda ve asansor yoktu onun icin 4 kat merdiven cikmak zor oldu o bavulla. neyse iste, odaya yerlestik, odemeyi yaptik, sonra elimizi yuzumuzu yikayip aksam yemegi aramaya koyulduk. resepsiyondaki kiz dedi ki yakilarda bi yerde yeni acilan kocaman bi alisveris merkezi varmis, icinde bi de food court varmis. anneme rusca bu yeri tarif etti (ben tr-eng konusuyorum, annem tr-rus, resepsiyondakilerse eng-rus. onun icin ucumuzun ayni anda iletisim kurmasi imkansiz. onun icin de resepsiyondaki kizla ya ben ingilizce konustum ya da annem rusca. sonra da birbirimize tercume ettik 1 hafta boyunca) sonra yola koyulduk. ama kiz iyi tarif edememis cunku karenin tek kenarindan yuruycegimize 3 kenarini dolastik. zaten erken kalkip onca yolu cekmisiz, iyice yorulduk. neyse iste gittik, bizim real'den orda da var. alisveris merkezinde bi de media markt var, bi de bauhaus'un baska bi versiyonu olan OBI var. bi de en kenarda imax theater vardi ama butun filmler rusca dublajlandigi icin ve her tarafta harry potter afisleri olugu icin es gectik orayi. food court'ta sbarro vardi, ben direk oraya yoneldim. (ruslarin temel besin maddesi et oldugu icin ve ben et yemedigim icin 1 hafta boyunca cogunlukla cheese pizza ile karnimi doyurdum) annem de rus yemegi yedi ilk gun ama sonraki gunlerde ikimizin de midesi bulanmaya baslayinca o da pizzaya yoneldi. neyse iste, sonra real'de alisveris yaptik, sonra da hostele geri yuruduk. saat 11 olmustu ama hava hala aydinlikti:

(cidden gece 1'de de, 3'te de, 4'te de gokyuzune baktim hep mavi hep mavi!) perdeleri kapatiyosun ama gene de anlasiliyo aydinlik oldugu. oyle yani, cok surreal bi deneyim oldu o kadar kuzeyde bulunmak, ama guzeldi yine de :)

ertesi gun saati 9a kurduk, kalkip dus alip kahvalti edip hazirlanip cikincaya kadar saat 11'i buldu. ciktik, metroyla sehir merkezine gittik ve butun gun o sokak senin bu sokak benim yuruduk. yuru babam yuru, bitmiyo sehir! hatta devam etmeden soyliyim, 7 gunun tamaminda hep ama hep yuruduk, ayaklarimiza kara sular indi, benim ayak parmagim su topladi, anneminse sandaletleri ayaklarini yara yapti, o kadar yuruduk, ama sehir bitmedi anasini satiim. neyse iste, yuruyus guzergahimiz soyleydi:

hermitaj'in onunden gectik, iceri girmek icin sira bekleyen bissuru insan vardi onlara baktik:

sonra milyonerler sokagi diye bi sokaktan yuruduk (eskiden en zengin insanlar burda yasarmis), iste neva nehri kiyisindan yuruduk (aslinda nehir diil kanal orasi ama annem nehir diyo bilmiyorum), sonra "hic sonmeyen ates" diye bi anit gorduk:

rus muzesinin onunde pushkin heykeli gorduk:

(sehirde en az 20 tane pushkin heykeli vardir tahminen) aa evet unuttum sabahtan bi de gogol heykeli gorduk:

(kendisi en sevdigim rus yazardir - yasadigi evi bile gordum). sonra iste kanallarin kenarlarindan yuruduk, koprulerin ustunden gectik, "dokulen kan" kilisesine gittik:

ama iceri giris cok pahaliydi biz de sadece disindan fotograflar cekmekle yetindik.

bu arada ogle yemegi icin girdigimiz, ogrenciler tarafindan isletilen bufedeki yaslica bayan annemin aksanindan rus olmadigini anladi, nereli oldugumuzu sordu. annem de turk diyince kadin anneme "turk olmak icin cok acik tenlisiniz" dedi. troleybusteki insanlar da ayni seyi sordu, annem turk diyince de "ama siz cok guzelsiniz" diye kafalari karisti. icimden oha dedim, bu insanlar da amerikalilar kadar onyargili.

sonra ogle yemegi icin aldigimiz tuzlu pastry'leri yemek icin parkta otururken bissuru guvercin ve serce geldi bizim kirintilarimizi yemek icin. ben de ufak ufak kopartip hep attim onlara yesinler diye. bi sure sonra olay oyle bi noktaya geldi ki ben bikac yudum ekmegi avcumun icine alip elimi aciyodum, serceler de avcuma konup oyle yiyiyolardi :)

bi de pushkin'in ve diger birsuru yazarin takildigi "literature cafe"nin onunden gectik. camlardan birinin ic tarafina pushkin'in wax figure'unu koymuslar, masada oturmus, karsisindaki kisiyle konusuyomus gibi gorunuyo.

oyle iste, ilk gun boyle gezmekle gecti. ertesi gun sehir disindaki tsarskoe selo'ya gittik. ama kasabanin adi 1930'larda degistirilmis, tahmin edin ne olmus? PUSHKIN! orda da adamin gittigi liseyi ve bi sure yasadigi evi (disaridan) gordum, ama onu sonra anlatirim, saat cok gec oldu...

2009-07-10T20:16:00.002+03:00

geldik, yerlestik. Tek derdim hostelde inanilmaz yavas olan ve sadece 15dk kullanabildigimiz Internet. Onun icin disarda nereye gitsek iphonedan wifi ariyorum (mesela simdi) onun disinda Hersey guzel hatta hava bile acik :) oyle iste.

geri sayim basladi

2009-07-08T12:01:00.001+03:00

ucusa 12 saat kaldi! hem cok heyecanliyim, hem de biraz endiseliyim. su aralar ucaklar patir patir dusuyor, ve her ne kadar ucmaktan korkmasam da ucaga her binisimden once "ya ucak duserse" diye dusunuyorum. neyse, moral bozucu seylerden bahsetmeyelim. st. petersburg'a gidecegim, o bile moralimin duzelmesine yetiyor :) cantalar hazirlandi, vizeler alindi (su gerizekali "yurtdisi cikis harci"ni yatirmayi unuttum ama havaalanindan da yapiliyormus onun icin yarin halledecegiz), telefonlar sarj edildi, kediye her gun gelip bakmasi icin komsularla anlasildi. valla, kedicim 1 hafta boyunca sadece sabah aksam birer saat insanlarin gelmesini nasil kaldiracak hic bilmiyorum. cok ozleyecegim recel'i :/
st. petersburg'da hermitage muzesi her turlu universite ogrencisine ucretsizmis, sadece ogrenci kartini gosteriyormussun. ama sabanci universitesinin ongorulu muthis calisanlari kartlari bilingual yapmadigi icin hicbir yerinde "student" yazmiyor, sadece ogrenci yaziyor. ben de yanimda rusca-turkce sozluk tasiyacagim mal mal... neyse yaa, 26 dolar nerede, ucretsiz girmek nerede :)
hostel'de her gun 15 dakika ucretsiz internet varmis (onun disinda bir wi-fi olanagi oldugunu pek sanmiyorum), oradan da arada update'ler yaparim herhalde.

onun disinda, dun aksam michael jackson public memorial'i vardi staples center'da. adamin oldugunu ancak o anda kavrayabildim ve her ne kadar buyuk bir hayrani olmasam da orada insanlarin sirayla huzunlu huzunlu sarkilar soylemesine dayanamadim, salya sumuk aglamaya basladim. sonucta o da bir insandi. geride 3 tane kucuk cocuk birakti :( tabutunu gormek ozellikle cok pis koydu :( neyse iste, adamin olmesinin ne kadar momumental bir olay oldugu ancak simdi sink in etti...

benim odamin iki duvarina iceriden izolasyon yaptik, sonra da her tarafina badana. bu olay 2 hafta once oldu, ama duvarlardan birinde duvara monte bir kitapligim vardi ve badana yapilacak diye annem bir gun ben yokken kitapligi tamamen sokmus. ama hicbir rafin nerede oldugunu, hangi tahta parcasinin duvarin neresine denk geldigini falan hicbir yere not etmemis. tekrar ayarlamak cok zor oldu ama sonunda basardim, tekrardan kitapligi kurdum.

sonra tabi ki evin diger odalarina dagitilmis olan kitaplarimi teker teker kitapliga tasimam gerekti. kitaplari koymadan once benim cok sevdigim bir saatimi rafa koymustum (2002'de internetten almistim, artik uretilmiyormus ama benim en cok sevdigim esyalarimdan biridir), ve kitaplarin bir kismini yerlestirmeye calisirken birkac baska kitap kayip saate carpti ve saat kollar asagiya gelecek sekilde tak diye yere dustu. laminat parke var, onun icin yavaslatacak birsey de olmayinca her bir parcasi baska bir yere uctu! kendisi kirildi, akrep, yelkovan yerlerinden cikti, saniye kolunu bulamadim, ve pili yerinden ciktigi icin tik-tak sesi kesildi.

ilk andaki panikten sonra (ben esyalarima fazlasiyla baglanan biriyimdir ve birseyim kirilirsa gereginden fazla tepki veririm. orta 3'te ablamin bana aldigi bir balonu yatakhanedeki kizlar patlatti diye herkese kizmistim, hatta bagirmis falan bile olabilirim hatirlamiyorum) herneyse ilk panikten sonra "acaba saati kendim tamir edebilir miyim" diye baktim, arkadaki mekanizmayi sayilarin yazili oldugu on panele yerlestirdim (kirildigi icin elimi cekemiyorum - cekersem hemen yerinden cikiyor), sonra akrep ve yelkovani yerlestirdim, pili taktim. pili takinca 2 saniyede bir "tik... tik..." yapmaya basladi ama saniye kolu olmadan birsey anlayamadim. saniye koluna her tarafta baktim ama yok! sonunda yatagimla mattress'in arasindan cikti (ne alaka), aldim, en ondeki yere koydum, ama o da ilerlemeye calisiyor da ilerleyemiyor gibi oldu. tabi ki 2 saniyede bir. sonra butun sistemi tekrardan actim, mekanizmanin oldugu kutuyu zar zor actim, icinde birsuru disli, birbirine baglanmis. pili taktim, baktim hareket etmeye calisiyorlar ama iki tanesi yerinden cikmis. (bu arada disliler iki kat halinde, which makes it even more complicated) sonra zar zor nasil yerlesmesi gerektigini figure out ettim, hepsini yerine yerlestirdim, sonra uhutac ile (japon yapistiricisi olmadigi icin) o mekanizmayi ondeki panele yapistirdim, ustune bir de bantladim! (arkasinda kaldigi icin nasil olsa gorunmuyor) sonra da akrep yelkovan vs'yi taktim ve voila! calisti! saati kurdum, sonra da 3-4 saat sonra gidip baktim, geri kalma falan olmamis. oyle yani, ucuz kurtuldum aslinda, ama tamir etmeyi basarinca da kendimle gurur duydum :)

neyse, cok uzun oldu bu defa da. sabah 6'da kalkmamiz gerekiyor, onun icin erken yatmak lazim...

ps: su alet muhtesem degil de nedir? bayildim yaa :)

semsiyesiz cikmayin

2009-07-06T11:46:00.002+03:00

bende sans olsaydi zaten vizem ve voucher'im hazir olurdu... as it stands, voucher'da yanlis otel (ve sehir) yaziyor, vizede de sehir olarak moskova yaziyor. vizedeki hata sorun olmaz dediler ama voucher'in yenisini cikartmamiz lazim. onu yapicak kisiye de ulasamiyoruz. 3 gun kaldi ve sag salim ulkeye giris yapabilirsem kendimi sansli sayicam... (sonra da 1 hafta yagmur cekicem) :/ hay allah yaa...

ustelik, gecen yil bugun (06.07.08 tarihinde) krasta'ya araba carpmis ve onu oldurmustu. hala videolarini izleyemiyorum, fotograflarina gozlerim dolmadan bakamiyorum.

gunun guzel haberi ise su: kopenhag'daki bir yaz okulundan kabul aldim ve bir aksilik cikmazsa agustos'ta 1 haftaligina oraya gidecegim.

song of the day: medication - garbage

trafik

2009-07-03T10:45:00.002+03:00

iste bunun gibi gunlerde "iyi ki arabamiz yok" diyorum kendi kendime... trafikteki yuzlerce insana sabir diliyorum baska soylenicek bisey yok!

Blogging with my iPhone

2009-06-20T01:16:00.001+03:00

Email gondererek nasil blog yazicagimi test ediyorum, ignore
edebilirsiniz.

Agustostan beri ilk defa araba kullanisimi, odamdaki restorasyon
girisimini (fotograflarla) ve egitim yilinin bitisini sonra ayrintili
bi sekilde yazicam ama simdi yorgunum ve yatmadan once yapmam gereken
bissuru isim var.

Song of the day: glass - bat for lashes

pack up and leave

2009-06-16T12:56:00.002+03:00

dun finali teslim ettim, sonra odama gecip toplanmaya basladim. bir an once odami bosaltip anahtari teslim etmem gerekiyo, ama o kadar cok esyam (ivir zivirim) var ki dun islerimin yarisini anca yapabildim:

bugun bitirebilmeyi planliyorum. sonra eve gidicem, sonra da yarin, obur gun veya cuma araba kiralayip gelicez annemle, depoya koyulucak kolileri depoya koyup kalanlari arabaya yukleyip eve goturucez.

kitaplarimi ofise tasidim. zaten son bikac haftadir ne zaman ofise gitmem gerekse sirt cantami tiklim tiklim doldurup azar azar tasiyodum asagiya ama dun hepsini bitirdim en sonunda. amma cok kitabim varmis :/ eve goturiim diyorum ama evde de yer yok ki! simdi bi de onumuzdeki hafta benim odami badana yapicaz (bi de isi+nem izolasyonunu yapicaz), onun icin odamin bosaltilmasi gerekicek. odada var olan 3 kitapliktan birini elimine ettim (icindekileri diger 2 kitapliga transfer ettim), ama diger 2 kitaplik da kocaman, onun icin o is gozumde cok buyuyo...

neyse, bende bi melankoli var bugun de.. tasinmak cok uzucu bisey.. hem neselendirsin hem de gaz versin diye bon jovi dinliyorum bi yandan. arkadas'la parker dam'e gittigimizde donus yolunda araba kullanirken uyanik kaliim diye crossroad'u dinlemistim, simdi albumu ne zaman dinlesem hep o gun aklima geliyo :)

neyse, isime geri doniim ben.

song of the day: someday i'll be saturday night - bon jovi

unemployment

2009-06-13T17:31:00.002+03:00

evet, kriz beni de vurdu. eylul ayina kadar maasim yok :(
ayrintilari burda yazmak istemiyorum, ama tek bilmeniz gereken 3 ay boyunca maas almiycak olmam. ama aylik 250 tl emeklilik kesintisi + 20tl bgd + 10tl TAD aidatlarim devam edicek.
so what the fuck do i do now?

bu arada bu kotu haberi su nefret ettigim korkunc dersin finali ile bogusmaktayken aldim, b.k gibi gecen gunum daha beter oldu. acik soylemek gerekirse calismak icin butun motivasyonumu kaybettim. dahasi, son bikac aydir devam etmekte olan "neden phd yapiyorum ki" dilemmasi artik "baska hangi alanda calisip mutlu olabilirim"e donustu. i'm seriously reevaluating my options for the future.

az kaldi...

2009-06-10T00:33:00.000+03:00

...topu topu 1 hafta sonra son finalimi teslim etmis olucam! uff bitse de kurtulsam.

gerci, son final diyorum ama diil aslinda. seneye de ilk donem bi ders almam lazim (sabanci'nin "doktorada ogrenciler 14 ders alsin" kurali yuzunden canimiz cikiyo). astrofizik dersi cok cok buyuk bi ihtimalle acilmiycagi icin de relativistic quantum mechanics alicam. ben. quantum.

dun caltech'ten can ve murat'la gorustum. can'i ekim'den beri, murat'i da 2003'ten beri (!!!) gormuyodum, cok iyi oldu yani :) benim eve donmem gerektigi icin kisa kesmek zorunda kaldik, ama once again kafa dengi insanlarin ne kadar degerli oldugunu hatirladim. neyse...

admire ettigim insanlara email/snail mail yazma istegi olusuyo bende surekli. simdiye kadar nick cave'e, morrisey'e, leonard cohen'a, heather armstrong'a, click & clack'e, bora bilgin'e falan hep yazmak istedim. hatta bikac defa yazmaya baslayip sonra yazdiklarimi begenmeyip vazgectigim oldu, ama gecen hafta bi aksam oturup heather'a en sonunda kisa bi email attim. cevap gelmedi gerci, ama kadinin binlerce hayrani var onun icin herkese cevap yetistirememesini anlayabiliyorum. benim de cok hosuma gidiyo insanlardan email falan almak, ama cevap yazma konusunda cok kotuyum, onun icin mizmizlanmaya hakkim yok biliyorum. [yine de her gun gmail'ime bakmiyo muyum? bakiyorum. o ayri konu.]

bi de, rusya vizelerimiz hazir, hostel rezervasyonunu yanlis tarihler icin yapmistik, onu da duzelttik, artik hicbir engel kalmadi! o kadar heyecanliyim ki anlatamam! tam 1 ay kaldi gitmemize. daha simdiden internetten nereye gidilir neler gorulur, white nights, vs vs arastirmaya basladim! d&r veya remzi'ye falan gidince bi de guide alicam.

onun disinda, the mentalist izlemeye basladim. monk'a cok benziyo aslinda format falan, herkese tavsiye ederim.
boyle iste. neyse saat gec oldu ben yatiim..

the brief wondrous life of sirin

2009-06-02T14:58:00.004+03:00

okulda dersler bitti, simdi 15'ine kadar finaller var. dersler bitti diyorum, ama su nefret ettigim dersin hocasi bitti kelimesinin anlamini bilmiyo sanirim. adam hem son haftaya ek bi ders koydu hem de o yetmedi final haftasi yapmamiz icin ek bi odev verdi, o da yetmedi ek dersin sonunda "haftaya size uygun olan bi gun bi ders daha yapalim" dedi. cok surreal bi gundu.. simdi yarin yine dersim var yani! cuma gunu de in-class final var. pazar gunu office hour'um var, pazartesi sinav gozetmenligi, sonra persembe-pazartesi arasi da take-home. then it's over.
herneyse, bu can sikici konulara deginmek istemiyorum daha fazla.

junot diaz'in the brief wondrous life of oscar wao'sunu okumaya basladim gecen hafta. kitabi taaa ocak'ta edinmistim (erkan'cim sagolsun new york'tan getirdi benim icin) ama baslamak icin firsatim olmamisti. neyse iste gecenlerde basladim. ne guzel kitap o yaa.. adamin yazim sekline hayranim! adam dominican-american ve kitabin icinde cok cok cok fazla mitarda ispanyolca kelime/cumle geciyo, onun icin eger yakinimda internet baglantisi yoksa ve bu kelimelerin ingilizcelerini ogrenemiyosam o zaman cok sinir oluyorum, ama adam bunun zaten farkinda olarak ve ozellikle non-spanish-speaking reader'larin bu deneyimi yasamasini isteyerek yazmis kitabi (bi roportajda kendisi de acikladi bunu). ama iste o biraz ghetto, biraz nerdy, biraz self-deprecating yazma tarzi beni cekiyo ne yalan soyliyim. kitabin yarisina geldim, bakalim devaminda neler olucak :)

bunun disinda da, itiraf etmem gerekirse, bir adet self-help book okumaya basladim. daha yeni basladim ve pek bi etkisini goremedim (ilk bikac chapter adamin tek yaptigi sey kitabin ise yariycagini ispatlamaya calismak ve istatistik uzerine istatistik siralamak). biraz sceptic yaklasiyorum olaya ama bakicaz bakalim...

baska pek bisey yok. gecen haftasonu ankara'ya gittik ailecek. baya guzeldi. ama 27 olmama cok az kaldi, onun icin de icten ice freak out ediyorum... :/ pofff... okuldaki arkadaslarim arasinda en yasli ben oldugum icin boyle moralim bozuluyo hep. etrafimdaki insanlar hep "aman tanrim 25 olucam! aman allahim 10'lu yaslarim bitti, 20 oldum!" diyip duruyolar, and i don't know what to tell them! i should really get some older friends...

yazin ilk kavununu, karpuzunu ve cilegini yedim. ilk sivrisinek isirigimi oldum ve ilk sunscreen'ini surdum :) gerci bugun hava kapali (hatta yarin icin yagmur diyolar) ama olsun! summer is here!! :)

son olarak, google reader'ima ekledigim son web sitesini sizlerle paylasayim: www.fmylife.com
ornek fml: Today, I went to a bar with some buddies, and after trying to pick up a few girls, one of my friends got a number. When I heard the number I said 'Sorry man, that's definitely the rejection hotline number'. So many girls have given me that number, I memorized it. FML

6 agustos'ta cemil topuzlu'da

2009-05-17T18:56:00.002+03:00

evet, biletimi aldim. dun sabah 10'da satisa cikti biletler, ve ben 09:54'te aldim :) onceki gun iksv'yi arayip gise'nin kacta acildigini, onunde sira olup olmadigini sormustum ve telefondaki adam bana "sira oluyor tabi ki" demisti. ben de 1 saat erken oraya varirim diye dusundum. sonra annem bana "bu kadar buyuk bir sarkici geliyorsa daha erken git bence. cok sira olabilir" dedi. ben de 2 saat erken gitmeye karar verdim. saatimi 6:30'a kurdum (taksim'e gitmek biraz uzun suruyor bizim evden), ama 5:30'da uyandim, bir daha da uyuyamadim (heyecandan). sonra atladim otobuse, taksim'e vardim, iksv binasini buldum, baktim KIMSE YOK! sadece guvenlikci adam duruyor. bana "gise 2 saat sonra acilacak, simdi daha kimse yok, bosuna beklemeyin" dedi, ama ben riske atmak istemedigim icin kapinin onune (istiklal'in ortasinda) comeliverdim! astrofizik odevimi yanimda getirmistim, onunla ugrasmaya basladim. kahvalti icin bi simit almistim, onu yedim falan, bu arada da etraftaki dukkanlar daha yeni yeni aciliyor, iste kamyonetlerle mallar tasiniyor vs vs. sonra guvenlikci adam bir ara disari ciktiginda beni gordu. bana aciyip "isterseniz yukarida sandalyeler var orada bekleyebilirsiniz" dedi, ben de iceri gectim. sonra 9:20 gibi biri daha geldi bilet almak icin. ona da "gise 10'da acilacak" dediler. ben de ona "ben de onu bekliyorum" dedim, sonra o cikti gitti. sonra bir cift geldi, yaklasik 9:45'te falan. onlar da sonra gittiler, 10'da donmek uzere. saat 10'a birkac dakika kala gorevli bayan geldi, giseye gecti. ben de gittim, bulabildigim en ondeki koltuktan biletimi aldim! 250 tl, yani $160 tuttu. ama deger yaa, leonard cohen'i gormek icin deger.

bu arada, firsatini bulmusken beni leonard cohen'la tanistiran sevgili ozgun'e buradan tesekkur etmek istiyorum.

off neden bu kadar heyecanlaniyorum bilmiyorum! rufus'ta bile bu kadar ruyalarima falan girmemisti. gerci rufus konserinden 2 gun once krasta'yi kaybetmistim ve moralim cok bozuktu, ama yine de cok iple cektigim bir konserdi o da... herneyse...

in other news, daha once yazmayi unutmustum, gecen haftasonu recel'i veterinere goturup check-up'ini yaptirdim. 160 lira tuttu, karma asisi ile beraber 190 lira :/ ama kedimiz 7 yasini dolduruyor, ve daha once hic genel bir taramadan gecmemisti, onun icin de icim rahat etmiyordu. veterineri cagirdik (bizim arabamiz olmadigi icin onlar "hasta nakil araci" ile geliyorlar asilari icin vs), geldi, biz de recel'i tutup tasima kafesine koyduk, zavalli kedi panik oldu, hep miyavladi. sonra kafesi arabanin arkasina koyduk, ben onde veterinerin yanina oturdum. zaten araba ile 2-3 dakika suruyor yolculuk, ama kedicik basina neler gelecegini bilmediginden cok panik yapti, benim icim parcalandi... herneyse, veterinere varinca onu masanin uzerine aldilar, bulent bey geldi, once kedinin atesini olctu, sonra da iki yardimci ile kedinin kolundan 10-15 damla kan aldi. sonra bulent bey tahlilleri yaparken iki kisi kediyi alt kata goturdu rontgeninin cekilmesi icin. kedi de butun bu zaman icinde surekli miyavliyor acikli acikli..

herneyse, rontgenden dondukten sonra da karma asisini oldu, sonra tekrar kafese koydular, tahlil sonuclarini ve rontgenin yikanmasini bekledik. tahlillerin hepsi (kolesterol disinda) normal cikti. kolesterol icin de bulent bey "daha fazla hareket etmesi lazim" dedi. rontgen filmine bakinca da "hersey cok guzel gorunuyor. kalbi cok iyi durumda, boyutu cok iyi. bobrekler iyi, karaciger iyi. midesi guzel gorunuyor ama biraz gaz var (!!), cigerleri de iyi gorunuyor" dedi. derin bir oh cektim ben de. :) sonra tekrar kediyle beni eve biraktilar, pisicim sonra butun aksam kendini yaladi, yabanci kokulardan kendini arindirmak icin. bir de, annemle biz hangi odaya girersek o odadan cikti. kedinin guvenini ancak ertesi gun geri kazanabildik. neyse, tek kalici hasar, kan almadan once sag on patisindeki 2 cm^2'lik bir alandaki tuylerini kirpmislardi, orasi simdi cok garip gorunuyor, o oldu. :)

recel'de bir sorun cikmamasina o kadar cok sevindim ki anlatamam. icimden bir ses hep "sekeri yuksek cikacak. yasi ilerledi, seker hastasi olacak. veya kanser cikacak, bobrekleri calismiyor cikacak" diyordu. isin asli su ki bundan onceki iki kedimiz de 2 yasina gelmeden evden kacti, onun icin "orta yasli" bir kediye hic bakmamistim daha once. ama cok saglikli cikti pisim, nazar degmesin :) kolesterolu icin de daha cok oynamamiz lazim. zaten sabah aksam oyuncaklarini oraya buraya atip kosturuyoruz, bir de lazerle falan oynuyoruz, ama yetmiyormus demek ki. :)

neyse, cok yazdim yine.

song of the day: chelsea hotel - leonard cohen

leonard cohen

2009-05-14T00:45:00.003+03:00

adam agustos'ta istanbul'da konser vericek. ve ben kesin gidicem, ama bilet fiyatlarini az once ogrendim:
1. Kategori: 275,00 TL
2. Kategori: 220,00 TL
3. Kategori: 192,50 TL
4. Kategori: 165,00 TL
5. Kategori: 102,00 TL
ve diyebildigim tek sey: oha! cidden bu kadar yuksek beklemiyodum. simdi cok buyuk bi dillema icindeyim. nick cave geldiginde de en pahali olan 70 tl'lik bilet yerine bi ucuzu olan 40 tl'lik bilet almistim ve sonra hep pisman oldum neden sahneye bu kadar uzaktim neden biraz daha paraya kiyamadim diye. rufus wainwright konserinde ise paraya kiydim, en pahalisindan bilet aldim, o da cok guzel oldu cunku sahnenin dibindeydik. simdi de icimden bi ses "adam bi daha hayatta istanbul'a gelmez. firsatin varken kiy paraya" diyo ama bi yandan da (daha ciliz bi ses) "adamin suratini gormesen cok mu sey kaybedersin ki?" diyo. baska bi dillema da konsere yalniz mi gidicem? bu kadar pahali olan bi konsere baskasi icin "hediye" bilet alamam, ama millete gidip de "ben gidiyom sen de gel, 300 milyon para bayil" diyemem... uff.. once iksv kart sahiplerine satilicak biletler, ben 2 gun sonra anca alabilicem. umarim benden once cok fazla insan satin almaz. :/

leningrad!

2009-05-12T10:15:00.006+03:00

st. petersburg icin ucak biletlerini aldik, hostel rezervasyonu da yaptik. dun de annem pasaportlari vize icin gondericekti... valla saka maka gidicez galiba! :D

sabah erken kalktim, kahvaltimi coktan yaptim, kahvemi ictim. bugun de bi toplanti disinda hic isim yok (dun aksam 7:30'a kadar dersim vardi gerci ama bugun bosum). hava da cok guzel! oyle ki, yarina odevim olmasa servise atlayip taksim'e veya kadikoy'e falan giderdim heralde.

awkward family photos sayfasini hala kesfetmediyseniz linki burada. gidin bakin, cok komik!

song of the day: everything must converge - nick cave & the bad seeds

her cins var!

2009-05-04T22:18:00.003+03:00

Barinak Gonulluleri Dernegi

beware: ranting ahead

2009-05-04T17:28:00.002+03:00

cok sinirliyim, sinirimi kusucak yer ariyorum. take-home midterm olduk. ayrintisina girmek istiyodum ama cok abarti olucak onun icin sadece cok uzun, cok zor ve cok sinir bozucu oldugunu soylemekle yetinicem. cuma aksamindan 1 saat oncesine kadar yemek aralari disinda hep bunun uzerinde calistim. ve artik oyle bi noktaya geldim ki kolumu kopartip vucudumdaki butun kani akitmak istiyorum, belki biraz sakinlestirir beni diye...
haftasonu eve gidememis olmanin da bu sinirde etkisi var tabi. kedimin sakinlestirici etkisini kesinlikle cok aradim bu haftasonu. neyse, yarin aksam eve gidip carsamba geri donmeyi planliyorum bakalim.
onun disinda da yeni pek bisey yok. simdi biraz car talk dinliyim iyisi mi, yoksa david sedaris mi dinlesem? hmmm so many choices! :o

song of the day: the winner takes it all - abba (aaah ah universite 1 senesine goturuyo bu sarki beni her dinledigimde..)

ps: cok tepeden inme gibi oldu ama happy-go-lucky filmini izlemistim gecen hafta, cok ilginc bi filmmis! filmin ilk yarisini kadina kil olarak gecirdim, son yarisinda durumu kurtardi ama :)

the smell of cinders and rain

2009-04-28T00:25:00.000+03:00

aslinda cok sansli bir insanim.
bir kere sagligim yerinde; en onemlisi bence bu. ciddi bir hastaligim, sakatligim yok.
onun disinda, (az da olsa) duzenli bir gelirim var.
cok iyi arkadaslarim var; guvenebilicegim, dertlesebilicegim insanlar bir telefon kadar yakinlar.
ailemde herkesle iyi anlasiyorum; sulale icinde "yuz karasi" falan degilim.
bir kedim var.
sevdigim sanatcilarin konserlerine gitme luksum var.
istedigim zaman yurtdisina gitme luksum var; yurtdisinda yaninda kalabilecegim arkadaslarim var.
iyi bir tez hocam var. yayinlanmis makalelerim var. iyi bir egitimim var.

evet, sansliyim sanirim...

leonard cohen gelicek istanbul'da konser vericek soylentileri basladi yine. inanasim gelmiyo, ama ne olur ne olmaz diye biletix'i, iksv'yi falan bookmark'ladim hemen! gelirse de kacirirsam kendimi hayatta affetmem.

okulun 1 haftalik donem ortasi tatili bitti, dun gece yine okula dondum. hic ozlememisim onu farkettim! neyse. bu haftasonu da bi take-home midterm'um olucak, bi de onceden soz verdigim bi isim var, iptal edebilicek miyim hic bilmiyorum :/

haftasonu erkan ve caner'le kanyon'a gittik, kahvalti ettik. benim ilk gidisimdi ve baya hosuma gitti aslinda :) ama tabi bu tur yerler ne kadar fakir oldugunu insanin yuzune vuruyo, o biraz moral bozucuydu. bi de cocuk haftasi miymis neymis, etrafta kosusturan cocuklar, palyacolar falan vardi onlar da biraz irite etti beni, ama overall begendim.

song of the day: wrong - depeche mode (cok akilda kalici valla - sabahtan beri aklimdan cikmiyo)

BGD

2009-04-24T18:05:00.003+03:00

saat 6 olmus, ben balkonda oturmus sodami yudumluyorum. gunes gozume giriyo, yuzumun sag tarafini yakiyo. ne guzel bi his :)

sideways'i, diner'i ve the secretary'yi izledim tekrar. sideways ve diner'in ikisi de inanilmaz komik ve eglenceli filmler. izlemeyen varsa tavsiye ederim :) sideways'i her izleyisimde bi sise sarap acip icesim geliyo valla :) secretary de bence cok guzel bi film, ama bazi insanlarin zevkine uymayabilir. aslinda yeni biseyler izliyim diye dusundum, ama elimdeki seyler hep depresif seylerdi, ben de vazgectim. pazartesi gunune 2 odevim var, ama daha baslamadim. zaten normalde hep haftasonu yapiyodum, bugunu de kendime tatil ilan ettim iste :D

hic sevmedigim bi ders aliyorum. hoca da daha once sanirim hic bu dersi vermemis, onun icin hep hazirliksiz geliyo derse. kitabi dogru durust takip etmiyo - ordan oraya atliyo, bi de en kotusu herseyi bizim zaten biliyo oldugumuzu assume ediyo. her derste, ama HER derste en az bi defa "you guys know this, right?" diyo. bi keresinde de gayet nonchalant bi sekilde "this is actually really easy. you just need to know what you're doing" dedi bize! ufff... zaten taa kac hafta once dersi takip etmeyi biraktim, ama iste derste cok az kisiyiz ve hocanin hep ogrencilerin gozunun icine bakma gibi bi aliskanligi var onun icin baska bi isle ilgilenemiyorum derste. her ders cikisinda kendimi dunyanin en aptal insani gibi hissediyorum. derse girip hicbisey anlayamamak cok korkunc bi his gercekten de... ama iste, bi yandan da iyi oluyo cunku kafamda hep "onumuzdeki donem asistanlik yaparken ogrencilerime boyle boyle yapmiycam. soyle soyle yapicam, ki daha iyi bi ogretmen oliim" diye plan yapiyorum. is that too cruel? hoca eminim cok bilgili, konusunda uzman bi insandir, ama iste, ya ogretmenlik konusunda cok tecrubesi yok ya da bizden beklentileri cok yuksek. neyse...

barinak gonulluleri dernegi'ne uye oldum! daha once de 2 defa bagis yapmistim, ama adamlarin her ay gelicek duzenli bagisa ihtiyaclari var, ben de dayanamadim :/ ayda 20tl aidati var, ve aslinda maasim cok dusuk, ama ayda o kadar parayi kenara koyabiliyorum, ben de iyilik yapiim diye dusundum... insanlar hayvanlara nasil boyle iskenceler yapabiliyolar aklim almiyo. gecenlerde haberlerde vardi, bi adam kendi yaptigi bombalari gole atiyo, sonra bomba patliyo, etrafa baliklar ucusuyo, golun ustunde ucan kuslar oluyo vs, ve adam kahkahalar atarak "kuslarin hepsi oldu! amcan katliam yapti! ehiehi" diye yanindaki ufak cocuga neler yaptigini gosteriyo. aklim almadi yaa nasil bi insan bunu yapar? zaten ayni adam daha sonra diyarbakir'da bi cop konteynerine bi bomba koymus, 7'si cocuk 10 kisiyi oldurmus. boyle basliyo iste hersey... adama "hayvan herif" diycektim, sonra baktim ki bizim asagilamak icin kullandigimiz sifatlarin hepsi hayvanlarla ilgili. yazik gercekten. neden turk cocuklarina kucuklukten hayvan sevgisi asilanmiyo? neden bu kadar cani bi milletiz, anlayamiyorum.

neyse, cok ic karartici olmasin bu yazi. annem 3 gunlugune bursa'ya gitti, ben de evde yalnizim. kek mi yapsam? gecen gun ablamdan tarif alip elmali turta yaptim, ama 40-45 dk pismesi gereken turtanin ustun azicik kizarmaya baslayinca annem hemen "pismistir o pismistir" diyip cikarttirdi, ve soguyunca anladik ki hamuru cig kalmis, onun icin pek basarili olmadi. zaten hamur hazirlamak, sonra oklavayla yaymak falan cok zahmetli bi is, ve bende o sabir yok sanirim... kek ise cok kolay, mikser'le yapiyosun, hemen oluyo :)

dun yazmayi unuttugum seyi de burda ekliyim: inanc'a gittigimde caner'le konusuyoduk, bi ara oyle bi durum oldu ki, (tam ne konustugumuzu hatirlamiyorum ama) caner'in kendini ovme sansi oldu, ve cocuk gayet modest bi sekilde davranip ovgulerimi kabul etmedi. ve birden dank etti. oha dedim, inanc'taki ogrencilerin sahip oldugu bu humility'yi ozlemisim gercekten de. sabanci hic oyle diil oysa. her ne kadar konustugum herkes bana "butun ozel universitelerdeki ogrencileri siralarsan sabancidakiler en saygili olanlar cikar" dese de, bana yetmiyo bu. biraz da ovunmeyin kardesim. biraz da baskalarinin sizi ovmesini saglayin!

neyse, saat 7 oldu (allahim ne kadar uzun suruyo bi yazi yazmam! ustelik daha spelling check bile yapmadim). gunes birazdan yuksek binalarin arkasina gecicek. ben de iceri geciim iyisi mi. en azindan astrofizik odevine basliyim, yoksa kendimi suclu hissedicem butun aksam :/

song of the day: french navy - camera obscura

ps: amazon'dan bi digital camera almayi planliyorum. abd'de yasayan ve yazin tr'ye gelicek bi arkadas varsa shipping address olarak onun adresini kullanmama izin verir mi acaba? (kendi kredi kartimla oduycem)

espressoooo

2009-04-17T12:32:00.003+03:00

hain caner beni birakip gebze'ye gitti, ben de 1 saat onu ofisinde bekledim ama gelmeyince ben de laptop basina gecip update yaziim dedim.
[tamam, caner hain falan diil, ama okulda tanidigim KIMSE olmayinca cok self-conscious oldum, rahatsiz oldum. eski bi ogretmenimle eye contact yaptim, ya beni tanimadi ya da gormezden geldi, bilmiyorum.]
herneyse.
inanc'tayim :) gecen haziran'dan beri ilk gelisim, ve ozlemisim cidden! manzarasini, kedilerini, caner'in lojmanini. gece gec saatte geldik ve benim sansima yagmur yagiyodu, ama olsun, bugun hava guzel en azindan...
son bikac haftada pek significant bisey olmadi aslinda, onun icin de biraz yazmaya cekiniyorum. yani, yazicak biseyim yoksa neden bosuna milletin zamanini harciyim ki? di mi? st. petersburg biletlerini reserve ettik, onumuzdeki hafta bi ara gidip alicam. sonra vize, arti kalicak yer arastirmasi. uff cok super olucak! ama beklentilerimi alcak tutmaya calisiyorum cunku biliyorum ki oraya gittigimizde hep ruslarla interact etmek zorunda olucaz.

(simdiye kadar okuduklariniz 17 nisan cuma gunu yazilmisti. simdi evde, elimde kendi yaptigim latte, yazmaya devam ediyorum)

evet inanc'a gittim geldim. cok kisa olmasia ragmen cok guzeldi :) bi daha gitmek istiyorum, bakalim basarabilicek miyim...
onun disinda, hocamla yazdigimiz ve referee'nin correction yapmamizi istedigi makalenin correction'larini yaptik, dun aksam resubmit ettim. simdi bekliyorum bakalim... bu makale konusunda hep boyle canim sikkin benim. bilmiyorum, her an birinin "you failed. please die" diyebilicek olmasi beni tedirgin ediyo. hmmm.. neyse. zaten hava da kapandi; bugun sabahtan beri yagmur bi bastiriyo bi kesiliyo, anlamadim gitti..

taa 2-3 sene once abd'deyken aldigim, tr'ye donunce ablamlara birer ane verip bi tanesini de kendime biraktigim ocak ustu espresso maker'larin kendime biraktigim olanini dun evin icinde aradim buldum.

ve inanilmazdi! gercekten de espresso ictigini hissediyo insan. ben simdiye kadar hep ya french press'le ya da kahve makinesinde normal filtre kahve iciyodum okulda, ve simdi anliyorum ne kadar buyuk bi yanlis yaptigimi! okula giderken bunu da yanimda goturucem valla, her gun french press'i yikamaktansa bunu yikamak daha kolay olucak zaten :)

okul 1 haftalik "donem ortasi" tatiline girdi. ben de evdeyim, ama hocam yeni is verdi, onunla ugrasiyorum. kedi butun gun uyuyo, onu kiskaniyorum :) sabah tirmalama tahtasinin ustunde uyuyo, sonra bi ara kalkiyo iki geziniyo biraz mama yiyiyo, sonra geliyo koltugun uzerinde, benim yanimda uyuyo. hava gunesliyse ogleden sonra balkona cikiyo ordaki masanin ustunde uyuyo, sonra bi ara kutusunun icine giriyo, kivrilip, daire seklini alip oyle uyuyo... cok sevimli bisey yaa uff :)

st. petersburg'da hostel aramaya devam ediyoruz. bikac tane bulduk, ama ya cok uzaktalar ve geceligi 15-20 euro civarinda, ya da sehir merkezindeler ve geceligi 30-40 euro! hmpff! annem dorm seklinde kalabalik odalarda kalmak istemiyo ama sonunda oyle yapicaz heralde. hem, ben new york'ta tanimadigim 5 kisiyle kalmistim hic de sorun olmamisti :/

google reader'da farkettim de, en merak ettigim yazilari hep en sona birakiyorum. acaba herkes benim gibi mi yapiyodur? hmm.. neyse, kafam dagildi gene, ben isime geri doniim iyisi mi.

song of the day: shirin - jens lekman (evet, boyle bi sarki varmis gercekten de!! her dinledigimde istemdisi olarak gulumsuyorum :))

ps: david sedaris'in hastasi oldum resmen! TAL'de bikac kisa hikayesini dinlemistim, ama simdi "dress your family.." audiobook'unu buldum, inanilmaz komikmis! bi de, in treatment'in ikinci sezonu basladi ya, gabriel byrne'i her bolumde tutup opesim geliyo ;)

video

2009-03-30T17:14:00.003+03:00

veterinerden yeni getirdigimiz kedi mamasini acip yere biraktim, recel de hemen yumuldu! :) kedicim 3-4 senedir hep ayni mamayi yiyiyo ve hastaligi nedeniyle baska hicbisey veremiyoruz. ustelik veteriner "bu mamanin tadi pek guzel degildir; kediler pek begenmez" demisti ama zavalli pisim naapsin, yiyiyo iste...

gelismeler

2009-03-29T16:27:00.003+03:00

uzun cumleler kurup paragraf gecislerine dikkat etmek icin fazlasiyle yorgunum. onun icin madde madde yine:

1. bugun oy kullandim. ilk defa yerel secimlerde oy kullanmis oldum boylece. vatandaslik gorevimi yerine getirdigim icin mutluyum.

2. sylvia plath kendini oldurdugunde daha sadece 1 yasinda olan oglu nicholas, 2 hafta once evinde intihar etmis. bense bunu dun aksam ogrendim. cok uzuldum yaa, adam 47 yasindaymis daha... hayati boyunca o da depresyonla mucadele etmis. ufff :(

3. eve 1999 senesinde aldigimiz yataklarin omru dolmus sanirim. son bikac haftadir ne zaman evdeki yatakta uyusam ertesi sabah korkunc bi bel agrisi ile uyaniyodum ve bu hafta bu iyice kotulesti. bugun de yatas'a gittik, baya baya bi para bayilip cok konforlu bi yatak siparisi verdik. umarim belime iyi gelir yoksa napicam bilmiyorum!

4. cok ama cok yorgunum! okuldayken zaten az uyuyorum, bi de 2009 dunya astronomi yili ile ilgili bissuru is cikiyo bana, bi de ustune evde de haftasonu olmasina ragmen ve erken kalkma zorunlulugum olmamasina ragmen bu bel agrisindan dolayi aci icinde kalkiyorum! gectigimiz haftasonu hic oturmadim zaten, bu haftasonu alisverisle gecti, onumuzdeki hafta da ailevi bikac olay olucak, bi de misafirler gelicek. oyle yani.

5. yilin ilk cilegini yedim - cok ama cok guzeldi!

6. emrah'la makalemiz astrophysical journal'in mart 20 sayisinda yayinlandi. simdiki hocamla yazdigimiz makalenin duzeltmeleri ise hala bitmedi.

7. postsecret adli inanilmaz siteyle daha yeni tanistim. muhtesem biseymis ama. hayran kaldim... ozellikle de bu.

daha baska bissuru sey vardi ama iste, yaslaniyorum, aklimda kalmiyo oyle hersey :/

song of the day: daniel - bat for lashes (yeni albumlerini sabirsizlikla bekliyorum!)

2009-03-06T02:28:00.001+02:00

gectigimiz haftasonu yaptigimiz yemekler:
patatesli borek:

muffin:

cheesecake:

ovunmek gibi olmasin ama hepsi cok guzel oldu :))
burda da, buyumesi icin 2 hafta boyunca komsuda duran, iyice buyudukten sonra da eve getirdigimiz kedi cimini recel'in onune koyusumuz ve recel'in doya doya cim yemesinin videosu:

videoyu koymaya calistim, 45 dk upload etmesini bekledim, olmayinca vazgectim.

neyse, cok gec oldu saat, benim de yarin sabaha kadar bi makale okuyup notlar almam lazim :/ updates will come later.

can i sleep now?

2009-02-24T19:07:00.002+02:00

the second term is not going so well. in that, i have classes at 8:30am on monday, tuesday and wednesday. and i cannot go to bed early. even if i do, i cannot sleep. and because of this, i'm sleepy all day. and even if my classes end early, i cannot take a nap during the day because my body just refuses to sleep when there's daylight. i cannot, for the life of me, take a 30 minute nap. ever. and sleep deprivation makes me irritated and bitchy. to make matters worse, i wake up WAY before the alarm goes off even on the weekends, when i'm free to sleep till noon. i'm up by 9am. what kind of shitty metabolism is this?
anyway, i'll try to remain calm (while my eyelids ache and my brain turns to mush) long enough to write a quick update. i listened to antony and the johnsons' song "cripple and the blowfish" and it blew my mind! (note: the youtube video is not the actual music video of the song) (warning: it's depressing and highly addictive, so don't click if you can't afford to spend a few hours holding your head in your hands and reevaluating your whole life, while possibly crying)
in other news, i'm taking a solid state physics class this term and it's kind of like a foreign language. i've ordered the textbook from pandora (i have the pdf version but i find it very difficult to study for a class when staring at a computer screen) and i think i'll need to work quite a bit in order to not feel like an idiot after each lecture. :/
to end things on a good note, i've had two people come up to me in the past week and tell me i've lost weight, which is always nice to hear :)

referee report

2009-02-13T20:53:00.002+02:00

uzun zaman sonra ilk defa evde yalnizim. okulda hep baska ogrenciler oluyo, evde de annem oluyo, ve durust olmak gerekirse yalniz kalmayi ozlemisim!
5 gundur okuldaydim. hocamla calistik. submit ettigimiz makaleye hakem raporu geldi ve extensive correction yapmak gerekicek. cok moralimi bozdu bu haber, ama hocalarin soyledigine gore bu normalmis ve alismam gerekiyomus :/ neyse. simdi onun uzerinde calisiyoruz. ama ben dun usuttum galiba - bugun cok basim agriyo ve hapsiriyorum. kongest'le gecistiriim diycektim ama artik receteyle satiliyomus o da... aslinda dun eve donmem gerekiyodu ama hava soguk diye benim de yanimda bere/eldiven yok diye bugune biraktim. biraz da onca yolu gitmek zor geldigi icin usendim... iste, bugun okuldan eve geldim, usumus bi halde, ve hemen kendime salep yaptim sicacik. dun aksam da cabuk corba icmistim, umarim hastalanmadan atlatabilirim bu soguk havalari.
baska yazmak istemiyorum galiba. evet evet boyle kalsin yeter.
song of the day: sideways - citizen cope

ps: erkan bana abd'den junot diaz'in yeni kitabini getirdi, beni cok mutlu etti :)
pps: heavy filmini izledim, bi de baya bi zamandir izlemek isteyip izleyemedigim arlington road'u izledim (cok ama cok basariliydi). simdi de sansima bu aksam 10:30'da tv8'de monster'i gostericeklermis.

gunlukler

2009-02-03T12:04:00.002+02:00

duzgun bi bicimde yazmaya calisicam ama genellikle yazmaya basladiktan sonra daldan dala atladigim icin onceden soz veremiyorum.. bu da disclaimer olsun hadi :)

son zamanlarda bikac defa hep birilerine boynumda tasidigim kolyenin anlamini aciklamam falan gerekti. iste eski misir isareti oldugunu, hayat anlamina geldigini vs vs anlattim, sonra da "taa kac senesinden beri tasiyorum bunu. takmadigim gun sayisi 10u gecmemistir" dedim. ama sonradan kafama takildi acaba kac senesinde almistim ben bunu diye. ne kadar dusunursem dusuniim hatirlayamiyorum. kadikoy'de tugba'yla gezerken gormustum ve spur of the moment bi sekilde almistim bunu onu hatirliyorum, ama tarihi 1995-96 falan olarak hatirliyodum. sonra 96'da ciktigimiz turkiye turunun fotograflarina baktim, yok bu kolye. 97'de cekildiginden EMIN oldugum fotograf falan da yok, 98'den once aldigima eminim, ama kesin bi tarih belirleyemedim. sonra dun gece (annem illa ki 11:30da yatmak istedigi icin ve benim o saatte hic uykum olmadigi icin ve salonda kalirsam annem bana her 10 dakikada bir "hadi sirin yat!" diye bagiricagi icin) odama gittim, kapimi kapattim eski gunluklerimi cikarttim ve 95'ten itibaren okumaya basladim. sonra da kendi kendime oha dedim.

ben 11 yasindan beri gunluk tutan biriyim. bu blog olayina basladigimdan beri kendi gunlugume yazma sikligim oldukca azaldi, ama hala devam ediyorum. ve ortaokulda, lisedeki o adolescent sirin'i hatirladim dun gece gunluklerimi tekrar okurken. icinde neler yazdigina deginmek istemiyorum, cunku, after all, it is private. ama bi ara lise 1'de bi arkadasimin okumasina izin vermistim, sonra benim gunlugumde onunla dertlesmeye baslamistik (hem ben yaziyodum hem o yaziyodu arka arkaya), sonra baska birinin daha okumasina ve yazmasina izin vermistim, ve simdi ne kadar salakmisim diyorum kendi kendime. ne oldu da o kisileri kendime o kadar yakin hissettim, ne oldu da kendi kendime "tamam bu kisiye o kadar cok guveniyorum ki benimle ilgili HERSEYI ogrenmeye hak kazandi" diyebildim anlayamiyorum. gerci simdi yaptigim daha da kotu bisey sonucta, ama blog'uma kisisel seyler yazmiyorum artik, onun icin icim rahat.

herneyse, 95'ten 98'in sonuna kadar butun yazdiklarimi okudum, ve kolyeyi alisim hicbir sayfada gecmiyor. onun icin pes ettim ben de. artik soran olursa 96-97 civarinda diycem. yazdiklarimi okurken bi yandan da "simdi o 14 yasindaki sirin yanimda olsa acaba onunla anlasabilir miydim? acaba onu sever miydim?" diye dusundum, ama cevabi bilmiyorum. ben ufak cocuklarla iyi anlasamiyorum. ergenlere kil olan bi yapim var, ve o gunluklerdeki sirin de o benim artik kil oldugum tiplerden cok da farkli diil sanki. hani bazi insanlarda dogustan bi "abla olma" egilimi vardir ya, hani cocuklarin dertlerini dinler, beraber dedikodu yapar, gerektiginde yardimci olur falan (inanc'lilar icin: naile ablanin karakterini dusunun) iste o bende yok. ve bu iyi bisey mi yoksa kotu bisey mi bilmiyorum. 16 yasindayken yazdigim bi yazinin sonunda "acaba 26 yasina geldigimde bunu okuyunca ne dusunucem" tipinde biseyler yazmisim, ve okudum ve "off siriiiin, amma salakmissin sen de" dedim. ama iste, cok iyi hatirliyorum, o zaman yazarken de "evet ben yasima gore cok olgun biriyim. i am YEARS ahead of everyone else" diye dusunuyodum, simdi de "heralde gorup gorebilicegim herseyi yasadim. bu yastan sonra baska bisey ogrenemem, karakterim oturmustur artik" diye dusunuyorum (itiraf etmek istemesem de) ve nasil ki 10 sene onceki sirin yanildiysa, 10 sene sonra 36 yasindayken bunlari okuyunca eminim yine "uff siriin cok safmissin, salakmissin" diycem. ayh, neyse.

abd'de bi kadin internetten bi toplanti ayarlamis bi kitapevinde ve kendi teenager gunlugunu herkese okumus, cok alkis almis (genelde millet yazilanlarin sacmaliklarina gulmus ama eglenceliymis iste). sonra da bissuru insan kendi gunluklerinden parcalari birbirlerine okumaya baslamislar, cok da populer olmus bu olay. ben yapamazdim heralde boyle bisey, bilmiyorum.

gecenlerde yazmak istedigim ama zamanim kalmadigi icin yazamadigim deep, philosophical olay da abd ile ilgiliydi. another disclaimer: kimseden iyi oldugumu, kimseden cok bildigimi varsaymiyorum. sadece kafami kurcalayan bikac bisey yazicam:
artik o kadar cok diil ama bikac ay once abd'deki arkadaslarimin bicogu bloglarina cok mutsuz mutsuz seyler yazmaya basladilar. tabi ki bunun bissuru farkli sebebi olabilir, ona bi yorum yapmiycam, ama ben kendime gore durumu degerlendirdim ve yurtdisinda olmanin bunda buyuk bi rol oynadigina kanaat getirdim. ya da ben ordayken cok mutsuz oldugum icin genelleme yapiyorum bilmiyorum. ama turkiyeye dondum doneli daha bi huzurluyum sanki. ote yandan da, artik socially bi kademe asagida oldugum gercegini de unutmamak gerek. let's face reality: abd'de okurken turkiyedeki insanlar gozunde daha bi "prestij" sahibiydim. [off birilerini fena sekilde offend edicem ama hadi bakalim] simdiyse onlardan biri oldum iste. bunu kabullenmek cok zor bisey, cunku insanin aklinda surekli "yurtdisinda biraz daha kalsam gelecegim icin cok daha iyi olucak" dusuncesi gecip duruyo, ki dogrudur. ama iste, should that be in the expense of my mental health? uff bilemiyorum. silsem mi bu paragrafi? uff iste, edebiyat okumus olsam belki kendimi daha duzgun bi bicimde ifade edebilicek durumda olurdum...

calismam lazim. konsantre olmam lazim. internette cok zaman kaybediyorum, tatil modundan cikamiyorum :( ama genel rolativiteden A almisim ona sevindim :) recel de cok huzurlu bi sekilde uyuyo koltugun ustunde, dokunmaya kiyamiyorum! surdaki hobbes gibi aynen.

song of the day: lovesong - the cure

gezmek istiyorum ama olmuyo

2009-01-29T00:25:00.005+02:00

off donem bitti sonunda! :)
son 2 hafta baya dolu gecti. afm dersinin raporunu yazmam gerektigi icin haftasonu eve gelemedim, uyku duzenim bozuldu, 10 gun boyunca kampuste kaldigim icin sonlara dogru cok bunaldim ve sonunda dun hocamla gorusmeye 4 saatlik uyku ile gittim. toplanti bitince de kendimi ilk taksim servisine atip eve geldim! aksam tv karsisinda uyukladim, gece de 11 saat uyudum, anca kendime gelebildim!! simdi bikac gun evden calisicam bakalim.
anyway, enough about school... i want to talk about how envious i am of erkan and meltem! erkan's in new york for 2 weeks (lucky bastard!) :) and meltem went to amsterdam AND paris! ufff! i SOOO want to go to paris! if i weren't doing research, nothing could keep me in the country during the 3-week break! just the other day i came across a spanish couple's picasa web album and they'd put up pictures from their trip to the louvre. i can't begin to tell you how fascinating the pictures were. napoleon's coronation, the raft of medusa, the nike and venus scultures, uffff! olmeden mutlaka gormek istedigim yerlerden biri paris. [bu cumleyi once "gormeden olmek istemedigim.." diye yazdim sonradan farkettim ne kadar bozuk oldugunu!] erkan'la gecenlerde konusuyoduk da, ben ona "oyle bi mutfagim olsun istiyorum ki, duvarlarda sarap resimleri, tombul seflerin resimleri, etrafta mutemadiyen acik bi sise sarap, iste ne biliim arkadaslar gelsin, muhabbet edelim, falan" dedim, o da bana "yani fransiz olmak istiyosun" dedi. evet ama oyle...

iste, 6 ayda bir bende bi dunyayi gezme hastaligi ortaya cikiyo, ona denk geldik. bi de roma var tabi ki:

floransa var:

vatikan var:

stockholm var:

aah ah iste boyle. :/
kediyle evde yalnizim, tv'de hicbisey yok, ben de in the mood for love filmini izledim bugun. ve itiraf etmeliyim ki beni cok derinden sarsmasini bekliyodum ama oyle olmadi. sinematografisi, muzikleri falan cok iyi, ona bi lafim yok, ama konusu fazla cekici gelmedi bana. neyse ama yine de guzel filmdi. simdi slumdog millionaire'i izlemek istiyorum oscar'i kapmadan once :)
dun aksam bi de firinda patates yaptim, ama cok da guzel olmadi :/ off saat 12:30 olmus, gun ne cabuk bitiyo allaam... cok derin, felsefi seyler yazicaktim gucum kalmadi. artik baska bi gune kalsin o da :)

unutmadan, to do list:
-reply to pm's on facebook
-reply to old emails
-do the dishes

philip seymour hoffman

2009-01-23T22:45:00.003+02:00

photo by sam taylor-wood

finals week

2009-01-21T23:49:00.003+02:00

evet, final haftasindayiz. pazartesi sabah asistani oldugum dersin sinav gozetmenligi vardi (sinav 3 saat suruyo ama benim sinifimdaki herkes 1,5 saat icinde bitirip cikti!) sonra da ogleden sonra hic durmaksizin grading yaptik :( o kadar korkunc o kadar insanin yasama sevincini yokeden bi surec ki anlatamam! bi de bi an once bitsin diye hic ara vermedik aksam 6:30'a kadar ve sonlara dogru ogrencinin kagidini onume acip bon bon bakmaya basladim... sinirlerim bozuldu resmen uff.. ama bitti allahtan :/ dun de genel rolativite dersinin take-home finalini aldik, cuma sabahina teslim etmemiz lazim. 3 sorudan 2'si bitti az once (ama dun gece 4:30am'de uyudum) biraz duzenim kaymis durumda ama olsun en azindan yapiliyo sorular :) clueless bi sekilde soru kagidina da bakiyo olabilirdim di mi?

[aargghhhh! bilgisayarim yavas ve acili bi sekilde hayata gozlerini yumuyo sanirim! yazdiklarim ekranda gorunmuyo kaspersky update ettigi icin. sonra toptan gorunucek sanirim ama sinir bozucu cidden. yine de hakkini yememek gerek. bana daha sabirli olmayi ogretti mi? ogretti. hatirliyorum da caltech'te de bilgisayarim digerlerininkilerden cok cok daha yavasti ve can ne zaman odama gelse bilgisayarda bisey gostericek olsam ben sakin sakin programin acilmasini beklerken can sinir krizleri gecirirdi :) aah ah good times :)]

neyse iste, cuma gununden sonra da mikroskop dersi icin bi final raporu yazmam lazim, o da 2 gun surse pazartesiye kadar isim biter heralde... ama sonra da hocamla bulusucaz, neler yapicagimi konusucaz, tatilde nasil calisicagimizi falan ayarlamamiz lazim hep evden calisamam cunku. neyse ona daha var zaten.

baskaaa baskaaa.. hmm.. erkan 2 haftaligina abd'ye gidiyo, onunla ne zaman bulussak sanki ben de gidicekmisim gibi heycanlaniyorum! cidden ama. o da heycanliydi ilk defa yurtdisina cikicagi icin ama uff super geciceginden eminim! keske ben de gidebilsem! zaten 63000 frequent flyer milim birikti yani 1 defa abd'ye veya 2 defa avrupa'ya bedava gidebilirim ne super di mi! ama ben simdilik kendimi agustos'ta st. petersburg'a gidicekmisim gibi sartlandirdim, bakicaz bakalim :)

uff cok geyik yapasim var ama milleti baymak istemiyorum. amazon'dan laptop bataryasi ve bi kitap siparis ettim ve erkan'in abd'deki adresine yollanmasini istedim ama 2 gun oldu hala ne item'lari ship ettiler ne de kredi kartimdan parayi cektiler. endiselenmeli miyim bilmiyorum valla... bi de, haftasonu cok "cok igrencsin sirin! insanlar kusmadan senin yuzune nasil bakiyo anlayamiyorum!" modundaydim, ama dun gunes cikti, ogleden sonra yurdun balkonuna cikip biraz D vitamini aldim, cok iyi geldi resmen moralim duzeldi. ne kadar ilginc ama yaa, hani gunes goremeyince depresyona giren insanlar varmis ya (kisin ve gece vakti), ben de kesin oyleyim.

song of the day: there is a light that never goes out - the smiths

ps: yemekteyiz programinda pastaban kullanip beyaz kremali pasta yapip ustune de kakao serpip bunu tiramisu diye millete sunan insanlara kilim! goz var nizam var kardesim insan utanir!
pps: nesemiz yerine gelsin diye alin size yeni bi recel resmi:

vejeteryan karniyarik

2009-01-16T19:02:00.004+02:00

ahahahaha! :) sozde pistikten sonra fotografini cekicektim ama o sirada annem okuldan geldi, alelacele yemek yedik, sonra aklima geldi fotograf cekme isi! [allaam ne kadar acmisim demek ki :) but in my defense ogle yemegi yememistim]
in any case, here's the photo:

aslinda ikisini karniyarik ikisini de imam bayildi yapicaktim ama fazla soya kiyma yapmisim, 4 patlican bile az geldi, onun icin imam bayildi bi dahaki sefere... bi de, internette farkli sitelerde farkli tarifler bulmustum, aralarindan en duzgun gorunenini yaptim ama sogani cok gelmis. bi de tabi marketten yesil biber almayi unutmusum kirmizi biberle yaptim :/

yemekteyiz

2009-01-15T19:05:00.004+02:00

i'm slowly turning into a housewife...

showtv'de yemekteyiz adli salak bi program var, ve her ne kadar yarismacilarin coguna kil olsam da dayanamayip izliyorum. yemek yeme kismindan cok yemekleri hazirlama kismi hosuma gidiyo ama. insanlar nasil yemek yapiyomus ogrenmek istiyorum nedense. internetten tarifler ariyorum, denemek istiyorum naapiim! karniyarik tarifi buldum az once, simdi yarin evdeyim ya, patlican alip deniycem bunu yapmayi. tabi soya kiyma kullanarak. uff umarim guzel olur :) bi yandan boyle "ev kizi" psikolojisine girmekten nefret ediyorum, diger yandan da hep anneme dependent olmak istemedigim icin i want to broaden my horizons... bilmiyorum icinde bulundugum ruh halini anlatabildim mi..

okuldaki hocam eylul-aralik arasi yurtdisina gitmisti, yilbasindan hemen once dondu, gecen pazartesi gunu de sonunda gorusebildik! ve bi kere daha ne kadar super bi insan oldugunu farkettim! adam o kadar laid back, o kadar "yapariz, hallederiz, strese gerek yok" tavrina sahip ki yatip kalkip dua ediyorum. [ote yandan da acaba benim cok tembel oldugumu dusunuyo mudur diye endiselenmeden edemiyorum ama neyse.]

gectigimiz hafta serkan'la ve inanc'tan diger bissuru insan'la nevizade aslanim'da bulustuk. cok kalabalik ve gurultulu oldugu icin biraz kaos ortami vardi ama meltem'i gordum, serkan'i gordum, mine'yi, ahmet'i gordum, iyi oldu baya :) sonra gecen gun de ogleden sonram bos oldugu icin kadikoy'e gittim meltem, julide, pelin ve zehra ile bulustum. deniz kiyisinda guzel manzarali bi cafede oturduk, geyik yaptik :) kadikoy rihtim cok guzel bi yer yaa, manzarasi super! vapurlar geliyo geciyo, martilar, karsida topkapi eminonu vs. ama ne yalan soyliyim, az insan olarak bulusmak cok daha iyi oluyo. daha rahat oluyorum ben, daha samimi oluyo ne biliim... :/ neyse, dun de taksimden gecerken erkan'i aradim o da ordaymis onunla bulustuk, one-on-one, super oldu! bira ictik geyik yaptik dedikodu yaptik, ogrencilerimiz hakkinda bitch ettik dizilerden konustuk :)

baskaaa baskaaa.. hmmm... asagida yilbasi agacimizi ve recel'in ona verdigi reaksiyonun fotografini koydum :) guzel pisim son zamanlarda hep dis kapiya gidip miyavliyo, disari cikmak istiyo. bikac defa kapiyi actik, koridora cikti (bizim gozetmenligimizde) sonra etrafi koklayip koklayip korkmus bi sekilde geri dondu, ama iste, artik nerdeyse her gun disari cikmak istiyo biz de izin verelim mi vermeyelim mi karar veremiyoruz.

song of the day: fidelity - regina spektor

a quick recap of 2008

2009-01-04T16:52:00.001+02:00

gecen bir yili degerlendirelim bakalim:

1. 2008 mart'ta her turlu et yemeyi biraktim. ve belki de bencilce olucak ama kendimle gurur duyuyorum. onun yerine soya yiyiyorum (spelling dogru mu acaba?). soya kiyma kullanarak annem yemekler yapiyo, gerceginden bi farki olmuyo! :)

2. daha sabirli bi insan oldum 2008'de. gercekten de bu boyle. onceki senelerde benimle ayni fikri paylasmayan, ayni zevklere sahip olmayan veya ayni bilgi duzeyinde olmayan (bunlar ogrencilerim oluyo) insanlara karsi toleransim daha dusuktu. annemle daha cok kavga ederdim. bu sene ise daha cok seyi daha cabuk kabullenmeyi ogrendim, daha kolay sindirmeye ve daha sakin davranmaya basladim.
bize habersiz gelip saatlerce oturan ve hic durmaksizin konusan bir komsumuz var ve kadin ne zaman gelse butun dikkatin onun uzerinde olmasini istedigi icin baska hicbir isimizi yapmamiza izin vermiyo. bi keresinde annemi yalniz yakalamis ve 4 saate yakin konusmus. ben okuldan eve geldigimde kadin gitti (saat 10da) ve annem "saat 6dan beri burada, onun icin ne yemek yapabildim ne bisey!" diye isyan etti. herneyse, gecenlerde ablam evdeyken bu komsu yine bize geldi ve relatively kisa bir sure oturdu (yarim saat kadar) ama bu sure bile ablamin oflayip puflamasina, sinirli bi sekilde kollarini havaya atmasina yetti! kadin gittikten sonra da oldukca kizgin bi sekilde "ne bu yaa? ne bicim insan bu? niye bu tur insanlar hep sizi buluyo?" diye bagirdi biraz. ablam hakli aslinda, cunku baska sartlar altinda tanismis olsaydim bu kadinla isim olmazdi, ama komsudur, yaslidir diye hic sesimi cikartmiyorum iste. zaten aslinda kadin cok iyi niyetli, ama cenesi dusuk iste.. neyse cok uzattim.
bu kadar "zen oldum" falan diyorum ama yine de sinirlerimin bozuldugu, kendimi tutamayip hungur hungur agladigim bir iki occasion olmadi degil...

[side note: ev yapimi firinda sutlac yiyiyorum bi yandan uff super olmus!]

3. 2008'de odami daha derli toplu tutmaya basladim. bunda tabi ki odama giren cikan sayisinin artmasinin buyuk bi payi var. eskiden ayda yilda bi misafirim olurdu, o zaman da got kadar odayi toparlamak icimden gelmezdi. simdi ise daha genis, daha ferah bi odam var. cok daha fazla sayida misafirim oluyo, ve ne yalan soyliyim, odami temiz tutmak icimden geliyo resmen! :) bi de tabi bende "temizlikci bayanlara karsi mahcup olmamak" gibi bi kaygi var. neyse.

4. sinemaya gitme sikligim cok azaldi. zaten her gecen yil azaliyodu, ama 2008'de quantum of solace'tan baska bi filme gittigimi sanmiyorum. hmm bi dusunelim... hmmm... evet yaa yok baska bi film! bunun yanisira kitap okumam da buyuk oranda azaldi :( bos vaktinde ne yapiyosun o zaman derseniz vericek cevabim yok :/

5. 2008'de boston'a gittim, manhattan'da gonlumce gezdim, bissuru muze gezdim, muhtesem sanat eserleri gordum! gonul isterdi ki avrupa'ya da gideyim, ama olmadi. simdi 2009'da st. petersburg'a ve/veya italya'ya gitmek istiyorum bakalim...

6a. 2008'de bankadaki param azaldi. bunun nedeni de herseye ama HERSEYE zam gelmesine ragmen maasimin ayni kalmasi. dahasi gecen yil sahip oldugum yurt bursu bu yil kesildigi icin maasimin yarisindan fazlasini tak diye zaten kaybediyorum. :( ama bunu okula evden yemek goturerek ve hic disarida yemeyerek telafi etmeye calisiyorum.
6b. sabancidaki zengin simarik ogrencilere toleransim azaldi. carsamba aksami yorgun argin eve gelmeye calisirken serviste oturan ve yilbasi kutlamasina gitmekte olan birkac ogrenci vardi, bir tanesi digerleri icin koltuk kapmis (iki koltugun ustune paltosunu, ikisinin ustune atkisini, ikisinin ustune ceketini vs koymus), az daha bana yer kalmiycakti ama neyse sonunda baska bi cocugun yanina oturdum. herneyse, bu cocuklarin hepsi servise bindikten ve servis hareket ettikten sonra bi tanesi cebinden tomar tomar paralar cikartip digerlerine para dagitmaya basladi. bir arkadasina 100 ytl, digerine 200 ytl, yanindaki kiza 250 ytl falan verdi (ne is anlamadim) ama asil bomba ondan sonra oldu: bi cocuk yukariya koymus oldugu paltosunu almaya calisirken cebinden bissuru madeni para yere koridora sacildi ama cocuk yerden onlari toplamak yerine "amaan bosver simdi onlari mi topluycam salla gitsin" dedi! yerde rahat bi 5 ytl falan vardi. ne bilim yaa ben mi fazla abartiyorum bu olayi bilmiyorum ama bu zenginlerin savurganligi beni sinir ediyo.

7. 2008'de cok buyuk bi uzuntu yasadim: bir ay boyunca baktigim, cok hastayken alip iyilestirdigim, yagmurda camurda sabah aksam yemek goturdugum, acaba gece basina bisey mi geldi diye endiselendigim, pencereden kendi kendine oynamasina bakip guldugum yavru kopegi bi araba carpmasi sonucu kaybettim. kem de tam iyilesmisken, kendi kendine yemek bulmaya baslamisken, bagimsizligina kavusmaktayken. araba carpmasindan onceki aksam ona az yemek cikarttigim icin, gece herkes yattiktan sonra tekrar gidip tavuk vermedigim icin kendimi olene kadar affetmeyecegim...

8. 2008'de first author oldugum bir makale kabul edildi (astrophysical journal'da mart'ta basilicak), diger bi tanesini de submit ettim, haber bekliyorum simdi. onun icin akademik olarak oldukca iyi bi yildi. hala "evet this is what i want to do with my life" diyemiyorum akademi icin, ama olsun, hic yoktan iyidir.

iste boyle. bir sene daha gecti gitti. bi yil daha yaslandim. ama olsun, alan ball'un dedigi gibi, every day above ground is a good one.

sh!tty new year's eve... no surprise there.

2009-01-01T01:47:00.000+02:00

son bikac senedir oldugu gibi bu sene de yeni yili evde kutladim ve bu defa da cok kotu gecti. in fact, i took it to the next level and started the year with eyes swollen from crying... ayrinilari simdi yazmiycam ama genel olarak birikmis bi yorgunluk vardi zaten ustumde, sonra da bugun bikac tatsiz olay yasadim, sonra eve gidisim de 3 saati gecince (mina koyiim bu istanbul trafiginin yaa) bi de eve gelince hicbisey olmamis gibi sen sakrak olmam beklenince bende kayis koptu. aglarken beni gormesinler diye odama gittim, orda yatagimin ustunde otururken birdenbire "cok yorgunum. daha saat 11 bile olmadi ama yatip uyumak istiyorum. zaten son bikac senedir gayet lame bi sekilde kutluyorum, onun icin bu sene de uykuda karsiliyim yeni yili ne fark eder ki" diye dusunmeye basladim. cok acinicak bi durum yani... sonra salak salak televizyondaki geri sayimi izledik, sonra mal mal birbirimize sarildik and that was it. benim disimda herkes 1 saat once yatti zaten, ben de bunu yazdiktan sonra uyuycam. ufff ne diyim yani, every year is a new low. :/
yaa su aralar neseliydim ama bu post biraz uzucu oldu. hepsi uykusuzlugun ve yorgunlugun sucu. salak ogrencileri de unutmamak lazim tabi.

winter is here

2008-12-21T17:24:00.001+02:00

bugun kis mevsiminin ilk gunu. ve simdiye kadar normale oranla oldukca sicak gecen gunler tak diye kesildi, yerini dondurucu soguk aldi... poff.. dahasi, carsamba gununden itibaren istanbul'da kar yagiycagini soyluyolar, which i'm really not looking forward to. bayrada atki/bere/eldivenlerimi cikartmistim dolaptan, artik hep cantamda bulunduruyorum (bi de semsiye tabi).

general relativity dersinden hoca take home midterm verdi, ama sali gunku derste sorulari bize verdi ve pazartesi gunune istedi (yani yapmamiz icin 6 gun verdi toplamda). toplamda 3 soru var, bi de dersin sonunda hoca "sorular baya uzun surucek onun icin simdiden yapmaya baslayin" dedi. ben de basladim. 2. soru kolaydi tak tak hesapladim, yaptim. 1. sonunun ilk 3 bolumunu yaptim ama geodesic hesaplama kismini yapamadim (hala da ugrasiyorum uzerinde). 3. soru ise kazik gibiydi! yani, zor diil uzun uzun hesaplayinca biseyler buluyosun, ama o kadar tedious, o kadar painstakingly long bi soru ki iki butun gunum o soruya gitti! ama neyse o da bitti. simdi geodesicleri de hesapliyim, yarin teslim etmem lazim :/

dun de karakoy'deki sabanci binasinda astronomi egitimi verdik istanbul genelinden gelen ortaogretim/lise ogretmenlerine. her ay yapiyoruz bunu, ben de egitmenim. zor bi is diil ama sabahin korunde uyanip oraya gitmek, butun gun insanlarin sorularini yanitlamak (ve kaprislerini cekmek) zorunda kaliyorum. ama bi kere kabul ettim artik donusu yok, 5 ay daha devam edicek boyle. neyse iste cikista da taksim'e ciktim, tugba gelmis onunla bulustuk, genco geldi, sonra erkan geldi. sonra alper abi geldi. 7 yildir gormedigim alper abi. iste, toplamda 4 saat falan muhabbet ettik, sonra da ben artik cok gec oldugu icin eve dondum... bugun evdeyim sozde, ama aklimda su soru varken hic rahatlayamiyorum resmen! diger ogrenciler internetten bulmus cozumu, ama ben cevabi direk cekersem cok kotu hissederim, onun icin i'm resisting the temptation to google it.

aa evet az daha unutuyodum! gecen persembe sabahi sabanci email adresime "bugun su su saatte su su odada dr. muhammed ali yildirim konusucak" diye bi email geldi! taaa ne zamandan beri (2002?) gormedigim muhammed meger sabanci'ya gelmis sunum yapmaya! ben de konusmadan hemen once gittim, merabalastik, sonra da aksamustu o istanbula donmeden biraz lafladik :) simdi arkadas gelicek haftaya, o gelince de toplucana bulusmaya calisicaz. hatta can'i, mustafa'yi murat'i da bulabilirsek tam bi caltech reunion olur!

off allahim cok yorgunum! bu hafta da yogun gecicek cunku STM dersinde artik deneylere basliyoruz ve ben eglenceli mi olucak yoksa yorucu ve sinir bozucu mu olucak bilmiyorum. but i'm keeping an open mind :) bu hafta bittikten sonra yilbasina cok az zaman kalmis olucak, ustelik ankara'dan ablam gelicek, evde bir bayram havasi olucak.. :)

[not etmeden edemiycem, ya ust kattan ya da alt kattan birinin cep telefonu sessize alinmis ve yarim saattir 2 dk arayla birileri arayip bu kisiye ulasmaya calisiyo, alet de zirt pirt vibrate ediyo. ve ben bunu gayet net bi sekilde duyabiliyorum oha yaa o kadar mi ince bu tavanlar?]

onumuzdeki haftasonu da heralde cam agacimizi cikartip susleriz :) kedi de sonra o suslerle oynamaya calisir, bazilarini dusurur, cigner, ooo super! :)

emrah'la yazdigim makale mart 2009'ta publish edilicekmis :D ve aslinda hem universite hem de tubitak makale yayinlayanlara para odulu veriyomus, ama emrah'la konustum ve bana "ogretim uyelerine veriyolar ama ogrencilere veriyolar mi emin diilim" dedi!! oha yaa eger oyle bi hayvanlik yaparsa okul o zaman zaten parcalanmis olan saygimi tamamen yitiricem okul yonetimine karsi... ne yani, isin cogunu benim yapmama ragmen sirf ogrenciyim diye okul bunu acknowledge etmiycek mi? rrrgghhhh *shows teeth* dusundukce bile sinirleniyorum...

finally, on a good note to end this post: caner de (unless he's relapsed :)) bayramdan beri et yemiyo! benim nerdeyse 9 ay oldu, ve inanc'in 2000 mezunlarindan en az 6'si (out of 28) su anda vegan/vegetarian olmus durumda. that gives me great comfort somehow :)

song of the day: straight to number one - touch and go

ordan burdan toplama yazi

2008-12-09T13:14:00.002+02:00

bayramin ikinci gunu bugun. dun milyonlarca milyonlarca hayvan vahsice katledildi. dusunmek bile istemiyorum... et yemeyi birakali nerdeyse 10 ay oluyo, ve simdi geri donup baktigimda "icim nasil elveriyomus" diye dehsete kapiliyorum! neyse, daha fazla uzatmiycam.

dun wikipedia'da gezinirken ordan oraya ordan oraya gittim ve unlu scientologistlerin listesini gordum. and here i present the list of people i was disappointed to find out were scientologists:
-tom cruise (goes without saying)
-giovanni ribisi
-beck
-danny masterson
-ethan suplee
-elisabeth moss
-juliette lewis

beck? seriously? :/ lisede buyuk bi tom cruise hayraniydim, hatta hollywood blvd'da tom cruise'un yildiziyla cekilmis fotografim var, ama adam sonra couch jumping bi psychopath oldu onun icin artik pek sallamiyorum. giovanni ribisi ve juliette lewis'i severim normalde, ama cok buyuk bi disappointment oldu bu.

dun bi de eksi sozlukte inanilmaz bi entry gordum! o kadar cok guldum ki anneme okumaya calistim, okuyamadim kahkahalara boguldugum icin! gozlerimden yaslar geldi, o derece! daha once de "kugu golu canavari" diye bi yazar gormustum. arada cok komik seyler cikiyo iste :)

bayram icin gecen aksam yemek yapiyoduk annemle. tatli olarak ne yapsak diye dusunuyoduk, annemeski tariflerin arasindan виенски пай (feel free to use google translate to figure out what this is) diye bisey bulmus onu yapalim dedik. cok guzel oldu, ama orta kismina marmelat koyun diyodu bizde sadece recel vardi onu koyduk onun icin biraz fazla sekerli olmus. ama ilk deneme icin baya basarili bi calisma bence :) firindan cikar cikmaz fotografini cektim:

(biliyorum bi dilim kestikten sonra tabakta fotografini cekmem gerekiyodu.)

iste boyle... simdi 1 haftalik bayram tatilimiz var ama tatilden hemen sonra general relativity midterm'u olucaz. haril haril calismaya baslamam lazim ama hep araya baska seyler sokuyorum.. lab report grade ediyorum, makalelerle ugrasiyorum (referee bize hicbir duzeltme yapmadi ama ben sonradan kontrol ettigimde bikac hata buldum. referanslarda da iki eksik vardi falan.. adamin hic okumadigini dusunmeye basladim poff). simdi duzeltmeleri yapip astro-ph'e koymam lazim ama taa iki sene once yaptigim bi plotu idl'de tekrar cizmem lazim, and i am so not looking forward to it! cogu seyi defterime adim adim yazdim ama geri donup bikac saat harcayip tekrar hatirlamam lazim, ancak oyle cizebilirim plotu. hay allah...

havalarin sogumasiyla kedi de cok daha fazla sokulgan oldu o cok hosuma gidiyo :) koltukta otururken birdenbire yanima geliveriyo, yanima sokulup uyumaya basliyo (mesela su anda hemen sagimda uyuyo, yuzunu bacagima dayamis, isinmaya calisiyo). hatta gecen aksam ben koltukta uzanmistim, kedi geldi direk ustume yatti!! bunlari boyle buyuk olaymis gibi yaziyorum cunku gercekten buyuk olaylar! bizim kedimiz cok asosyaldir, kimsenin yanina yaklasmaz normalde. daha once hayati boyunca birinin ustune yattigini gormedim, onun icin cok buyuk bi basari bu. ama ne yazik ki o sirada ne fotograf makinesi ne laptop ne de cep telefonum yakinimdaydi, onun icin fotografini cekemedim.. bi daha oyle bisey yaparsa diye artik fotograf makinesini hep sehpanin yakinlarinda bulunduruyorum :)

aah ah, aksama misafirler gelicek :/ in case you haven't figured it out yet, i'm not much for entertaining guests. but i've started cooking more, and experimenting in the kitchen. sabah annemle "kirpi" adli cok eglenceli bi aperatif yaptik, bakalim insanlar begenicek mi.
neyse, back to lab reports...

I'm a first author!

2008-11-21T22:57:00.000+02:00

first author oldugum ilk makale kabul edildi. az once kabul emailini aldim, pirpir ettim :) hemen emrah'i aradim, ona da iyi haberi verdim :) hem de makaleye hicbisey eklememizi veya hicbiseyi duzeltmemizi istememisler! off cok mutluyum yaa :D

unal'la yazdigimiz makale de son haline geldi en sonunda. bugun unal'dan email geldi tamam hazir olmus diye :) uff super!!

see the little cloud up in the sky - it's a good good day today!